Acının olgunlaştırdığı çocuk adam

Konu sahibi son olarak 3127 gün önce görüldü


Yıl 1945 ..
Nagasaki'ye atom bombası atılmasının ardından, kardeşinin cesedini ölülerin yakıldığı alana getiren bir Japon çocuk saygı duruşunda.
Bu resmi çeken Joe O'Donnel aslında bölgeye Amerikalılar tarafından gönderilen bir casustu. Görevi, Nagasaki ve çevresinde yüzlerce fotograf çekip bunları Amerikan genel kurmayına yollamaktı.
Böylece yetkililer bombanın gücü hakkında daha iyi fikir sahibi olacaklardı. Resimdeki çocuk hakkında konuştuğu şahitlerden biri, çocuğun durumunu şöyle anlatmıştı:
"Ateşe doğru gelen 10 yaşlarında bir erkek çocuk gördüm. Sırtında bir bebek taşıyordu. O günlerde Japonya'da çocuklar küçük kardeşlerini sırtlarına alıp oyunlar oynardı. Önce böyle olduğunu zannettim. Fakat bu çocuğun havası tamamen farklıydı. Buraya çok ciddi bir sebeple geldiği meydandaydı. Ayakları çıplaktı ve yüzüne sert bir ifade yerleşmişti. Arkasındaki bebeğin kafası geriye düşmüştü, uyuyor gibiydi. Çocuk yaklaşık beş dakika kadar hiç kımıldamadan saygı duruşunda bulundu.
Sonra, ölüleri yakan maskeli görevlilerden biri çocuğun yanına gitti ve bebeği bağlayan kayışları çözdü. İşte o zaman bebeğin ölü olduğunu anladım. Görevli, ölü bebeği aldı ve ateşin üstüne yerleştirdi. Çocuk ise kaskatı bir şekilde dakikalarca ayakta, durumu seyretti.
Alt dudağını o kadar şiddetli ısırıyordu ki sonunda kan akmaya başladı. Kardeşinin cesedi alevlerin içinde tamamen kaybolduktan sonra, arkasını döndü ve sessizce ordan uzaklaştı."
Acının olgunlaştırdığı çocuk adam. Kanıma dokunuyor! Çocukların çocuk olamayışları kanıma dokunuyor!

alıntıdır
 
etki tepki meselesi bence bu biraz
şimdi amerikan yanlısı gibi görünmek istemem ama sen amerika ile barış müzakereleri yaparak onları kandır sonra haince saldırırsan elbette bir karşılığı olucaktır bunun.
ama böyle kareler insanlık tarihinin en utanç verici karelerinden birisidir
 
Hayatımızdaki günlük aksilikleri gözümüzde büyütüp geri kalan zamanlarda gülüp eğlenirken haksızlık dolu gerçekleri ne çok unutuyoruz.
Hiçbir çocuk bu acıyı üstlenmek zorunda olmamalı.Dünyanın hırs dolu yüzünün bedelini mazlumlar üstlenmemeli.
Ne acı ,ne çaresiz bir uğurlayış.
Dirayetin lafazanı değil ta kendisi bu çocuk.
 
Kanıma dokunuyor! Çocukların çocuk olamayışları kanıma dokunuyor!

Benim de kanıma dokunuyor benim de.
 
Bütün bunların hesabını nasıl vericekler..İnsanoğlu dünya ya gelmiş en büyük felaket. Ne tsunami, ne deprem, ne göktaşı çarpması vs hiç biri değil en büyük felaket biziz.
 
Geri