90'lar milliyetçiliği diye bir şey var, bunu sadece 90'ları yaşamışlar anlar ve istediğimiz kadar anlatsak da hissettiremeyiz o hissi...
siyasi görüşümüz falan 90'lar böyle, biri bir şey dediğinde 90'lar bi başka falan deriz... sokakta tabletli çocuk görünce hemen çamlak çömlek patladı falan deriz, çocuklar anlamayınca sinsi sinsi mutlu oluruz. Hiç bugs bunny beklememiş çocuklara ne anlatabilirsiniz ki falan deriz, aşırı artistizdir biz 90'lar çocukları.
Öyle kolay kolay beğenmeyiz, zevklerimiz vardır, sürüye takılmak çok bizlik değildir. Misketi kopmuş bilekliğin boncukları zanneden çocuklara acıyarak bakarız, dışlar gibi bakarız ama bir yandan da merhametliyiz. Lanet olsun ki bu 90'lar çocukları her şeyi paylaşmaya o kadar alışmıştır ki, acınızı da alır kendi acısı yapar, sevincinizi alır kendi sevinci yapar, ekmeğini bölüp de yer, suyunu kazanıp da içer... Bizim için en vaoov teknoloji atariyle tavuk vurmaktı... O tavukların ahı da şu an bu 90'lar çocuklarının üstünde yoksa ben de hiçbir şey bilmiyorum... Hep çektiler hep... Canlarım benim, hepinizi kucaklıyorum.