Açın muslukları ağlayacağız..

Ne kastık kendimizi güçlü görüneceğiz diye. Ağlamak güçsüzlük göstergesi mi gerçekten? Hayır değil sadece temiz bir yüreğin, yıkık bir kalbin kendini toparlama şekli. İçine attığın her şey büyür de dağ gibi olur zamanla ,kimse söylemedi mi bunu sana?

Aman her şeye ağlama diye susturuldun mu hep ? Ya da o hep ağlıyor nasıl olsa diye geçiştirdiler mi seni? İnsanların hep yaptığı şey acıları hafife almaktı oysa değil mi? Cenazede bile gülüşen insanlar gördüm ben boşver sen onları. En çok da insanlara aldırma. Ha belki elimizde fırsat olsa biz de ruhsuz olmayı seçerdik orası ayrı.

Yapım bu benim. Sevincimi, üzüntümü, sıkıntımı saklayamam anlaşılır kelimelerimden hele ki o her an sağanak sağanak akacak gözlerimden.. anlaşılır işte.. Saklayacaksan sakla tamam ulu orta herkesin içinde ağlama çekil sessiz sedasız bir köşeye öyle ağla. Sesin kısılana kadar bağıra çağıra ağla , konuş kendinle bu delilik değil ki ha konuştuğuna karşılık bir de cevap verirsen orası sıkıntılı işte deliliğe ilk adım diye bir selfi çekilebilirsin ;d

Seni yoran, yıpratan, üzen , kızdıran ,darmadağın, paramparça olmana sebep olan her neyse gidip de ona ağlama sadece kendine ağla ağlayacaksan, kendine yetersin, şunu da unutma ağlarken de güçlü olabilirsin. Gülmek kadar ihtiyacın var ağlamaya bırak aç musluklarını aksın gözyaşların ,aksın ki temizlensin içindeki irin.

Çünkü nefes alabilmek için bazen ağlamak gereklidir, yaşayabilmek için de unutmak.

Yazgı
23.04.2019