Ab imo pectore

Konu sahibi son olarak 2808 gün önce görüldü
..
.
bu benim meselem,derin mesele ;
ezelden evvele giden meselem..
..
.



tumblr_mevyqnAjMY1ro330po1_500.gif
 
Bütün söylenecekler söylendi bütün susulacaklar susuldu. Bütün bunlardan geriye bir şeyin külü kaldı ama neyin külü derseniz Allah belamı versin ki bilmiyorum. Ben iyi bir başlangıçtım sadece. Bazı insanlar sadece iyi bir başlangıç yapmasını bilirler, sıkılırlar, sürdüremezler.
 
bilirsiniz ki her insanın ayrı bir huyu, ayrı bir karakteri olduğu gibi, her futbol takımının da kendine has bir karakteri vardır. biz sizlere burada galatasarayımız’ın huyunu suyunu açıkça ve iyice anlatabilirsek, onu adamakıllı tanıyıp, inşallah senelerce dost geçinirsiniz. galatasaray bir his takımıdır. renklerine aşık birbirlerine seven futbolcuların takımıdır. galatasaray feragat (vazgeçiş) ve fedakârlıklarla çalışacak futbolcuların takımıdır. galatasaray şımarıkları, kendini beğenmişleri, yalnız kendini düşünenleri sevmez. kısacası galatasaray, bir halatı hep birlikte çekenlerin, hep birlikte üzülüp, hep beraber sevinmesini bilenlerin takımıdır.




http://i.amkspor.com/**Spam/Adversiting**-resimler/2014/08/galatasaray-arsenal-ma%C3%A7.jpg



yarın çıkılacak bu yolda,bir yeni zafer daha..
 
"yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."
 
[YOUTUBE]T_VB_HjibHA[/YOUTUBE]

Kimi bakışlar bıçak biler gibi.
Kimisi şeytanı yanına diler gibi.
Garip.
Hani tabip arıyorsun ama bulamıyorsun benim ifade yolunu arayışım gibi.
Herşey senin için dediğim gibi.
Yolunu açması, yoluna çıkması tamamen senin bileceğin iş.
Yolunu yapması, yolunu yakması.
Sonunda kaderini belirleyiş.
 
[YOUTUBE]0kOdtzLg4Xk[/YOUTUBE]


Olmasaydı sonumuz böyle.
#AhmetKaya57Yaşında
 
[YOUTUBE]1I9mf7K-m84[/YOUTUBE]

Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim ki bu yaşlar utangaç boynunun kolyesi olsun.
Bu da benim sana,bu da benim sana ayrılırken hediyem olsun..
 
''ve sönmüş sigarasına bakıyorum, son sigarasına ve o gece uyuduğu son yatağa ve yatağını düzeltmek geliyor içimden ama yapamam, çünkü bir baba öldükten sonra bile hep evin efendisidir; sanırım böyle şeyler defalarca yaşanmıştır ama elimde değil düşünüyorum
sabahın yedisinde mutfakta yerde ölmek
başka insanlar yumurta kızartırken
o kadar zor değil
kendi başına gelmedikçe
''
 
Çünkü büyüdükçe arzularım küçüldü, şaşkınlıklarım küçüldü, beklentilerim küçüldü.
Büyüdükçe öyle bir küçüldüm ki içimde taşacak bir şey kalmadı.
Büyümenin bir bedeli varsa işte bu, yarım metre uzadım, yirmi kilo aldım ve dünyadan vazgeçtim.
 
Bu gezegende, iki insanın birbirlerine duydukları sevgi, bir terazide dengelenmiş midir hiç?
Eşitlik fikrine en çok aşıkken inanırız.
Çünkü en çok o zaman ihtiyaç duyarız.
 
Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.
 
Geri