acta non verba

Konu sahibi son olarak 359 gün önce görüldü


Bir sen miydin yoksa bana iyi gelen hâlâ kapanmamış yaram
Bir sen miydin yoksa bana her şeyi veren, hâlâ yok beni anlayan
Bu yüzden aramadım kimseyi
Yerine koyamadım bu gece
 


Gel yanıma sarıl be güzel
Hem söv hem de bayıl be güzel
Gel yanıma sarıl bir güzel
Hem söv hem de bayıl be güzel

Bana bir şans ver, bir cevap ver
Ya da bir yol ver, sen söyle ben giderim
 


senin için teslim olmadım
kafa tutup cihana kalktım geldim
işim de yok bi’gidişim de yok
ama düşümde kabuslarla geldim
aç bağrını,
yaslayayım yorgun başımı.
 


ruhumu çürütüyor zaman ve hisler sin kazıyor
ismi olmayan bir adamken şu bahçelerde resimler kusardım
devamı yorgunluğuma haşırdıyor
bu kentte her güzel kız aşklarından asılıyordu
yarın, onların siyah beyaz nağmesi
göğsünün tellerinde hüzünlenmiş bir selamet sahnesi
ormanın mavisinden türküler vesairelerden bahsederken zihnimdeydi sevgisi
 


O'nu görürsün aniden dünya durur
Peşinden koşarsın aslında gördüğün rüya odur
 


Sıcak bir aralık gecesi
Islatır yanmış tenimi
Yaklaşır o güzel bedeni
Kendisi yakamoz güzeli
 


Şimdi bir yol bulup ölmeyi denesek mi?
S*ktir et elalemi, kol kola gezelim mi?
Solumda bir yerde, derinde en derinde.

KAYBOLAN HAYALLERE, İÇELİM Mİ?
 


Artık kimse yok yanında
Toz pembe, yarınsız masalında
Her haykırışında bu yalanın izleri kalır sana
Ne fayda, ne fayda, ne fayda
 


altında gökyüzüne yüksek gelen kuştun
içimde bir dumana yarım uçtun
sen, öylesin
bu, öyle

içinin ağaçlı odaları
bende hep uyuduğunu
nasıl der perçem gözlerin
dilin der eski itiraf
 


Güneş değer tenime
Her gün büyür aşkın içimde
Yüreğine sor denizde
Sevmeyeceksen ben gideyim
Gideyim
Adam gibi seveceksen sev
Yoksa ben yoluma gideyim
Denizlerde çiçeklerle çocuklar
Hayallerime geri döneyim



 


Dargın baygın gezerken, yavaştan hayata küserken
Uzaklara dalar oldum, vazgeçecektim

Yorgun bitkin bunalmış, delirdim gözüm bunalmış
Kaçacak bi yer arar oldum, kaybolacaktım

Sabrım soluğum kalmamışken, gideceğim yere varmamışken
Elim ayağıma dolanmış, inceden uzayacaktım

Hayal kurup hiç olmuşken, yolu bitip dümene gelinmişken
Sesim soluğum da kesildi, valla atlıcaktım

Sen nerden çıktın
Sen nerden çıktın
 


düştüm

ben hiç kalkmadım ki
zemini çok bildim denizi çok bildim boğularak cesaret ettim
ölmek iki lafımdan biri ve şimdi
göğsümde fahişelerin lanetli eli
aza tamah et reddetmek için çoğu
dünya bahşetmek soğuğu
murta kavgam ordularla saldıranda doğur
aşkım sen kadar güzel bir ceza ver doğaya
 


Dağılır bütün bunlar bi' gün
Ne hayalin kalır, ne dün
Sen faili meçhul yalnızlığım
Gitme derler, gidersin
Sevme derler çok seversin
Nedir bu laf dinlemeyen, arsızlığım
Dargınım, mutsuz değil
Çok yorgunum, güçsüz değil
Kendime ayırdım bu faydasızlığı
 
Son düzenleme:
Geri