Korkunç ellerinle bastırıp yaranı
dudaklarını kanatarak
dayanılmakta ağrıya
Şimdi çıplak ve merhametsiz
bir çığlık oldu ümid
Ve zafer
artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar
tırnakla sökülüp koparılacaktır
Günler ağır
Günler ölüm haberleriyle geliyor
Düşman haşin
zalim
ve kurnaz
Ölüyor çarpışarak insanlarımız
halbuki nasıl hakketmişlerdi yaşamayı
ölüyor insanlarımız
ne kadar çok
sanki şarkılar ve bayraklarla
bir bayram günü nümayişe çıktılar
öyle genç
ve fütursuz
Günler ağır
Günler ölüm haberleriyle geliyor
En güzel dünyaları
yaktık ellerimizle
ve gözümüzde kaybettik ağlamayı :
bizi bir parça hazin ve dimdik bırakıp
gözyaşlarımız gittiler
ve bundan dolayı
biz unuttuk bağışlamayı
Varılacak yere
kan içinde varılacaktır
Ve zafer
artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar
tırnakla sökülüp
koparılacaktır
1941, Sonbahar
Nazim Hİkmet Ran
dudaklarını kanatarak
dayanılmakta ağrıya
Şimdi çıplak ve merhametsiz
bir çığlık oldu ümid
Ve zafer
artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar
tırnakla sökülüp koparılacaktır
Günler ağır
Günler ölüm haberleriyle geliyor
Düşman haşin
zalim
ve kurnaz
Ölüyor çarpışarak insanlarımız
halbuki nasıl hakketmişlerdi yaşamayı
ölüyor insanlarımız
ne kadar çok
sanki şarkılar ve bayraklarla
bir bayram günü nümayişe çıktılar
öyle genç
ve fütursuz
Günler ağır
Günler ölüm haberleriyle geliyor
En güzel dünyaları
yaktık ellerimizle
ve gözümüzde kaybettik ağlamayı :
bizi bir parça hazin ve dimdik bırakıp
gözyaşlarımız gittiler
ve bundan dolayı
biz unuttuk bağışlamayı
Varılacak yere
kan içinde varılacaktır
Ve zafer
artık hiçbir şeyi affetmeyecek kadar
tırnakla sökülüp
koparılacaktır
1941, Sonbahar
Nazim Hİkmet Ran