1.2. Yönetimin Tarihi Gelişimi
İnsanlığın toplum olma bilinci ile ortaya çıkan yönetim olgusu, günümüze kadar çeşitli
evrelerden geçmiş ve bu süre içerisinde değişik yaklaşımlar açısından açıklanmaya
çalışılmıştır.5
Yönetime ilk önemli katkı, M.Ö 5000 yılında Sümerler tarafından yazılı kayıtların
tutulmasıyla yapılmıştır. Mısırlıların planlama, örgütleme ve kontrol gereksinimlerini
anlamış olmaları (MÖ 4000), yerinden yönetim, yönetimde dürüstlük ve halka iyi davranma
ilkesi (M.Ö 2700), yazılı dilekçeyle başvurma ve danışman kullanma (M.Ö 2000)
uygulamaları günümüz yönetiminin temel özellikleridir.
Farabi; El Medinetü’l-Fazıla (900) adlı kitabında liderlerin özellikleri, yerel yönetim-
çevre ilişkileri üzerinde durmuş, Nizamü’l-Mülk ünlü Siyasetname’sinde şikayet kapısının
halka açık olması, astların çalışma ve davranışlarının denetlenmesi gerektiğini belirtmiş,
lider-grup ilişkilerini, statünün önemini, karar vermede iyi bir iletişim sisteminin rolünü ve
danışmanın gereğini vurgulamıştır. 1100 yıllarında Gazali’nin Nasihat el-Mülk adlı kitabında
yönetici nitelikleri, yönetimde araştırmanın önemi ve danışmanlık konularında görüşler ileri
sürdüğünü, 1300 yıllarında ise İbni Haldun’un yönetim ilkelerinden, liderliğin koşullarından
ve lider-grup ilişkilerinden söz ettiğini öğreniyoruz. Machiavelli ise 1525’de The Prens adlı
kitabında yönetime ilişkin olarak Yönetimin halk rızasına, yetkinin yönetilenlerin kabulüne
dayanması, yönetimin sorumluluğu, liderlik teknikleri, yönetimin sürekliliği, rüşvet ve
kayırmanın sakıncalarına değinmiştir:
İnsanlığın toplum olma bilinci ile ortaya çıkan yönetim olgusu, günümüze kadar çeşitli
evrelerden geçmiş ve bu süre içerisinde değişik yaklaşımlar açısından açıklanmaya
çalışılmıştır.5
Yönetime ilk önemli katkı, M.Ö 5000 yılında Sümerler tarafından yazılı kayıtların
tutulmasıyla yapılmıştır. Mısırlıların planlama, örgütleme ve kontrol gereksinimlerini
anlamış olmaları (MÖ 4000), yerinden yönetim, yönetimde dürüstlük ve halka iyi davranma
ilkesi (M.Ö 2700), yazılı dilekçeyle başvurma ve danışman kullanma (M.Ö 2000)
uygulamaları günümüz yönetiminin temel özellikleridir.
Farabi; El Medinetü’l-Fazıla (900) adlı kitabında liderlerin özellikleri, yerel yönetim-
çevre ilişkileri üzerinde durmuş, Nizamü’l-Mülk ünlü Siyasetname’sinde şikayet kapısının
halka açık olması, astların çalışma ve davranışlarının denetlenmesi gerektiğini belirtmiş,
lider-grup ilişkilerini, statünün önemini, karar vermede iyi bir iletişim sisteminin rolünü ve
danışmanın gereğini vurgulamıştır. 1100 yıllarında Gazali’nin Nasihat el-Mülk adlı kitabında
yönetici nitelikleri, yönetimde araştırmanın önemi ve danışmanlık konularında görüşler ileri
sürdüğünü, 1300 yıllarında ise İbni Haldun’un yönetim ilkelerinden, liderliğin koşullarından
ve lider-grup ilişkilerinden söz ettiğini öğreniyoruz. Machiavelli ise 1525’de The Prens adlı
kitabında yönetime ilişkin olarak Yönetimin halk rızasına, yetkinin yönetilenlerin kabulüne
dayanması, yönetimin sorumluluğu, liderlik teknikleri, yönetimin sürekliliği, rüşvet ve
kayırmanın sakıncalarına değinmiştir:
