19 Aralık 1978 Maraş katliamı.

Ben insan doğduğumdan, utanıyorum Maraş,
Vahşetinden ağlarım, gözümden akar kan yaş.
İnsan sevgin hiç yokmuş, vicdan kara, kalbin taş,
Abu hayat olsa da, bir tas içmem suyundan,
Cennete götürse de, gelip geçmem yolundan...

Kadın, çocuk demeden, kestin tahra, bıçakla,
Nasıl hesap verirsin, sen ahrette Allah'a.
Hiç hoşgörün olmadı, Alevilere, sola,
Ölüme çare olsa, asla içmem suyundan,
Cennete götürse de, gelip geçmem yolundan...

Alevi felsefesi, hoşgörü ve sevgidir,
Senin felsefen ise, dışlamakla, yergidir.
Yetmiş iki milleti, Alevi kardeş bilir,
Sevmedi Ehli-Bey’i, yobaz, cahil kalbi şer,
Canıma can katsa da, bir tas içmem suyundan,
Cennete götürse de, gelip geçmem yolundan...

Özür borcun var hala, özür dilemelisin,
Alnında kara leke, kalmadan ölmelisin.
Kul hakkına af yoktur, Allah der bilmelisin,
Derdime deva olsa, asla içmem suyundan,
Cennete götürse de, gelip geçmem yolundan...

Sanma ki Rızazade, nefret ediyor senden,
Gel arındır kalbini, yeter şu nefret, kinden.
Geçmiş mazide kalsın, dost olalım yeniden,
Abu hayat olmasın, içerim o suyundan,
Cennete götürmesin, gelip, gecem yolundan.
19–26 OCAK 1978
FAHRİ BULUT RIZAZADE