Üzüldüğün şeye bak..

Bir noktada her şeyin düzeleceğine inanıyorsun.
İnsanlara, söze, iyi niyete…

Sonra bir olay oluyor ve bir anda bütün güven duygun çöküyor.

Artık kimseyi suçlamıyorsun, çünkü herkes elinden geleni yapıyor belki de.

Ama senin içinde bir şey kopuyor.
O günden sonra hiçbir şey aynı tadı vermiyor.

üzüldüğün şeye bak diyorsun kendi kendine…

Ama biliyorsun, asıl üzüldüğün şey, kendini bu kadar inandırmış olman.





Bidiğim kadarıyla şiir Yalçın Benlican Rahmetli şairimizin kaleminden..

hikayeside bir arkadaşıyle ettiği sohbetin sonunda ona söylemiş olduğu

" üzüldüğün şeye bak " cümlesinden sonra düşünüp bu şiiri yazmıştır..

ben sıladan dinledim sevdim, başka söyeleni varmıdır bakmadımda.. yakışmış sılaya.​