1999 Düzce Depremi

Y
  • Kullanıcı Yek
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Tarihte Bugün
⚪ Konu sahibi son olarak 1049 gün önce görüldü
17 Ağustos 1999 büyük Marmara Depremi'nden yaklaşık 3 ay sonra meydana gelen, 7,2 şiddetindeki depremde Başbakanlık Kriz Merkezi'nin resmi açıklamasına göre 845 kişinin ölümünden söz edilmektedir. Depremin şiddetinin büyüklüğünün yanı sıra, Ukrayna'dan hissedildiğine yönelik yorumlar da yer almaktadır.

Depremin etkisiyle adeta bir, tabir edilirse, Enkazşehir'e dönen Düzce, depremin ardından, Türkiye'nin 81. ili olmuştur. Fay hattının 73 km olduğu bilinen bu depremde, Marmara Depremi'nde kırılan 30 km fayın ardından kalan 43 km'lik fayın kırıldığı belirtilmektedir. Düzce Depremi'nin en büyük özelliklerinden biri 30 sn gibi uzun olarak ifade edilecek bir sarsıntı süresine sahip olmasıdır.

[YOUTUBE]watch?v=DyT680rwDcY[/YOUTUBE]​

Notundibi: Hala tüylerimi ürperten bir senedir 1999. Şu an "Deprem Çocukları" diye tasvir edilenlerdendim ben de. 12 Kasım 1999 Düzce Depremi'nde ölen tüm insanları rahmetle anıyorum.
 
allah rahmet eylesin yardım edenlere ben teşekkür ediyorum çok güzel kıyafetlerim olmuştu o dönem..
 
İstanbuldan giden yardım ekibinde görev almıştım o dönem
Ve allah kimseye bu acıları yaşanmasına bir daha
Gözümün önüne geldi o günler
mekanları cennet olsun
 
Allah rahmet eylesin. Allah bir daha böyle felaket göstermesin, çok zor. Çevre ilde bulunduğumuzdan bizde etkilenmiştik. Bir kaç gün sokakta yatmıştık. Umarım bu felaketten ders almışızdır ders almadıysak vay bizim halimize. Önümüzde İstanbul depremi var ülkece bunu kaldırabilecek miyiz bilmiyorum.
 
O depremin oldugunda 8 yaşındaydim ve cok korkmustum depremin ne oldugunu bilmiyordum bile manisa feci sallanmisti ama allaha sükür birsey olmamisti düzcede vefat eden herkesi anıyorum mekanlari cennet olsun.
 
17 ağustostan sonra iyi hatırlıyorum o günü de odamda ders çalışırken herşey yıkılmıştı
nur içinde yatın..
 
17 ağustosta bayburttaydım sakaryada olmam gerekirken o depremi yaşamadım, 12 kasımda ise sakaryada yolda yürüyordum onu da doğru düzgün hissetmedim
ölenlere allah rahmet eylesin
 
Agustos depreminin şokunu henuz atlatamisken evde zar zor tek kalmayı kabullenmek haftalarimi aldi...
12 kasim 99 da İstanbul da yine evde tek başına ders çalışırken depreme yakalanmıştim. Gözümün önünde ki vazo yu sallayıp düşüren deprem olarak aklımda hep.

Bir daha bunu yaşamaktan çok korkuyorum. O günden beri evde her yalnız kaldigimda beni tek korkutan şey deprem olmasi.
Ve Gece uyumaya çalışırken gözüm devamli avizelerde kalırdı...

Ölenlere rahmet yakınlarına başsağlığı diliyorum.
 
düzce depreminde düzceye 30dk uzaklıktaydım dehşet verici birşeydi allah ölenlere rahmet eğlesin.
 
Rüyamda deprem olmuştu demek ki bu konuya cikcakmis :/ . En yakın arkadasim annesini ve babasini kaybetmisti. Allah bir daha oyle gunler yasatmasin insallah.
 
17 ağustosuda, 12 kasımıda bizzat içinde yaşayanlardanım bende....
hayatım boyunca asla unutamayacağım... hala birisi yürürken bile sallanan bir yerde olduğumda etkisinde kalıyorum....
hala bir çok korkum kaldı bilinç altımda ozamana dair...
Allah bir daha yaşatmasın...
 
Allah rahmet eylesin.
İnşallah bir daha yaşamayız.
 
babamın tayni dolayısıyla düzcedeydik biz de. deprem anında dışarı çıkmamamız için gardını alan babamın kolunun altından geçip kaçmıştık, bi ayağımızda ayakkabı diğerinde yok... evimiz yıkılmadı ama 6 ay çadırda kaldık, 3. sınıfa kadar da prefabrik ve çadırda okudum. gariptir ki bütün çocuklar depremden önce şirinleri izliyormuş. allah ölenlere rahmet eylesin.
 
Sallantı esnasında annemin beni kucaklayarak elbise dolabının içine koyup kapağını kapattığını hatırlıyorum. Dolabın içinden annemin dua sesleri ve korkunç gürültüler duyuluyodu. Bizde yaklaşık 1 ay çadırda kalmak zorunda kaldık. Sokakta kimse korkularından evlerine giremiyolardı. O günleri bi daha yaşamamak dileğiyle.

Düzce' de hala depremin izleri görülüyor. 16 sene geçmesine rağmen merkezden uzak yerlerde özellikle Kaynaşlı tarafında enkazlar var hala. Devletin tahsis ettiği tahtadan prefabrik evlerde duruyor. Şu an o prefabrik evleri öğrencilere kiralıyorlar.
 
Zor zamanlardı..ve bir o kadar da acı..

Rabbim bir daha yaşatmasın.

Mekanları cennet olsun inşallah.
 
Allah kimseyi yurtsuz yuvasız bırakmasın ..
Yakınlarını kaybeden insanların senelerce prefabriklerde yaşamaya devam etmeleri, iş yerlerini kaybeden ,Esnafın sandıklarla tezgah kurma çabaları, depremin yarattığı psikolojik tepkiler ..
Çok çok üzücü, bir daha yaşamayız .. hiç bir ülke de yaşanmaz dileğiyle
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri