35 yaşında baba parası yiyen erkek

F
⚪ Konu sahibi son olarak 1420 gün önce görüldü
W' Alıntı:
Bu da bir basari bence .))) Ben en son babamdan ne zaman harclik aldigimi dahi hatirlamiyorum, babam sanirim bana baligi vermedi, baligi tutmayi ogretti. Evimi de, arabami da, ne baba parasiyla ne koca parasiyla aldim.
Genişletmek için tıkla ...
Ben de 18 yasinda almistim sanirim, universiteye ilk giderken, sonra da bir daha almadim .p
Ama ben daha evimi alamadim Nilu ya, araba yeterli oluyor mu .p
 
  • Beğen
Tepkiler: W
Var ki yiyorlar.
Ben hiç yediğimi hatırlamıyorum.
 
Baba parasına fazla güvenmemeli.
Bu günlerde birisiyle tanıştım. 50 veya üstü dür. Babası zamanında çok zenginmiş. O da hiç çalışmaya gerek duymamış. Sonra babası genç ve güzel bir kadınla tanışmış ve annesini boşamış. Sonra da hastalanıp ölmüş. Tüm serveti yeni eşine kalmış. Adamın hiç bir mesleği yok. Yardımlarla yaşıyor. Yada birilerini tokatlıyor. Benden de aldı bir kaç yüzlük borç. Sürekli bir sonraki haftaya erteliyor.
 
Babanın para miktarına göre görüşümün değiştiği erkektir. Yine de yesindir.
 
varsa yenmeli diye düşünüyorum
hani kefenin cebi yoktu
 
35 yaşında ki oğluna para yediren adam yoklukta yetişmiştir.
Ben çektim evlatlarım çekmesin düşüncesinde ama bu çok yanlış
Son kuşak neslin en büyük sorunlarından biri de bu
Gençler para kazanma noktasında yetersiz.
Evrim teorisi burda gerekleşiyor,
Aç kalmazsan, ekmek bulmak için hareket etmezsin
 
Sadece erkekler değil.
Bugün baba parasına güvenerek yaşayan yarın onun bunun parasına da güvenip yaşar ve zerrece rahatsız olmaz.
Sorumluluk almadan hazıra konanlar bunu yaşama genelleyebilir. Sinsi ve işgüzar olabilir. Menfaati neredeyse oraya kıvrılan yapısıyla anlaşılır.
22 yaşından beri kendi ekmeğimi kendim kazandım, hazırcılarla anlaşamam.
 
Son düzenleme:
baba parası yiyorum umarım bir gün eş parası da yerim.
 
Babası zenginse parasını yemesinde sakınca görmüyorum doğaldır ancak babası hem fakir olup hem de bir baltaya sap olamamış tiplerin aylak aylak gezip baba parası yemesine tilt oluyorum.
 
benim babam kallavi bir iş adamıydı; çanta çanta dolarlar ve yanında koruması ile gezer, havasından da geçilmezdi.
bir gece yarısı; saat geç oldu hadi eve gidelim dediğimde, arabanın anahtarıyla cebindeki desteden 50 milyon çıkarıp bana uzatarak sen git demişti.
eve gidelimin cevabı para mı diye sormuştum, sen git ben geç gelirim diyerek yanımdan uzaklaşmıştı. yanılmıyorsam 100 milyonluk banknot daha çıkmamıştı.

o zamanlar lisedeydim, lise sonda stajyerlik maaşımı aldığımdan (80 milyon) itibaren bir kuruş istemedim, kendi verdiğinde de almadım.
ama imkanlarından faydalandım; arabalarından birini bana tahsis etmişti, şehir dışına çıkacağım zamanda yanıma şoför verirdi. bir de samsung d600 telefon aldırmıştım.

imkanı olan baba parası yesin.
 
ailenizin imkanları genişse dahi çalışmak önemli. mesele para meselesi değil, çalışmak. yoksa elbette ailenizin, imkanları el verdiğince arkanızda olacağını bilmek, gerekirse destek atacağını, yardımcı olacağını hissetmek çok güzel. (tam aksi de mümkün, sizin de onlara destek olacağınız durumlar) böyle de olmalı. aile bu demek zaten ama ben kazançların ayrı olmasını önemserim. aileye hiçbir açıdan bağımlı olmamak, benim için önemli. o yüzden kimse kimsenin parasını yemesin, herkes çalışsın, üretsin. aynı evde yaşanıyorsa, giderlere ortak olunsun. ama nefesinin yetmediği yerde seslensin de. bunu gurur meselesi yapmamak da önemli. böyle yani.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri