Acılarımı yollara dağıtmak
Yar...sanadır bu yaşlar...
Gel diye değil
sev diye hiç...
bil yeter!
Bu şehir sensiz nasıl da boş...
Caddeler küskün sokaklar mânâsız.
Kasvet boğmuş her yanı
ışıklar loş
evler karanlık
sus-pus ortalık...
Yoksun diye kalbim kırık!
Tam bu şehre alışmıştım
tam da sana alışmıştım...
Gidebileceğini hiç hesaba katmamışım...
Sevdan tüm benliğimi kaplamış
yokluğuna yenik düşünce anladım
Kıvılcımı düşürdün yüreğime önce
ince ince süzüldün içime...
Sonrası kâbus
sonrası yalan
senden sonraki akşamlar ömrüme haram...
Yokluğundan bu yana bana bi haller oldu
Ne sevinçne heyecan...
duygusuzluk dizboyu...
Acılarımı yollara dağıtmak
unuturum sanıp kendimi avutmak için
Seni düşlere bırakabilmek
hayatın bir köşesinden tutabilmek için
Aldım yalnızlığımı senden;
-----------
artık bende gidiyorum bu şehirden...