10 Kasım (Dokuzsıfırbeş)

Konu sahibi son olarak 2659 gün önce görüldü
Hasta yatağında Dolmabahçe de
Bir ömrün son demi yaşanıyordu
Gözlerde yaş vardı bu genç ülkede
Bir ömrün son demi yaşanıyordu

Bir gece öncesi sanki kalkmıştı
Enginara karşı istek artmıştı
Yüzlerde tebessüm güller açmıştı
Bir ömrün son demi yaşanıyordu

Askeri öğrenci saray önünde
Yine yanındaydı bu son gününde
Bir kuvvet hissetti yorgun teninde
Bir ömrün son demi yaşanıyordu.

On kasım sabahı yorgundu yüzü
Doktoru içerde O’ndaydı gözü
“Aleykümselam “dı O’nun son sözü
Bir ömrün son demi yaşanıyordu

Dokuz sıfır beş ti gözleri yumdu
Ölmedi ruhunu millete sundu
Sığmadı toprağa kalplere kondu

Sessiz di bu gemi, yanaşıyordu
Bir ömrün son demi yaşanıyordu.


Bedrettin Naim Arslan
 
Geri