A dan Z ye Tüm Köpek CinsLeri Arşivi

St. Bernard (Saint Bernard)

Temel Özellikleri
St. Bernard güçlü bir başı olan, iri, dayanıklı ve kaslı bir köpektir. Saint Bernard'ın insanlarla arası çok iyidir. İtaatkar, son derece sadık, sakin ve ataktır, ancak küçük köpeklerden genellikle hoşlanmaz. çığ felaketlerini önceden sezebilme yeteneği vardır.

Saint Bernard'ın uzun tüylerini geniş dişli bir tarakla sık sık taramak ve sert bir fırçayla fırçalamak gerekir. Bir avluda yaşıyorsa, her gün uzun yürüyüşlere çıkarılmalıdır.

Neler Yapar?
Bilindiği gibi eskiden Saint Bernard, misafirhanesinin yakınlarındaki karlarla kaplı geçitlerde kaybolan gezginleri ve dağcıları kurtarmak için kullanıldı. Günümüzde kendisinden neredeyse sadece insana eşlik etmesi için yararlanılır. Apartman hayatına uygun değildir. Bazıları hala çığ felaketlerinde kurtarma köpeği olarak eğitilmektedir.

Kökeni
Saint Bernard'ın kökeni çok eskilere uzanır. Tibet Mastiff'inden türetilmiştir. Bu durumda yaklaşık iki yüzyıl kadar önce Romalılar tarafından Alplere getirilen mastifflerle birlikte türetilmiş olmalılar.

Saint Bernard olarak ilk kez 1000 yılı civarınden Büyük Saint Bernard Geçidi'nin yakınlarındaki Saint Bernard de Menthon Misafirhanesi'nde ortaya çıktı. Ke---sıs---ler muhtemelen eski mastiff cinsi köpekleri Great Dane ve Büyük Pyrenee cinsi köpeklerle çiftleştirdiler.

Dikkatli ve sürekli bir melezleştirme sonucunda ortaya heybetli bir köpek çıktı. Bu köpeğin görüntüsü ilk kez 1350'de bir İsviçre hanedan armasının üzerinde görüldü. Kurtarma köpeği olarak kullanılması ve şöhret kazanması 17. yüzyılın ortalarında başladı. Daha sonra bütün dünyada sevilen bir köpek türü haline geldi.

Saint Bernard cinsi köpekler temel kökenleri ve karakteristik özellikleri aşağı yukarı aynı olmakla beraber kendi içlerinde iki cinse ayrılırlar. Bu farklılık en belirgin olarak tüy özelliklerinden gözlenebilir.

Kısa Tüylü Saint Bernard'ın çok kalın, kısa, parlak ve vücudunu sıkıca saran tüyleri vardır. Saint Bernard'ın tüylerinde kar tutmak gibi bir sorunu vardır, bu sorun Kısa Tüylü Saint Bernard'da görülmez.

Standart Schnauzer

Temel Özellikleri
Orta büyüklükte bir köpektir. çok canlıdır, ama huzursuz değildir. Cesur, duygulu, atılgan ve fedakardır. Schnauzer'lerin iyi özelliklerinden bir tanesi de köpeklere has kokularının olmayışıdır.

Neler Yapar?
Standart Schnauzer, 18. yüzyılda nakliye köpeği ve ahırlarda gözcü olarak kullanıldı. Bir miktar terrier kanı taşıdığı için kemirgen avında da kullanıldı.

Günümüzde bekçi köpeği ve muhafız olarak da kullanılır. Ama daha önemlisi çok sevimli, canlı, sadık ve zeki bir arkadaştır.

Kökeni
Bavyera, Almanya'dan gelir. Ancak hangi tarihte ortaya çıktığı tam bilinmemektedir. İsmi, Almanca Schnauze (burun) sözcüğünden gelir.

Styrian Dağ Tazısı

Temel Özellikleri
Ciddi ve zeki görünüşlü bir yüzü olan, orta büyüklükte bir köpektir. Av sırasında inatçı ve kaba olan bu köpek efendisine karşı iyi huylu ve duyguludur. Neşeli ve temiz bir köpektir. Ev dışında yaşayabilir.

Neler Yapar?
Styria Tazısı, Avusturya’nın Alp iklimi özelliklerini taşıyan, kışları sert geçen bir bölgesidir. Ancak bu kaslı, yorulmak bilmez tazı so---güg---a dirençlidir ve kayalık arazilere uyum sağlayabilir. Dağlık bölgelere ve kayalık arazilere son derece uygun bir yapısı vardır. Kas yapısı güçlüdür.

Zekası, duyarlılığı ve gelişmiş koku alma duyusu nedeniyle Alman ve Yugoslav avcılar için çok değerlidir. Küçük avları da arayıp bulabilir.

Kökeni
Hanover tazısı ile tel tüylü styrian tazısının çifleşmesiyle elde edilmiştir.

Saluki

Temel Özellikleri
Duygulu ve duyarlıdır. çocuklarla arası iyidir.

Neler Yapar?
Yerlisi olduğu İran’da ceylan avında kullanılır. Günümüzde bekçi köpeği olarak değerlidir (işitme duyusu çok gelişmiştir). Zarif, temiz, iyi huylu bir köpek olarak insana eşlik eder.

Kökeni
Muhtemelen Mısırlı ve Asyalı greyhoundların çiftleştirilmesinin meyvesidir. İsmi eski bir Arap kenti olan Salug’dan gelir. Allah’ın armağanı demektir.

Sanshu

Temel Özellikleri
Efendisinin emirlerine karşı duyarlıdır, duygulu ve mizaç olarak son derece temiz bir hayvandır. Sanshu, çok dayanıklı bir köpektir, en kötü hava koşullarına bile dayanabilir. Yandan bakıldığında vücudu kare biçimindedir.

Sanshu'nun daha küçük bir türü daha vardır, standart Sanshu'dan yaklaşık olarak 10 cm. daha küçüktür.

Neler Yapar?
Atası Aichi, daima av ve muhafız köpeği olarak kullanılırdı. Sanshu da mükemmel bir muhafızdır. Bu becerinin yanısıra insana arkadaşlık da eder. Bu özellikleriyle, son zamanlarda Japonya dışında da çok aranan bir köpek olmuştur.

Kökeni
Modern bir cinstir. 1912'de çok eski çağlardan gelen Japon köpeği Aichi ve çinli Chow Chow'un çiftleştirilmesiyle elde edilmiştir.

Sealyham Terrier

Temel Özellikleri
Sealyham Terrieri canlı, savaşçı, duygulu bir köpektir. Görünüşü aristokrattır. "Neşe ve cesaretin en güzel karışımı!" olarak tanımlanabilir.

Neler Yapar?
Yıllarca hayvanların ağıllarına ve inlerine girebilen mükemmel bir avcı oldu. Tilki, su samuru, porsuk, kokarca avcısı olarak kullanıldı.

Güzel ve insanı eğlendiren görünüşü, gülünç sakalı ve iyi huyluluğu sayesinde, öteki terrierlerin cogu gibi Sealyham Terrieri de, esas olarka insana arkadaşlık eden köpek olarak anılır.

Kökeni
19. Yüzyıl'ın ortalarında Kaptan John Edwards tarafından Tazı, Dandie Dinmont, Flanders Basseti, Corgi, West Highland Terrieri ve Fire Fox Terrierlerin çiftleştirilmesiyle geliştirildi. Resmi olarak 1910'da bir cins olarak kabul edilmiştir.

Shiba Inu

Temel Özellikleri
Duygulu, uysal, eğitilebilir, cesur ve temiz bir köpektir. İyi huyludur.

Neler Yapar?
Bu sevimli ve değerli insan dostu, küçük hayvanların avında ve belirli bir mülkün bekçiliğinde de kullanılır. Koklayarak iz sürer.

Kökeni
Muhtemelen chow chow ve Kyüshü kanı taşıyan çok eski bir cinstir. İki yüzyıl kadar önce çin’den Japonya’ya getirilmiştir.

Sibirya Kurdu (Husky)

Temel Özellikleri
Ota büyüklükte, canlı, dayanıklı, hoş görünüşlü ve hareketli bir köpektir. İnsanlara uyumlu ve duyguludur. İyi bir arkadaş olmakla birlikte son derece inatçıdır ve kolayca canı sıkılır.

Neler Yapar?
Hafif olduğu için hızlı koşabilir ve bu özelliği nedeniyle kızak yarışlarında kullanılır. özellikle Kanada'da ve ABD'nin kuzeyinde popüler bir cinstir.

Kökeni
Sibirya'nın yerlisi olan Sibirya Kurdu, 1909'da Alaska'ya getirildi. Buradan tüm dünyaya yayılmıştır.

Sokö (Sokak Köpeği)

Temel Özellikleri
Çomar, melez bir ırktır. Diğer köpek ırkları gibi saf bir ırk değildir, ortak özellikleri bir başlık altında toplanabilecek kadar benzer görünüşleri olmasa bile, ortak kişilik özellikleri sergileyebilir. Bu yüzden ve evimizdeki birçok köpeğin bu ırk başlığı altında toplanabileceği mantığına dayanarak Türk Sokak Köpeği diye adlandırdığımız Çomar'ı köpek ırkları listemize aldık.

Neler Yapar?
Sokaklar sadece biz insanlara ait değil. Toplumsal hayatta caddeleri, yürüdüğümüz sokakları, canlı cansız pek çok varlık ile paylaşırız. Sokakları paylaştığımız canlılardan biri de sokak köpekleri.

Adı üstünde, sokak köpekleri sokağa ait. Dünyamızda sahipsiz bir şey olmadığı için, sokak köpeklerine de sokaklar sahiplik ediyor. İnsan sahipli hemcinslerinden daha özgür sokak köpekleri.

Bir isim kaydına girmemekle beraber, kendi toplumsal hayatları, hatta düzenleri var. İnsanların verdiği bir adı olan köpeğe köpek demek her zaman uygun düşmez. Fino, karabaş, kaplan, cesur ve benzeri demek gerekir. Oysa sokak köpeği, her yerde ve her zaman, adıyla ve sanıyla kendisidir, sadece köpektir, köpek bilinir.

Köpek, kimi insanların konuşma dilinde, hatta yazılarda, birbirine aşağılama benzetmesinde kullanılır. Niçin?

Özgürlüğü kıskanıldığı için mi? Tasma takmadığı için mi? Sokağa çıkma yasaklarına uymadığı için mi? Makam mevki ve ünvan sahiplerini görmezden gelip selam durmadığı için mi? Nüfus sayımına gelmediği, nüfus cüzdanı taşımadığı ve ehliyet almadığı için mi? Diploma, makam mevki, servet saman peşinde koşmadığı için mi? Sokakta doğurup, ilaç kullanmadığı için mi? Nüfus planlamasına uymadığı ve kontrol hapını yutmadığı için mi?

Sokak köpekleri, zaman zaman insan ilgisine uğradıkça inlemiş; başına buyruk diye, bizim tarihimizde, İstanbul'da sürgünlere uğramış.

Dünya tarihinde, köpeğin totemleştirilip heykelinin tapınaklara konduğunu okuyoruz. Kurt cinsinden evcilleştirildiği söylenen köpeğin, en eski evcilleştirilme bölgesi, Eski Mısır. Eski Mısırlılar köpeği kutsal saymış ve mumyalamış. Oniki hayvan adı bulunan Eski Orta Asya Türk Takvimi'nde, yıllardan birinin adı, it, yani köpek.

Dede Korkut kitabında köpek, dost ve kılavuz.
Dinler tarihinde, Roma dönemine rastlayan yedi uyurlar olayında, Kıtmır ismindeki köpek meşhurdur.

Sokak köpekleri de yaşam derdinde; ya zehirleniyor ya da kafeslere tıkılıyorlar. Yeni yasanın 'Kısırlaştır, aşıla, küpele, bırak' maddesi henüz hayata tam anlamıyla geçirilemedi. Onlara sahip çıkanlar ise çoğu zaman gönüllüler ve iyi kalpliler.

Tarihçesi
İstanbul'un sokak köpeklerinin de bir tarihi var. Osmanlı İmparatorluğu'nda dokunulmazlıkları olan sokak köpekleri kartpostalların değişmez figürleriydiler. 1865'te toplatılıp Hayırsız Ada'ya gönderilen köpekler, büyük bir İstanbul yangını çıkması üzerine geri getirildiler.

"Hayatımda hiç bu kadar mahzun bakışlı ve kalbi kırık sokak köpekleri görmedim." (Mark Twain, İstanbul ziyareti, 1867 Ümit Sinan Topçuoğlu'nun kitabından.)

Topçuoğlu'nun bulgularına göre köpeklerin İstanbul'a Türklerle geldiği kabul ediliyor. Bizans'ta kedi hakimiyeti varmış. Eski çağlarda İstanbullular'ın kafasında şöyle bir inanış yer ediyor:

"Köpekler bu şehirden giderse, Türkler de gider!"

19. Yüzyıl sonuna kadar köpekler İstanbul'un yaşayan simgeleri olarak kabul ediliyor. Eski İstanbul kartpostallarındaki köpekli fotoğrafların fazlalığı bunun kanıtı olarak gösteriliyor.

Köpek katliamları Batılılaşma hareketleriyle birlikte başlıyor.

Köpek Toplama Harekatı
İstanbul'da köpeklerin başı ilk kez bir İngiliz turist yüzünden belaya giriyor. Galata'da gece yarısı bastonuyla köpeklerden korunmak isteyen yabancı, köpeklerin hücumuna uğruyor. Kaçarken yüksek bir duvardan düşüp ölüyor. Majestelerinin hükümeti Osmanlı'ya ültimatom veriyor. Sultan 2. Mahmut da kararını açıklıyor.

"Sokak köpekleri tez elden toplana, teknelere konula ve Hayırsız Ada'ya bırakıla..."

Operasyon başlıyor. Halk, köpekleri bırakın diye haykırıyor. Yeniçeri Ocağı'nı dağıtan 2. Mahmut kararını geri alıyor.

İkinci büyük köpek toplama harekatı Sultan Abdülaziz devrinde yaşanıyor. Köpekler toplanıyor, teknelere konulup Hayırsız Ada'ya bırakılıyor. Bu operasyonla eş zamanlı olarak 1865 eylülünde büyük İstanbul yangınlarından biri başlamasın mı? Beyazıt'tan Gedikpaşa'ya kadar evler konaklar kömür oluyor. Halk anında bu felaketin gerekçesini buluyor:

-Köpekleri topladınız, Allah da cezanızı verdi! Köpekler olsaydı önceden haber verirlerdi.

Tekneler yeniden Hayırsız Ada'ya gidiyor, köpekleri yükleyip İstanbul'a geri getiriyor.

Köpek dostu Abdülhamit
Padişah 2. Abdülhamit döneminde İstanbul köpekleri en rahat dönemlerini yaşıyorlar. Köpeklerle uğraşmıyor, kuduzla uğraşıyor. Fransa'ya Pastör Enstitüsü'ne heyet göndererek, 10 bin altın bağışlıyor. Dünyadaki üçüncü Kuduz Enstitüsü'nü İstanbul'da kurulmasını sağlıyor.

Bu dönemde Mavroyani Paşa'nın araştırması "Sokak Köpekleri" ismiyle kitap haline geliyor. Paşa o tarihlerde kuduz vakası görülmemesini şöyle açıklıyor:

"Serbest çiftleşme, sokak köpeklerinde doğal aşı yerine geçiyor!"

Hürriyet geliyor, zürriyet gidiyor
1908'de Abdülhamit devriliyor. Memlekete "hürriyet" geliyor. Abdülhamit'in bütün değerleriyle birlikte sokak köpekleri de yeni rejimin hışmına uğruyor. Talat Paşa'nın Dahiliye Nazırı olarak görev yaptığı 1910'da İstanbul'un tarihindeki en büyük köpek itlaf kampanyası başlatılıyor. Köpek toplama ekipleri özel dev kerpetenlerle hayvanları neresinden yakalarlarsa orasından tutuyorlar. Yine özel köpek toplama arabaları aracılığıyla Tophane'ye getiriliyorlar. Oradan da Hayırsız Ada'ya sürgün ediliyorlar. Bu sefer kesin gidiş yapılıyor. Bir daha geri dönmüyorlar.

İstanbul'a gelen Sem isimli bir Fransız çizer, Hayırsız Ada'ya gidip köpekleri görüyor. Köpekler Adası başlıklı yazısı Fransa'da Le Journal adlı dergide yayınlanıyor.

Servet-i Fünun adlı dergide "Karabatak" takma adlı bir yazarın kaleminden ve onun fotoğraflarından bu dram Türk basınına da yansıtılıyor.

Fakat o yıllarda halktaki köpek sevgisi yüzünden sürgün köpeklere her gün sandalla yiyecek gönderiliyor. Başlarına da iki personel atanıyor.

O yıllarda köpekleri seven halk sürgün köpeklere her gün sandalla yiyecek götürüyor. Ancak her geçen gün modern yaşamda bu zavallı hayvanlara uygulanan vahşet artıyor. İstanbul Belediye Başkanlarından Cemil Topuzlu anılarında "30 bin köpek öldürttüğünü" iftiharla anlatıyor. "AIDS Allah'ın eşcinsellere verdiği cezadır." diyebilen Bedrettin Dalan 1987 yılında Milliyet Gazetesi'ne verdiği ilanla "25 adet komple köpek itlaf aracı satın alacağını" açıklıyor.

Sokak köpekleri hep gündemdedir. Daima onlardan hiç hoşlanmayan kesim vardır.

Sokak köpeklerinin hiçbiri kaldırıma pislemez, mutlaka bir ağaç, çalı dibi bulurlar ve sonradan kendi pisliklerini örterler.

Son günlerde, hayvan hakları, sokak köpekleri ve kuduz hastalığı, birbirini çağrıştıran kavramlar haline geldi.

Hayvan haklarının korunması, toplumlar için bir çeşit uygarlık göstergesidir. Sokaklarda başıboş köpeklerin dolaşması, kuduz hastalığının insan sağlığını tehdit etmesi ise gelişmekte olan toplulukların önemli bir sorunudur.

Kuduz hastalığı yalnız köpeklere has değildir. Bu konuda köpeklere haksızlık edildiği söylenebilir. Hastalık, insan dahil tüm memeli hayvanlarda görülür. Yabani memeli hayvanlar ve sokak köpekleri gereği kadar korunamadıkları için hastalığa karşı risk taşırlar.

Kuduz hastalığı ile ilgili olarak bilinenler şöyle özetlenebilir. Etken, bir virüs'tür. Bu virüs, hasta hayvanın sinir sistemine özellikle beynine yerleşir. Hastalığın bulaşması, hasta olanın diğerini ısırması ve tükürükte bulunan etkenlerin yaraya bulaşması ile olur.

Hastalığın tedavisi yoktur. Aşı ile korunma sağlanır. Hasta, kasılarak, korku içerisinde ve acı çekerek ölür. Kuduz hastalığı, gerekli önlemler alınmadan göz ardı edilecek küçük bir olay değildir. önlem alınan ülkelerde "kuduz", sorun olmaktan çıkmıştır.

İnsanlar "homo sapiens" ve köpekler "canis familiaris" arasındaki yakın ilişki çok eskillere gider. Kaynaklara göre insan, günümüzden on bin yıl kadar önce hayvanları evciltme aşamasına gelmiştir. Evcilleşen ilk hayvan türü köpektir. Evcil köpek, insanın en eski ve en sadık dostudur.

Ticari amaçla yapılan yığınsal köpek üretimi, tüm ülkelerde köpek sayısının artmasına yol açmıştır. Genişleyen pazarlama ağının da yardımı ile pek çok kişi, hiç fedakarlık yapmadan, kolayca köpek sahibi olmaktadır. Sonuçta sorumsuz köpek sahiplerinin sayısı artmış, sokak köpekleri sorunu ortaya çıkmıştır. Sokak köpekleri, özellikle çöp toplama sorununu çözememiş yerleşim merkezlerinde ve çevresinde, başıboş, sağlıksız, aç ve perişan dolaşan, kendi aralarında üreyip çoğalan sahipsiz hayvanlardır.

Sokak köpeği sorununun her ülkede çeşitli boyutlarda var olduğu söylenebilir. Ancak bu işin kontrolünü elde tutan ülkeler başarıyı, eğitim yaparak ve yasalar düzenleyerek elde etmiştir. Bu eğitim ve yasaların ana fikri, UNESCO tarafından 15 Ekim 1978 tarihinde Paris'te yayınlanmış on dört maddelik "hayvan hakları evrensel bildirisi" içerisinde bulunmaktadır.

İşte söz konusu bildiriden birkaç madde:
Bütün hayvanlar yaşam önünde eşit doğar ve aynı var olma hakkına sahiptir (1. madde).

Bütün hayvanlar saygı görme hakkına sahiptir. Bir tür hayvan olan insan, öbür hayvanları yok edemez, haklarını çiğneyerek onları sömüremez, bilgilerini hayvanların hizmetine sunmakla görevlidir. Bütün hayvanların, insanlarca gözetilme, bakılma ve korunma hakkı vardır (2. madde).

Hiçbir hayvana kötü davranılamaz, onlara karşı acımasız ve zalimce eylem yapılamaz. Bir hayvanın öldürülmesi zorunlu olursa bu, bir anda acı çektirmeden ve korkutmadan yapılmalıdır (3. madde).

İnsanların yanlarına aldıkları bütün hayvanlar, doğal ömür uzunluklarına uygun sürede yaşama hakkına sahiptir. Bir hayvanı terk etmek, acımasız ve aşağılık bir davranıştır (6. madde).

Hayvanların korunmasını ve refahını savunan örgütler hükümet düzeyinde temsil edilmelidir (14. Madde)...

Farklı ülkelerde köpekler konusunda çıkarılan yasa ve yönetmelikler vardır.

Pek çok ülkede köpeklerin tasma numarası veya tetavür (dövme) ile kalıcı olarak işaretlenmesi, vesikalanması ve hayvanın çevrede başıboş bırakılmaması yasa gereğidir. Sorun karşısında hayvan sahibine, trafik suçlarında olduğu gibi para cezası verilmektedir. Amerika, Almanya ve Fransa bu uygulamanın öncülüğünü yapan ülkelerdir.

Kısırlaştırma kliniklerinin açılması ve kısırlaştırılmayan köpeklerden alınan vesika ücretinin yüksek tutulması, gereksiz üretimin kontrol edilmesini amaçlamaktadır. Köpeklerin kuduz hastalığına karşı gereği gibi aşılanmaları da pek çok ülkede yasa gereğidir.

Kısırlaştıma kliniklerinden ve vesika ücretlerinden sağlanan gelir, halk eğitimi için kaynak oluşturmaktadır.

Köpek çalmak, terk etmek, zehir veya silahla öldürmek pek çok ülkede ağır ceza gerektiren suçlardır.

Hasta, yaralı, yaşlı, istenmeyen ya da evsiz köpeklerin yok edilmesi (euthanasia) ancak dikkatli incelemelerden sonra, hayvan korkutulmadan ve uyutularak yapılabilmektedir. Hayvanların son dakikalarının acısız, korkusuz ve hoş geçmesi için özen gösterme konusunda hayvan uyutan görevlilerin eğitilmeleri, bazı ülkelerde yasa gereğidir.

Staffordshire Bull Terrier

Temel Özellikleri
Güçlü, kaslı, aktif ve çevik bir köpektir. Savaşçı, ama sakin ve itaatkar. çocuklara, özellikle aile üyelerine karşı hoşgörülü. Efendisi uğruna canını verecek kadar fedakar. Evde uyuması gerekir.

Neler Yapar?
Köpek dövüşlerinde kullanılırdı. Daha sonra, on yıllar boyunca unutuldu. 20. Yüzyıl'da Amerikalı köpek severlerin dikkatini çekti. Amerika Birleşik Devletleri'nde Avrupa'da belirlenen standartlara göre biraz daha iridir.

Kökeni
Bu cins 19. Yüzyıl'da İngiltere'nin Staffordshire bölgesinde yetiştirildi. Bulldog'un çeşitli terrierlerle çiftleştirilmesiyle elde edildi.

Uzun bir unutuluş döneminden sonra 1935'de köpek gösterilerine yeniden döndü.

Steinbracke

Temel Özellikleri
Orta büyüklükte güçlü bir köpektir. Avda çok savaşçıdır ve yorulmak bilmez. Evde duygulu ve yumuşak başlıdır. Evde uyuması gerekir. İyi huyludur. Koklayarak iz sürer.

Neler Yapar
özellikle yabani tavşan avında iyidir, ancak büyük avlara karşı kendisini sakınır.

Kökeni
Almanya’da geliştirilmiştir. Başka yerlerde pek bilinmez.

Sussex Spanieli

Temel Özellikleri
Normal zamanlarda sakin ve zeki, av sırasında coşkulu bir savaşçıdır.

Neler Yapar?
Av alanında sürekli havlar. Canlı ve kendine özgü bir yürüyüşü vardır. özellikle ormanlık bölgelerde ava uygundur ve küçük avları getirir. İnsana eşlik etme bakımından da iyidir.

Tüylerinin altın kırmızısı rengi özellikle gün batımında ağaçların ve avın rengiyle karışır. Bu yüzden avcının ateş ederken dikkatli olması gerekir. Bu cinsin fazla yaygın olmamasının nedeni belki de budur.

Kökeni
1800’lerde İngiltere’nin Sussex bölgesinde geliştirildi. Bir cins olarak 1885’de kabul edildi.

Tibetli Mastiff

Temel Özellikleri
Sağlam ve kemik yapısı güçlü bir köpektir. Marco Polo bu köpeği, "Bir eşek kadar yüksek ve sesi bir aslanınki kadar güçlü!" sözleriyle tanımlamıştır. Yüzü, İngiliz Mastiff'inkinden küçüktür.

Tibet'te kalan tek tük birkaç örnek, vahşi ve saldırgandır. Davranışı önceden kestirilemez ve çok zor eğitilir. Ancak, İngilizlerin ürettikleri köpekler itaatkar ve efendisine bağlı köpeklerdir.

Neler Yapar?
Tibet mastiffi başarılı bir çoban köpeğidir, sürüye yaklaşan kurtlara ve leoparlara karşı amansız davranır. Gerek köylerde gerek ıssız yerlerdeki evlerde mükemmel bir muhafızdır. Uygar ortamda yaşayabilmesi için, en azından barınabileceği geniş bir avlu gerekir.

Kökeni
Dünyanın her yerindeki molossuslar ve mastifflerin kaynağını oluşturan meşhur Tibet köpeklerinden türetilmişlerdir. İngilizler, bu cinsin artık Doğu'da kaybolmuş olan mükemmel bir örneğini yetiştirmişlerdir.

Tosa

Temel Özellikleri
Tosa, dayanıklı ve sağlam bir köpektir. Saldırgan, cesur, bazen tehdit edici, fakat aynı zamanda akıllı, itaatkar, sıkı eğitime uygun. İlk kez köpek alacaklara uygun bir köpek değildir.

Neler Yapar?
Kariyerine savaş köpeği olarak başlamış, daha sonra bekçi köpeği ve muhafızlık yapmıştır. Kavgacı, ama sabırlı bir köpektir. Aile içinde ve insana eşlik eden bir köpek olarak başarılıdır. Yalnız, yabancılara karşı kuşkucu ve saldırgan davranabilir.

Kökeni
1868-1912 yılları arasında Köchi (yerel bir Japon köpek cinsi), Bull Terrier, Bulldog, Büyük Dane ve Saint Bernard'ın çiftleştirilmesiyle geliştirilmiş modern bir cinstir.

Türk Tazısı

Temel Özellikleri
Türkiye'nin özellikle Güney Bölgelerinde bulunan, çok uzun zamandan beri tavşan avlamak amacıyla yetiştirilen, diğer çoban Köpekleri ile Anadolu'nun kültürüne yerleşmiş ender köpek ırklarından biridir.

Oldukça keskin bir göze ve koklama duyusuna sahiptir. Gözleri parlak ve kahve renklidir. Vücut örtüsünün rengi oldukça farklı ve vücut ölçüsü çok ince, soğuğa karşı direnci düşük, baş yapısı ince, uzun narin bir ırktır. Türk Tazısı'nın ayakları uzun, tüyleri kısa, kuyruğu ince ve tüysüz, boyun uzun, göğüs derin ve karnı çekiktir.

Neler Yapar?
Sakin mizaçlıdır. Avda son derece başarılı bir izsürücü ve avın yerini işaret edendir. Post rengi her renkte olabilir. Türk Tazısı, daha çok bıldırcın, keklik, tavşan ve tilki avının yapıldığı, Orta ve Güney Anadolu'nun sulak yörelerinde bulunur. Soğuk mevsimlerde üşümesin diye, sırtına çul veya örtü sarılır.


Tarihçesi
Türkiye köpek ırkları içinde sayıca en az olanı olmasına rağmen, hakkında en fazla tarihi doküman olan ırk Türk Tazısı'dır. 16. yüzyıldan kalma bir minyatürde, Kanuni Sultan Süleyman'ın bir şehzadesi, bir tazı ile avlanırken resmedilmiştir. Türk tazısının, Kırgız Tazısı'ndan geldiği, bunun da Orta Asya'dan Anadolu'ya yapılan göçler sırasında, Türkler tarafından getirildiği iddia edilmektedir. Günümüz tazılarından İran Saluki Tazısı'na benzemektedir fakat ondan daha iridir.

Türk Tazısının yurtdışına çıkarılmasında Askeri Veteriner Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığının izni aranır.