6 şubat 2023 depremi arşivi (aklımızda kalanlar, unutmayacaklarımız)

Oggy
  • Kullanıcı Oggy
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Forumsal Sözlük
⚪ Konu sahibi son olarak 5 gün önce görüldü
Melodram' Alıntı:
arşivleri hepimiz hatırlayacağız, sonra unutacağız ama bireysel olarak yaşadıklarımızı unutmak biraz daha zor olacak. depremin ilk gününden beri enkaz altında olan öğretmenim, eşi ve bebeği için önce 20 kişilik bir gruptuk, her yere yazan çizen yardım isteyen 20 kişi. depremin üzerinden 1 hafta geçti ve biz 120 kişi olduk. grubun içinde vinç operatörlerinden, madencilere, gönüllülerden, bilmem nerenin belediyesinin memuruna, haber kanalı editörlerinden, sağlıkçılara kadar bir sürü insan var. 7/24 aktif grup ve sürekli bir çaba içinde herkes. binalarının çok riskli bir şekilde yıkılması nedeniyle vazgeçen her ekip sonrası yeni bir seferberlik ilan ediliyor ve son 3-4 gündür de sadece madenciler uğraşıyor enkazla. nereden delik açsalar bir türlü ulaşamıyorlar ama adamlar asla gitmiyor. bütün bilgilerini ve deneyimlerini bizim umudumuzu kestiğimiz noktada bile pes etmeden uygulamaya çalışıyorlar. gece 4 gibi bırakıp sabah 7'de yeniden başlıyorlar insanüstü bir çabayla. hala ulaşamadık, umutlarımız tükenmek üzere ama bütün risklere rağmen adamlar terk etmiyor, hayatlarını kaybetmiş bile olsalar bulmaya yeminli gibiler. gruptaki onca insanın çabasını ve madenci ekibinin bizi hiç yalnız bırakmamasını ömrümün sonuna kadar unutamam. elleri dert görmesin.
Genişletmek için tıkla ...
çok üzgünüm. haftanın başında güzel haber almayı çok istemiştim ama bir yandan umudumu da yitirmiştim. birkaç saat önce cansız bedenlerine ulaşıldı. üçünü birbirine sarılmış halde bulundular, beni en çok yaralayan bu oldu. çok tatlı bir öğretmendi. bütün etütlerimizi ondan alıp hem dedikodu yapar hem integral çözebilirdik. feminizm tohumlarını bize aşılayıp evlenince de kocam kocam diye dolanmasına da çok gülerdik. ruh eşini buldu, ruh eşi ve yavrusuyla da göçtü gitti. hala yaşayan birileri varsa ekipler onlara bir an önce ulaşır umarım. bize çok geç ulaşıldı, şansı varsa birilerinin onlara hemen ulaşılsın. başka ne diyebilirim ki. hepimize sabır dilerim.
 
Melodram' Alıntı:
çok üzgünüm. haftanın başında güzel haber almayı çok istemiştim ama bir yandan umudumu da yitirmiştim. birkaç saat önce cansız bedenlerine ulaşıldı. üçünü birbirine sarılmış halde bulundular, beni en çok yaralayan bu oldu. çok tatlı bir öğretmendi. bütün etütlerimizi ondan alıp hem dedikodu yapar hem integral çözebilirdik. feminizm tohumlarını bize aşılayıp evlenince de kocam kocam diye dolanmasına da çok gülerdik. ruh eşini buldu, ruh eşi ve yavrusuyla da göçtü gitti. hala yaşayan birileri varsa ekipler onlara bir an önce ulaşır umarım. bize çok geç ulaşıldı, şansı varsa birilerinin onlara hemen ulaşılsın. başka ne diyebilirim ki. hepimize sabır dilerim.
Genişletmek için tıkla ...
başınız sağ olsun melo. sabır diliyorum tüm sevenlerine...
 
unutamayacağımız o kadar çok şey var ki... çok üzgünüm. burada okuyabildiklerimle de ayrı üzüldüm.
etkilenen ve yaşayan herkese çok geçmiş olsun. yakınlarını, sevdiklerini kaybedenlere de rabbim sabır versin. dile kolay bazı şeyler, insan ne dese bilemiyor.
 
öyle çok görüntüye şahit olduk ki hiçbirini diğerinden ayıramıyorum. her birine iç çeke çeke ağladım. enkazdan değilde yatağından çıkar gibi çıkarılan bebekler, yardımlar, yardımlar karşısındaki mahcubiyetler. bu soğuklarda çorapsız ayakkabısız kabansız üşüyen titreyen korkulu bakışlarla bakan çocuklar.. daha birçok görüntü,
elbette yakınından birinin acısı daha farklı oluyor. arkadaşım ve ailesi. günlerce umutla beklediler,bekledik ama maalesef olmadı. ablasının üç yeğeninin cenazesi çıkarıldı. -daha kötü ne olabilir denir ya hani?- annesi cenazeleri görüp dayanamıyor kalp krizi geçiriyor ve annesini de kaybediyor. ablası için yeğenleri için dua ederken anneyi de beraber defnediyorlar. yazarken bile zorlandım şu an, unutması zor derin yaralar
 
Unutacağız. Bu insanoğlunun gerçeği. Unutmaya başladık bile. İlk günlerdeki gibi ağlayan, yemek yiyemeyen, uyuyamayan var mı?

Unutmayacağım en özel şey Anlıkta paylaştığım o bebeğin yüzü olacak herhalde.
 
bu yıkım çok büyük kayıplar, acılar yaşattığı kadar su götürmez bir gerçeklikle büyük erdemlere, dostluklara, dayanışmaya şahit oldu. bunlar kolay kolay unutulacak, bir çırpıda kafadan silinip atılacak şeyler değil.
ve en zor durumlarda içine kapanma yerine olabildiğince karşındakine erişme güdüsü, o bisküviyi durmadan ona verme çabası çocuğun o anki boğulmuşluğu, yalnızlığı yıkıp geçme çabası, unutulmaz unutulmamalı...

 
10 gün olmuş hala enkazlardan depremzede çıkarıyorlar ilk 3 gün nerdeydiniz lan?
 
Depremi yaşayan uzun seneler boyunca zaten o korkuyu ve endişeyi unutamaz.

Depreme tanrısallık atfedilen yerde herhangi bir ders de çıkarılamaz.

Bu bakımdan Türkiye bir distopya.
 
Hani şu Tuğrul Selmanoğlu diye bir it var ya,deprem bölgesine pahalı montuyla gidip;bölgede su ve çadır eksiği olmadığını ''Hain tasmalı köpekler.''diyerek devam ettiren enik.En başlarda onu unutmayacağım;

 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri