10 Aralık 2016 ∞

Konu sahibi son olarak 2262 gün önce görüldü
https://youtu.be/er9hdYFyuD0


Üç yıl önce bugün bir maç sonu Beşiktaş Vedafone Arena stadının yakınlarında bir patlama oldu. Bu patlamada tam 47 kişiyi şehit verdik. Boğazımda bir düğümle neler olup bittiğini anlayamadan hayretle bakakaldığım ve hala tarifi olmayan duyguların günüydü. Hüzün mü, öfke mi, acı mı daha ağır bastı bilemedim. Belli ki o düğüm bu boğazda baki kalacak. Ki kalsın da zaten... Eğer bir kaç dakika erken ayrılmasa abim de bu şehitlerin arasında olacaktı. Biz ondan haber alana kadar onun da yaralandığını, hatta belki şehit olduğunu düşündük. Bir kaç dakikalığına yaşadığımız o acıyı burada hiçbir cümleyle tarif edemem. Bu ülkede en canımı sıkan şey; polise askere hak ettiği değeri göstermeyen insanlar. Ne kadar terste düşsek onların emirler doğrultusunda hareket ettiğini bilir ona göre saygı ve sevgiyle davranırım hep. Öyle de olması gerek. Abim polis olmasaydı da aynı şeyi yapardım. Ben vatan için canını ortaya koyanları sadece şehit olduklarında seven biri olmadım hiç. Olmakta istemem..

Rahmet ve minnetle.
 
Ruhları şad olsun. Çok sevdiğim, birlikte aynı binada çalıştığımız ve koruma polisinin oğlu olan polis kardeşimiz de orada şehit olmuştu. Allah gani gani rahmet eylesin.
 
Geri