Ufak Bir Mazoşistlik Çabası..

Konu sahibi son olarak 2621 gün önce görüldü
[YOUTUBE]e4WIkRD5Bpw[/YOUTUBE]

Bu adam varya olmasaydı ne iyi olurdu aslında ne zaman yavaş yavaş girse kulaklarımdan sesi , ben benden kaybolup gidiyorum öyle derinlerimde bir yere dokunuyor işte yada ben bilerek isteyerek yapıyorum bunu kendime.. Hoşuma gidiyor evet yaralarımı kanatmak, yaralar kabuk bağladıkça daha katlanılmaz hala geliyorlar çünkü , çarptığında kalbim bir başka kalbe kan damlıyor her yere .
hadi ben tamam da mecburmu karşımdaki de onun bunun açtığı yaralarımın kanlarıyla bulanmaya.
Her neyse işte kararlıyım bu gece kanatıcam yeniden kendimi Cem Adrianında yardımıyla.

Aslında gecenin bu saatinde sigaramın en tatlı yerinde hiç de gerek yoktu bu yazıyı yazmama.
Fakat biliyorum yazmak rahatlatır neden ? rahatlatır çünkü yazdıkça kanarsın yazdıkça ne varsa ne yoksa çıkar içinden ve kan güzeldir, akan her bir damla kan atar pisliğini benliğinin..
velhasıl kelam bu yüzdendir yazmanın verdiği rahatlık.

Peki şimdi rahatlattı mı beni bu kadar yazmak ? evet hemde hiç rahatlamamışım. hafiften kanadıkta oysa ne eksik peki.?
Sıkıntıda bu zaten eksik yok fazlalık var
insanım bende ve her insanda olduğu gibi sanırım bende ki fazlalıkta o 'eksiklik hissi' ..
o denli fazla ki bu his hayatımızda hep bir şeyler eksik gibi geliyor.. Alın işte gene geldi..!
Neyse daha gidicem bir sigara daha içicem kafamı yastığa koyucam bi postada orda dökücem zehrimi anca rahatlıcam.Bilmiyoruz çünkü acıda da tatlıda da yetinmeyi bilmiyoruz
malum insanoğluyuz.

Velhasıl Kelam yeter bu kadar saçmalamak.
Gidip yatmalı evet .
Esen kalayım.
 
İki duble acı alayım oradan, su katma lütfen ben sek severim. Malum alışılmışın dışına çıkamıyorum. Başka türlü çekilmez ki bu uykusuz geceler devirmeden kadehi. Bir de Halil Sezai den isyaaaan adlı parça çalsın tam olalım. Yalan olmuş bir hayat, film şeridi gibi geçiyor gözlerimden kırık dökük… Haykırıp atsam da çığlıkları içimdekileri kussam kim duyar ya da ne fayda eder geçecek mi olanlar. Dönecek mi zaman geriye o gençliğin en dolu güzel günlerine. Çocukluğuma dönebilecek miyim? Yeni alınmış beyaz takunyalarımı giyip sokağa fırlayacak mıyım? Yakan top oynarken yanan yüreğime geçmişten bir göndermemi yapacağım…
Bir şeyler değişmeli artık bu düzensizlikler silsilesin de tutunacak bir şey olmalı bir umut… Yıkımlar içersinde kafam bir dünyaaa hadi yanıma gel, otur bakalım şimdi olduğun yerden izle.
Bak ben her gece böyle sızarak uyumaya çalışıyorum. Acılarımı ortak ediyorum kadehime ve yudumladığım aslında bişeylerin yokluğu..Garip ama ben böyle kahır çekerken, sebep olanların benim yüzümden üzülmeni istemeyecek kadar da merhametim tutuyor . Oysa çektiğim tüm sancılara beni gebe bırakan, gökkuşağındaki renkleri siyaha boyayan onlar…
Perdesini kaldırıyor gökyüzü gün ışıyacak az sonra… Gözlerim ağırlaştı iyice, ruh beden birleşmesi gerçekleşecek ve sahtelikler dünyasına girmek için hazırlanacak bedenim..
Vehasıl kelam yine sahte bi gün GÜNAYDIN..
 
İkinzide güzel yazmışssınız :)
bencede yazmak en güzeli sıkıntını derdini anlatıyor hele birileri okuyacak olması belki beni bir anlayan çıkması daha güzel oluyor :)
 
İkinzide güzel yazmışssınız :)
bencede yazmak en güzeli sıkıntını derdini anlatıyor hele birileri okuyacak olması belki beni bir anlayan çıkması daha güzel oluyor :)

Anlaşılma çabası diyorsun..
belki de en başta kendi kendimizi anlamalıyızdır.
 
bi insan kendini anlayamazsa karşısında ki hiç kimse onu anlayamaz.

Perii .
 
insan kendini keşfedebilecek tek varlık oysa:)
iç sesine kulak tıkayınca normal.
 
Geri