-
- Katılım
- Ekim 30, 2014
-
- Mesajlar
- 40,973
-
- Tepkime puanı
- 18,423
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Kapadokya
Abimin eşiyle söylediği sözler yüzünden görüşmek istemediğim için kibirli sıfatını hak etmiyorum…
Birine abimin eşiyle ve hatta abimle görüşmek istemediğimi söylediğim zaman hemen klişe ‘görümce’ yaftalamalarına maruz kalıyorum ancak lütfen siz önce beni bir dinleyin, sonra dürüst fikrinizi söyleyin.
Benim abimle yakın bir ilişkim yok. İkimiz de yetişkin insanların aramızda herhangi bir küslük/kırgınlık yok ancak aramızdaki yaş farkı ve ben kendimi bildim bileli onun evde olmaması sebebiyle çok fazla bir iletişimimiz olmadı. Yani kendimi ona borçlu hissettiğim bir konu yok. Gelgelelim eşine. Abim 4 yıldır evli ancak benim ailemin yanına dönmemle son 1 senedir daha çok görüşüyoruz. Ayda birkaç kez yemeğe geliyorlar daha doğrusu ancak bu yemekler benim için tam bir eziyet halini almaya başladı.
Ailemin yanına döndüğümü söylemiştim, bunun sebebi yüksek lisansımı bu şehirde kazanmış ve maddi olarak tek başıma yaşamayı sürdüremeyecek olmam. Kendi alanımda başarılı biriyim ve iyi bir iş hayatına sahiptim ancak akademide ilerlemek istediğim için böyle bir yol seçtim. Gelgelelim gelin hanım benimle aynı fikirde değil. Kendisi üniversite okumayı tercih etmemiş ve çalışmaya başlamış olduğu için benim ileri eğitim almamı tembellik olarak görüyor. Ona göre iş hayatında başarısız olduğum ve kovulduğum için, tembellik yapmak için okumaya devam ediyorum. Yüksek lisansın ne olduğunu anlamıyor veya anlamak istemiyor, bir de üstüne beni başarısız görüyor. Kendisi okumama sebebini okumanın boş iş olduğu, zaten herkesin aynı ücreti aldığı için olduğunu söylüyor ancak birkaç yıldır üniversite sınavına girdiğini ve kazanamadığını biliyorum. Yani bence kendi başarısızlığının acısını benden çıkarıyor.
Boş ver kulağını kapat diyebilirsiniz ancak zaten stresli olduğum bir tez dönemindeyim ve yıllardır verdiğim emeklerin böylece hiç sayılmasına katlanamıyorum. Abim hiçbir tepki vermiyor kendisi de üniversite mezunu olmasına ve aslında eşinin nasıl biri olduğunu bilmesine rağmen ve annem de huzurları bozulmasın diye ses çıkarmamamı tembihliyor. Ben bu saygısızlığı hak ettiğimi düşünmüyorum ancak nasıl karşılık verirsem hemen onu aşağıladığım düşünülüyor. Amacım sadece kendimi savunmak ve moralimi bozacak eleştiriler duymamak. Bu durumda kendimi nasıl ifade edebilir veya artık onarla görüşmemeli miyim bilmiyorum. Haklıyken haksız duruma düşmeden, ne yapabilirim?
alıntı
Birine abimin eşiyle ve hatta abimle görüşmek istemediğimi söylediğim zaman hemen klişe ‘görümce’ yaftalamalarına maruz kalıyorum ancak lütfen siz önce beni bir dinleyin, sonra dürüst fikrinizi söyleyin.
Benim abimle yakın bir ilişkim yok. İkimiz de yetişkin insanların aramızda herhangi bir küslük/kırgınlık yok ancak aramızdaki yaş farkı ve ben kendimi bildim bileli onun evde olmaması sebebiyle çok fazla bir iletişimimiz olmadı. Yani kendimi ona borçlu hissettiğim bir konu yok. Gelgelelim eşine. Abim 4 yıldır evli ancak benim ailemin yanına dönmemle son 1 senedir daha çok görüşüyoruz. Ayda birkaç kez yemeğe geliyorlar daha doğrusu ancak bu yemekler benim için tam bir eziyet halini almaya başladı.
Ailemin yanına döndüğümü söylemiştim, bunun sebebi yüksek lisansımı bu şehirde kazanmış ve maddi olarak tek başıma yaşamayı sürdüremeyecek olmam. Kendi alanımda başarılı biriyim ve iyi bir iş hayatına sahiptim ancak akademide ilerlemek istediğim için böyle bir yol seçtim. Gelgelelim gelin hanım benimle aynı fikirde değil. Kendisi üniversite okumayı tercih etmemiş ve çalışmaya başlamış olduğu için benim ileri eğitim almamı tembellik olarak görüyor. Ona göre iş hayatında başarısız olduğum ve kovulduğum için, tembellik yapmak için okumaya devam ediyorum. Yüksek lisansın ne olduğunu anlamıyor veya anlamak istemiyor, bir de üstüne beni başarısız görüyor. Kendisi okumama sebebini okumanın boş iş olduğu, zaten herkesin aynı ücreti aldığı için olduğunu söylüyor ancak birkaç yıldır üniversite sınavına girdiğini ve kazanamadığını biliyorum. Yani bence kendi başarısızlığının acısını benden çıkarıyor.
Boş ver kulağını kapat diyebilirsiniz ancak zaten stresli olduğum bir tez dönemindeyim ve yıllardır verdiğim emeklerin böylece hiç sayılmasına katlanamıyorum. Abim hiçbir tepki vermiyor kendisi de üniversite mezunu olmasına ve aslında eşinin nasıl biri olduğunu bilmesine rağmen ve annem de huzurları bozulmasın diye ses çıkarmamamı tembihliyor. Ben bu saygısızlığı hak ettiğimi düşünmüyorum ancak nasıl karşılık verirsem hemen onu aşağıladığım düşünülüyor. Amacım sadece kendimi savunmak ve moralimi bozacak eleştiriler duymamak. Bu durumda kendimi nasıl ifade edebilir veya artık onarla görüşmemeli miyim bilmiyorum. Haklıyken haksız duruma düşmeden, ne yapabilirim?
alıntı
