20'li yaşlarımın ortasında yorulmaya başlamıştım. Tıynetimin farkında olduğumdan, biraz da meylimin olduğu hayatı tartarak, 40'lı, 50'li, 60'lı yaşlarımı tahayyül bile edemiyordum. Edememeye devam ediyorum.
İnsanoğlunun ilk işi nedir? Ağlamaktır. Anasının karnından çıkınca insan ağlar. Bu dünya dert yeridir. İnsan üzülmeye yer arar.
“Her derd ki var, var dermânı velî;
Bî-derdlerin derdine dermân olmaz.”
diyor Fuzûlî.
Yorucu… Kalbimi açıp baksalar, tereddüt etmem ki 80 yaşına gelmiş bir insanın kalbi kadar yorgun olmasın.
Her şey yorucu, her şey üzücü.