Açlık

A
⚪ Konu sahibi son olarak 2616 gün önce görüldü
Açlık

Yoksulluk ormanında,
El yordamıyla
Yiyecek arayan
İnsanlar geçiyordu;
Uykusuz kara gözlerinden.

Şaşkın
Ümitsiz insanlar.

Bitkin minik ellerinin kovamadığı,
Sinekli yüzüne dokunan
Ilık nefesiydi yalnızca;
Açlık kokusuyla solunan.

Ölüme yakın,
Korkulu kalp atışlarına karışan,
Ağlamaklı çakal sesleriyle;
Dal kırılmalarının ürpertisinde
Yaşanan son yoksul gece tükendiğinde:

Uyanan uygar sabahın kenarında yatan,
İri gece gözlü,
Şiş karınlı ve annesiz/
Ölü bir çocuktan başkası değildi;
Dünyaya geldiği gibi çırılçıplak.


Ahmet Zekai Yıldız​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri