Absürt bir oyunun içindeyiz
Yazılara cevap verilirken yazar görüşü üzerinden kendi fikirlerini sunmalarını ve böylece konu hakkındaki bakış açılarının zenginleşmesini istedik. Bu hem yazar, hem de okuyucular için büyük fayda diye düşündük.
Fakat hayaller ile gerçekler örtüşmedi.
Yazılarımızın %99 u alıntı şeklinde, herhangi bir siyasi eğilim yok, taraf tutmak yok, politika yapmak yok.
Ne demek istediği anlaşılmayan, yazdığı hiçbir Türkçe kelime doğru olmayan, küfür-hakaret-argo dolu, tüm nefretini yoruma dökmüş niceleri.
Görüşleri geliştiren, çoğaltan, farklı bakış açıları sunan, okuyucuları bilgilendiren yorumlar yerine şunlar gibi hakaretleri gördük, görüyoruz;
“Ne biçim yazarsın la sen!?”
“Cumhuriyet dediğiniz dalgıçın nefesi gibi, bitecek bigün, boğulacaksınız”
Nasıl bir tiradsın ya
Beğenmedim ı ıhh
Hangi beyinsiz yazdi bu yaziyi acaba.
Bu da ayrı bi deli. Git biraz İsmail Türüt dinle ve gevşe.
Abowwwww.
İnsanlarımız yine kafa ütülüyor
Kafayı yemişsin
Nereden kopyala yapıştır yapıyorsun bu yazdıklarını.
Bence kafa gidiyor.
“Yazarlar buraya bakıyor mu?” diye soruluyor. Evet, takip edenler olduğunu biliyoruz. Cevap vermek isteyenler dahi var ama maalesef düzeysizlikten korkuyorlar ki yukarıdaki örneklere bakarsanız son derece haklı oldukları görülüyor. Birkaç yazar ile doğrudan (yüz yüze) görüştük. Özetle ortak yanıt; “Çok hakaret ediyorlar. Yazıdaki konuyu, fikirlerimizi saygıyla tartışmıyorlar. Sosyal medyada zaten karşılaşıyoruz, hiç bulaşmayalım”. diyorlar.
Absürt bir oyunun içindeyiz. Umudun kırıntısına tahammülsüz, iyimserliğe karşı amansızca savaşan yıkıcı bir kötümserliğin hedefi olduk. Tutunduğumuz ilkeleri, hedeflediğimiz değerleri yerle bir etmek için taşkın bir arzu, arsızca yayılan bir yıkıcılık, zehirli bir kötümserlik bu. Kendisini sınırlarına dönmeye davet eden her sese kulak tıkarken işte öylece bıyık altından, pis pis gülüyor… Tınmıyor. Hayat mayat umurunda değil, aradığı neredeyse ölüm kesinliğinde yıkım.
Yazılara cevap verilirken yazar görüşü üzerinden kendi fikirlerini sunmalarını ve böylece konu hakkındaki bakış açılarının zenginleşmesini istedik. Bu hem yazar, hem de okuyucular için büyük fayda diye düşündük.
Fakat hayaller ile gerçekler örtüşmedi.
Yazılarımızın %99 u alıntı şeklinde, herhangi bir siyasi eğilim yok, taraf tutmak yok, politika yapmak yok.
Ne demek istediği anlaşılmayan, yazdığı hiçbir Türkçe kelime doğru olmayan, küfür-hakaret-argo dolu, tüm nefretini yoruma dökmüş niceleri.
Görüşleri geliştiren, çoğaltan, farklı bakış açıları sunan, okuyucuları bilgilendiren yorumlar yerine şunlar gibi hakaretleri gördük, görüyoruz;
“Ne biçim yazarsın la sen!?”
“Cumhuriyet dediğiniz dalgıçın nefesi gibi, bitecek bigün, boğulacaksınız”
Nasıl bir tiradsın ya
Beğenmedim ı ıhh
Hangi beyinsiz yazdi bu yaziyi acaba.
Bu da ayrı bi deli. Git biraz İsmail Türüt dinle ve gevşe.
Abowwwww.
İnsanlarımız yine kafa ütülüyor
Kafayı yemişsin
Nereden kopyala yapıştır yapıyorsun bu yazdıklarını.
Bence kafa gidiyor.
“Yazarlar buraya bakıyor mu?” diye soruluyor. Evet, takip edenler olduğunu biliyoruz. Cevap vermek isteyenler dahi var ama maalesef düzeysizlikten korkuyorlar ki yukarıdaki örneklere bakarsanız son derece haklı oldukları görülüyor. Birkaç yazar ile doğrudan (yüz yüze) görüştük. Özetle ortak yanıt; “Çok hakaret ediyorlar. Yazıdaki konuyu, fikirlerimizi saygıyla tartışmıyorlar. Sosyal medyada zaten karşılaşıyoruz, hiç bulaşmayalım”. diyorlar.
Absürt bir oyunun içindeyiz. Umudun kırıntısına tahammülsüz, iyimserliğe karşı amansızca savaşan yıkıcı bir kötümserliğin hedefi olduk. Tutunduğumuz ilkeleri, hedeflediğimiz değerleri yerle bir etmek için taşkın bir arzu, arsızca yayılan bir yıkıcılık, zehirli bir kötümserlik bu. Kendisini sınırlarına dönmeye davet eden her sese kulak tıkarken işte öylece bıyık altından, pis pis gülüyor… Tınmıyor. Hayat mayat umurunda değil, aradığı neredeyse ölüm kesinliğinde yıkım.
