Vurak Aköz Şarkı Sözleri

Konu sahibi son olarak 1 gün önce görüldü
İzmir Sana

İstemeden geldim İzmir sana
Kanadım takıldı ufuklarına
Bırakıp gidersem gözlerim kalır ufkunda
Yüreğimi akıttım sularına
Gidersem gölgem kalır burda
Bırakıp gidersem hep ağlarım
Kederleri gömerken
düşlerimide gömdüğüm yere
Bırakıp gidemiyorum İzmir seni
Kadife kaleden baktım
Büyülendim sana
İşlendin iğde çiçeği kokusu gibi
gidemiyorum
Şiirlerimin odağı
Yüreğimin oymağı
Bırakıp gidemiyorum İzmir seni
 
Kabuklarım

Çilesi azdıkça kabuklarımın
Gülesi gelmez yüzümün
Beklemez beni gider gülüm
Kızıl yayladan menekşeler
dökülür döşüme
Gezerim hüzün ile
Bir türkü tutuşturur
Çılkanide kendimi dinlerim
 
Kaç

Kaç cevabı var sualin
Kaç yanıtı eskidi yolların
Kaç hazan giydin
Kaç boranı eskittin
Zehmeride kaldı dalların
Hep kıştasın

Güneşe dönmez yüzün
Çetrefildesin
Kaç vurgunla
Kaç devir bitirdin
Hala fırtınadasın

Göster güneşe yüzün
Bahara yetişsin filizin
Karanlıkta çırpınırsın
Şafağı görmezse gözlerin
 
Kadar

Bıraksam kendimi şu ayaza
Çatlatacak avazla
Yolsam şu rüzgarın benzini
Tutup savuracak kadar
Dikilsem karşısına
Beni pençelemeye uğraşan
Canavarı alıp atacak kadar
Yağsam şu çorak toprağa
Yeşertecek kadar
 
Kadar2

Hasret yaşadım dalıma kadar
Hiç koşmadım sevgiye koştuğum kadar
Sevda yürüttüm ömrümden öte
Talan yaşadım saçım kadar
Ölümü kovdum dirilmek adına
Zindanları yakıp uzaya sığındım
Dolunaya siper durdum
Yıldızlara ağladım
Ayaza çekti yollar
Bulutlarla savaştım
Barışa dolar gözlerim
Uçurumlar derin derin
Umudun suyunu çektiler
Yüzer yüreğim
Çiçeklerle yollara düştüm
Yurt tuttum dağları denizleri
Sevdaya bittiğim kadar
 
Kal

Bak gerilip gittim
Asıldım ardından
Görmedin
Dağılıp giderken
Dönüp toparlandım
tautacağım seni
Gümüşten kanatlar
Yıldızdan ziynetler alacağım
Gitme kal
 
Kal Şiir

Gitme şiir
Anlamadın mı hala
Seninle yaşarım
Bırakma sende varım
Zorla tutundurdum aya
İnan ki
Güneş geçmez yanımdan
Saymam artık
Ağrısı çıksın başımdan
Güne el eyledim
Geçti alemiylen
Takıl bana
Hep dert çekmeyiz ya
İstersek eğleniriz birazda
Gitme şiir kal benimle
Güçlenirim seninle
 
Kalabalık

Kalabalığımdan usanmışken
Yalnızlığımı özledim
Sarıldım sıkıca
Seni özledim
Sarılacaktım
Yine kalabalığa çektin
Vazgeçtim
 
Kaldırım

Sızlanıyor ben yürüdükçe kaldırım
Pençeyle çakılıyorum iliklerine
Ton ederi ağırlığım
Rekorlar yok kütlemde
Yayı fırlamış çarkın
Ağırlığıdır hükmeden
 
Kalemim

Hep elimdeydin
Hiç olmadın bu kadar yakın
Bende çoktur hakkın
İzinsiz kulandım
Hüzünlere kederlere bulaştırdım
Aldım elinden özgürlüğünü
İsyan etmedin
Seninle anlattım öfkeyi küsmedin
Unuttum günlerce
Kaldın köşelerde aylarca
Özlemlerimi yazarken
Vefasız demedin
Savurdum kızınca sağa sola
Terk edip gitmedin
Hep sen vardın yanlızlığımda
Yok senden daha öte dost
Vefalı dostum can yoldaşım
Sen olmasan
Anlatamazdım kendimi
Yüreğime sığdırdığım koca evreni
 
Kalır mısın

Ne yüreğim limandan ayrılan gemi
Ne de sen yüreğimde mülteci
Bir ömür kal desem
Demirlenmişken yüreğimde
Dalgalara savurmuşken gönlümü
Varsın kopsun fırtına
Sığınak yok mu koylarda
Hep benimle kalır mısın
 
Kanat

Kanadım kesik
Dilim yok bu gece
Döndür bakalım bildiğince
İlk ışıkta
Şikayet edeceğim
Seni güneşe
 
Kapattım

Dert küpüydüm döndüm çağlayana
Daha ne anlatılacaklar var,
anlamaz duranlara
Hepsini kapattım sırlar odasına,
kendimide aralarına
Açtırıp tuz bastırmam yaralarıma
Kavurur kavrulurum
Dönmem hayali boş yarınlarıma
Kalırım duygularımla
 
Kar

Annem karla ovardı
Donan ayaklarımı
Donmasın diye bedenim
Karı buzu bitmez
Ayazı tükenmez coğrafyamın

Buz tutan ellerimi
Bende ovarım kar ile
Avuçlarıma aldığım
Sıcaklığı sıkıca tutarım
Vermeden yaman yellere

Avuçlarımdaki son sıcaklığı
Gönderdim yüreğime
Daha ne karlar
Ne buzlar göreceğim
Yoksa nasıl dayanırım borana karşı
 
Kara Tren

Benim köyümede git
Selam sevgi özlem götür
Çetin kıvrımlıdır yolların
Dağlarla karlarla engellerle,
fırtınalarla boranlarla karşılaşacaksın
Kurtlarla çakallarla uğraşacaksın
Sen yine de git
Belki bir umut olcaksın
Selam götür dağlara
Karlar giyinmiş kavaklara
Kızılağaç deresine
Buz tutmuş şelaleye
Özlem götür
Samanlıklara doluşan serçelere
Karlar üstünde ot yiyen mor koyunlara
Danasına ağlayan kırma ineğe
Sevgi götür
Kızak kayan çocuklara
Ot,odun,su taşıyanlara
Özlem götür selam götür
Selam dur hızır çeşmesine
Yolumuzu bekleyen keko çeşmesine
Selamlarımı götür
 
Kara Bulutlar

Küme küme karabulutlar
Gelmeyin üstüme
Gidin kargalar
Üşüşmeyin nefesime
Bırakın yağmurlarla
akayım toprağa
Güneşlerde güller
doğsun üstüme
Bir kanat uzatın dallarıma
Uçayım güvercinlerle
Serpişeyim yıldızlara
Bulaştırmayın, baykuşlara
Al sam yeli
Uçur ellerimi
yetiştir gemilere
Sevgiyi kaçırıyorlar
alayım ellerinden
 
Kara Çember

Kara bir çemberdir
başına dolandırılan
Her bir ucunda,
yatırımcısından yadigar
birer kara halka
Dönerler birlikte,
azgın zamanlara
Döndükçe
Kaynaşır kara bulutlarla
uzar azar
Yağar kara kara
Ağıtlar yakılır,
şarkılar dizilir,
senaryolar yazılır kederlere
Tırmanır yıllara,
çırpınır yara bera
Ne hayatlar tükendi,
umutlar küflendi
Dolandırıldıkça
malzemedir sermayelere
akar çarklara
Döner hep zararla
 
Karanlığın Kederi

Karanlığın kör kederi
Esir almış seherleri
Ağlayıp inliyor tan yeri
Batmış güneşleri
Yanmıyor fenerleri
Esiyor karanlık yel gizli,gizli
Tutuklamış lanetin geceleri
Umutları, yarınları
Söndürmüş tüm mumları
Mahküm etmiş günleri
Zapt etmiş
Doğacak güneşleri
Yeşerecek ekinleri
 
Karanlıktan Uyandım

Karanlıktan uyandım
Yıldızlar şahidim
Sesizlik var
Tabiat uyumakta
Şiir yazdım
Sevinç içinde
Sığmıyorum bir yere
Uçmak istiyorum semalara
Uçuyorum tutun beni
Gören yok ki
Düşersem ölürüm
Şiirlerle yakın beni
Savurun küllerimi
Yeşereyim yeniden
Ağaçta otta çiçekte
Karıncada balıkta böcekte
Asyada Afrikada Orta Doğuda
Tekrar yaşamak isterim
Güzel bir dünyada
 
Kardelen

Saltanatını sana devreder kar
Son kardan kalan yadigar
Sevgiye sevgiliye armağan
Bulaşmadan kirlere, kinlere
Taht kurarsın tüm yüreklere
Sıcak geçer seninle soğukları baharın
Sevgiyi dostluğu simgeler renklerin
Özlemle,hasretle geçer sayılı günlerin
Hep yaşarsın şiirlerde dileklerde
Yüreklerde seninle başlar ilk bahar
 
Geri