Üniversite öğrenimi bütün öğrencilere sağlanmalı mıdır?

Zorunlu olsa ne olacak ? iş garantisi verryorlarsa olsun.
Sözde bakın biz zzorunlu hale getirdik, eğitime önem veriyoruz imajı çizecekler.

Ailelere fazla yükten baska bir şey olmaz. Nasıl okutacak aileler? Başka şehir,başka konaklama,bir sürü ıvır zıvır.
Tabi ki okumak çok güzel ama bunu da düşünmek gerek. herşeye zam. Bir mutfak alışverisi aylık bin tl yi geçiyor.
Kiralar olmuş en kötü yer 1.500 tl düşünen yok. Bana göre olmamalı. Yada iyileşmeye gidilmeli. Kaynak sağlansın, imkan verilsin.
Ezbere hadi bunu da zorunlu yapalım demesinler.

Issizler ordusuna bir genç daha katilacaksa sıkıntı büyük

Bilinçsiz eğitim yapıyoruz. İlkokuldan tut üniversitesine kadar.Çocuklarımıza ve gençlerimize o kadar gereksiz bilgi yükleniyor. Çoğu bir noktadan sonra Paranoyak oluyorlar.

Hiç bilmiyorum.

Evet şok içindesiniz biliyorum.
Herşeye maydanoz olan ben, bu sorunun cevabını bilmiyorum.

Her insanın doğal yaşam alanından(habitus) çıkarılarak teorik, pratik ve analitik düşünce disiplinlerine itilmesini ben doğru buluyorum.

Ancak ülkemizdeki üniversitelerde çoğunlukla teori kasıldığı da bir gerçek. Örneğin bir hayvana serum takamadan veterinerlik okuyanlar ve adliyede bir davayı izleyip muhakemenin nasıl yapıldığını ve yapılmasını gerektiğini öğrenememiş öğrenciler var.

Bu durum da üniversite mezunu kişilerin hayattan yabancılaşmış ve hatta toplumsal çember ve kültürel nosyonlardan ayrılmış "bilgeler" olmasına neden oluyor.

Akabinde de yanlış eğitim ayrıştırması dediğimiz, akvaryum içindeki sınırsızlaştırma ve kendi okyanusunda boğulmayı kaçınılmaz kılıyor.

Zira az yiyenin yanında çok yiyen balıklar da ölür...

Suan ortalama sanirim 10 soru dogru bilinirse baraji geciyorsun ve Universite tercihi yapma hakki kazaniyorsun.

Yani suan herkese öğrenim hakki saglaniyor gibi birsey.

Hiç gerek yok. Bazı bölümleri okumak mezun olduktan sonra hiçbir anlam ifade etmiyor. Boşa geçen zaman ve boşa geçen maddi kayıp. Onun yerine yeteneğe göre mesleki alanda eğitim verilip tez zamanda iş hayatına atılmak hem insanı psikolojik anlamda rahatlatır hem de ülkenin kalifiyeli iş gücüne olan ihtiyacı karşılanmış olur.

Sistemi daha iyi işletebiliriz ama eğitimde ciddi şekilde göze batan bir durum var: İmam hatipcilik.
Kaynakları bu sevdaya ayırdıkları sürece lise işleyişini mahvetmekle kalmazlar bu gidişle. Anadolu lisesi denilen kavram öldü. Şimdi de proje liseleri adı altında "Fen ve Sosyal Bilimler İmam Hatip Liseleri" var. İmam Hatip'e rağbet olsun diye atılmadık takla kalmayacak. Bir diğer mesele de liselere giriş düzeni. Bir düzene oturmadı.

Ortaokul seviyesinde de buna yakın bir durum var. Her yere İmam Hatip Ortaokulu aça aça normal okul bırakmayacaklar.

Her ile üniversite açılması bir yana bakkal açar gibi açılan üniversiteler var. Lisede mesleklere göre yeterli yönlendirmeyi sağlayamadığımız için üniversitelere fazla yığılma oluyor. Hem birey hem ülke için kayıp bu durum. Bireyin gelişemeden geçirdiği zaman geri gelmeyecek ve ülke için de kayıp olarak dönecek ileride.
Üniversitelere girişlerin biraz daha zorlaştırılması taraftarıyım ve bu kadar çok üniversiteyi de gereksiz görüyorum.
Ülkenin siyasi ortamı üniversitedeki öğretici kadroların kalitesinin düşmesine neden olduğu da ayrı bir gerçek.

Üniversite okumak adına saçma sapan bir bölümde boş boş olacağına yeteneği ölçüsünde ilgi ve istediği bir alanda lise yıllarında eğilim gösterip staj ya da mesleki eğitimin verilmesi gerekiyor. Okul bitirmek üniversite mezunu olmak hayatta başarıyı tek başına getirmiyor ne iş yaparsa yapsın yaptığı işi benimseyen, beceri ve yeteceğini ortaya koyarak farklılık yaratabilen başarılı oluyor.

37. Haftadan devam edelim.