acta non verba

Konu sahibi son olarak 355 gün önce görüldü



eyerde bir şarap
hüzün ve taze dualarla çıktığım gece
mumlu gaileler kızılca
geçmemişlik asılı hâlen insanın yasında, doğdu
kanlı gölde boğulan öz benim nasılsa
olmadan bir dakka
hiçlik hep peşimde, gürbüz hatta
gel ve benden kötü şeyler iste
geçtiğimde, sırladığın o şamana ait değilim artık hiç
ıslanırmış her beden beden içinde
tam sırası
bir sargı ihtiyacı muallak
tenim eski nasırada intihar gecesi
çünkü kalbin duymak istemez süratle patlamış sesi
bellidir yüzüm ki bellidir kesik
anlamıştım, doğrularla kaybolan şu arzu
siyah bir kısrak olup giderken hep uzak diyara
kuşku saksağan sesiyle kırışmış bir şey ki sustu
çünkü kaybolan bir güzdüm
 
bundan yaklaşık iki yıl önce eski eşimle benim çocuk istemiyor olusumdan kaynaklanan nedenlerle bosanmistik,sonra ki süreç biraz sancılı geçti falan filan. İyi bir adam olmanin iyi bir baba olmaya yetmediğini düşündüğümden ve bunu kendi babamda tecrube ettigimden baba olma fikrine bir türlü isinamadim yıllarca sonrasında da karşı tarafı yıpratmak istemediğim için böyle bir karar almıştık neyse geçen zaman bazı şeylerin yeniden konuşulmaya yeniden gözden geçirilmeye değer olduğunu gösterdi ve bir şekilde yolumuz yeniden birlesti. Şimdi baba olma fikrine adapte olabilmek ve bu süreçte ne kadar kararlı olduğumu gösterebilmek adına, kuzenimin çocukları bizde kalıyor iki haftaya yakın süredir her şeyiyle ilgileniyoruz ama her şeyiyle, tabiki kendi cocugunmus hissiyatından birazcık farklı ancak yinede bir çocuğa bakmak onunla iletişim kurabilmek cok zormuş.
O kadar yoruluyorum ki gün içinde, bazen bilgisayar başında bazen çay masasinda uyuyakaliyorum, kendimi güne hazır tutmak için bol bol kahve tüketiyorum falan filan. Nat'in halı benden daha perişan, garibim butun işlerini birakip onlarla ilgileniyor tüm hevesiyle.
Yinede pes etmeden bu durumu sürdürmeye devam edeceğim, oyna gülüm devamke.
Umarım buraya bir süre sonra " ben baba oldum da yazabilirim"
Teşekkürler supermenler.
Bu da gecenin bu saatinde uykusuz bir halde yazıldı hatası bol ancak iyi niyetinden şüphe edilmeyecek bir mesajdır.
 


"Senin canın sağ olsun ama artık gül lütfen
Atamıyorum bu vicdan azabını
üstümden
Kimseye acımıyorum da, biraz içime döneyim derken
Bambaşka bi insana dönüştüm ben"
 


acım dolgun artık, adsız
doldurur beni.
katıyım, taşların içerisi gibi kaskatı.
böyle sertim ya, tek şey bilirim ancak:
büyümüşsün -
... hem öyle büyümüşsün ki,
koskoca bir ağrıya sen,
bir türlü kavrayamaz yüreğim.
artık dölyatağımın tam karşısında durursun,
ben artık seni
doğuramam. /

rainer maria rilke
 
Sevmediğim bir soru.. iyi diyelim iyi olsun o vakit.
Senin de daima iyi olmanı umuyorum.
kotuyken kötüyüm diyebilmeli insan, ben de sevmiyorum nasılsın sorusunu ancak nezaket gereği işte.
fiziksel bir kaç ağrı ve aşırı sıcakları saymaz isek , ben çok çok çok iyiyim ( Allah nazardan saklasın ) sende çok çok çok iyi ol murat, her şey geçici çünkü.
 
bazen bazı şeylerin yavaş yavaş değiştiğine tanıklık edersin ya , böyle her gün biraz daha iyiye gittiğini ve duzeldigini görürsün ve bu sende garip bir hafifleme ile mutluluk hissi oluşturur. uzun zamanlardan sonra her geçen gün biraz daha hafifliyor ve mutlu oluyorum , yaşadığım an ve zamandan acayip derecede zevk alıyorum. her dakikanın kıymetini sanki bir daha yasayamazmiscasina çıkarmaya çalışıyorum. tsk sevgili tanrı , gerçekten isteyince yol aciliyor ve mutluluk seriliyormus insanın önüne.
çok düştüm , çok kalktım yine düşüp kalkacagim belki ancak şimdilik mutlu anların tadını çıkarma vakti.

ehehe
 


Bana küsme
Gönülde söz, ciğerde köz, yeminde göz, deminde öz gibiyim, bazen yiğitte mitralyöz gibiyim
Bazen düz gibiyim, bazen gülen bi' yüz gibiyim, güz gibiyim
Bazen türkü, bazen köleyim siyah ve blues gibiyim
Bana küsme
Evet bazen öküz biriyim ama padişahlara prüz biriyim, namerde baya lüks biriyim
Tam deliyim, halüs gibiyim, fakülteliye kampüs gibiyim, yav.şaklara kaktüs biri, sar beni bak papirüs gibiyim
Bana küsme
Kış değilim, yaz gibiyim
Az değilim, ayaz gibiyim, maraz biriyim
Jazz gibi biraz ama saz gibiyim
Bazen kabul kalas biriyim, tabii ki hıyara klas biriyim
Yedekte değil hep as biriyim, bazen yırtılmış kas gibiyim
 


adımın harflerinden belli sabrım
ne kadar bağladıysam o kadar isyan etti aklım
kahrınla ıslandım dünya doymam anda gerçeğe
sesinde gülsüz diken
insan soluklanan bir mezarmış sadece

çıplak ayaklarla bastığım ölüm
şol dumanlı vadilerde ağlayan bir çingene
 


Bir bilet aldım cam kenarına
Limanda kimse yok
Eski bi’ anı gibi önümdeler
Hayaletler.

Son sigaram bu
Küllüğü dolu uçak biraz eski
Bi’ kanadı denizde
Bi’ üflesem düşer.

Uzaktan görünmüyor İstanbul
Kaçmışlar bütün güzel insanlar
Cebimde yırtık param, sabrın sonu yalan
Gözüm yaşlı, silmiyor İstanbul
 


"Benim kahrım bana, sizin kahrınız bana"
 
Geri