A
asdfghjkl
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Tevfik Fikret ateist mi?
Bilgisi olan var mı?
Bilgisi olan var mı?
-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Maria Puder
Platin Üye
- Katılım
- Mart 19, 2013
- Mesajlar
- 16,154
- Tepkime puanı
- 36
- Puanları
- 308
- Yaş
- 39
Bize ne ve size ne?
Tarih-i Kadim adlı bir şiiri vardı tanrı, İslam inancı, peygamberler bu tarz olguları irdeliyordu ondan sonra yazdığı bir şiirinde de önceden inandığını fakat şiir yazdığı zaman bu inanışın boşa olduğunu anladığını söylemektedir. Yanı ateist büyük ihtimalle ve bana kalırsa 12 yasında annesini kaybettikten sonra bazı şeyleri irdelemeye başladı. Hac dönüşü vefat etti diye biliyorum validesi.
A
asdfghjkl
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Tarih-i Kadim şiirinde dini eleştirmiş. Ayrıca deist olduğunu okudum ben. Dinlerin insanları birbirine düşürdüğünü gerekçe göstererek düşmsn olduğunu; ancak tanrı inancının mevcut olduğunu yazmış.
Edebiyat dünyamızın önemli polemiklerinden biri de 1900 lerin başlarında mehmet akifle tevfik fikret arasında yaşanmıştır bildiğiniz üzere m. akif islami görüşleriyle ön plandadır ona göre insanlığın kurtuluşu dinde '' islamda'' dır t.fikrete ise laik düşünceye sahiptir ve kitaplı dinlerin tamamına karşıdır bu yüzden m. akif t. fikreti sapkınlıkla suçlar ve t. fikretin robert kolejinde öğretmenlik yapmasından hareketle onu para için protestan klisesinde zangoçluk bile yapabilecek karekterde olduğunu söyleyerek onu eleştirir tevfik fikret ise onun bu suçlamalarına tarih-i kadime zeyl adlı şiiriyle cevap verir:
Paraya hiç dayanmayan bir şairmişim,
Zangoçluk edermişim protestanlara gider.
Size edebi saygılarımı sunarım efendim,
Yani yıldızlı bir kürsünün üstadına,
Bilgin şairine yani İslam dininin,
Molla Sırat hazretlerine yani,
Lütfen bize ne güzel
Zangoçluğu yakıştırıvermişler.
Ama aldanmış olmayasın sakın üstadım,
Müslüman oğluyum ben ne de olsa.
Sen o güzel dini anlatma bana,
O dinden senin kadar ben de anlarım.
Ben de okudum o Tanrı kitabını,
Yüreğe doğan o sözleri ben de dinledim.
Ben de dolaştım sizin gibi cami cami,
Tanrı önünde ben de oldum iki kat,
-Açılırdı hayalimde cennet yolu,
Dolardı yüreğime cehennem korkusu-
Ulu Tuba'ya ben de tırmandım.
Ben de çıktım melekler katına.
Ezanı duydum mu bayılırdım,
Nasıl koşardım o Tanrı sesine!
Ben de tesbih çektim,dua ettim,
Ben de namaz kıldım,oruç tuttum,
Hepsini hepsini yaptım,halt ettim!
Çünkü ne dendiyse inanmıştım,
Kanmıştım senin kandıklarına.
Bağlanmıştım körü körüne,
Canımı adamıştım dinime, canımı.
Tanrıyı da sevmiştim peygamberi de.
Ama onlar bugün çok uzaklarda.
Anladım ben asıl gerçek ne,
Anladım Hanya'yı,Konya'yı,
Bizi Hakka götüren yol başka.
Senin şu saydıkların var ya hani,
Şu şaşılacak şeyler hani doğaüstü,
Onlar hep masal,hep kafadan atma,
Bugün hiç durmadan arıyor insan,
Gitgide görüyor işin içyüzünü de,
Senin hokkabazlar unutmuşlar geleceği.
İsa ile Musa,aldatılan ve aldatan,
O büyülü değnek,bir koca kuyruklu yalan.
İşte insanoğlu bir yerde böyle sapık,
Kendi yapar putunu,
Sonra tapar yine kendi.
Git ara kiliseyi,dolaş Kabe'yi,
Çan sesini duy,tekbiri dinle,
Umduğun,beklediğin şeyler nerde hani,
Ortada bir tek şey göreme.
Şeytanı da düzme,Allah'ı gibi,
Buda'sı düzme,Ehrimen'i düzme,Yezdan'ı düzme.
Bir korkak kuşku yaratmış bunların topunu.
Gölgeler baktım,gölgeler,gölgeler...
Sonra baktım bir karanlık uçurum.
Haydi dön geri,dön geri,dön oğlum!
Ve beynimden vurulmuş gibi devrildim.
Şimdi benim ne cennet ne cehennem umurumda.
Bakarım evrene ,şaşar şaşar kalırım.
Ne tapılan tanırım ne taptıran tanırım,
Yaradılışın kuluyum ben artık,
Ben yaradılışın kulu.
Pıtrak gibi işte gökyüzünde mescitler.
İşte onlara orda vicdanim secde eder.
İşte benim bundan böyle tapınmam bu.
İşte bundan böyle benim vaktim böyle geçer.
Artık öyle rahat,öyle rahat ki içerim,
Ayırt edemem kendimi bir kayadan.
Tapınmakta biraz minnacık bir kuşla,
Bir ishak kuşu da,lailahe illallah der,
Ben de lailahe illallah derim.
Ve doğruluk ve alçakgönüllülük ve sıkı dostluk,
Ve el uzatma ve koruma ve insaf ve acıma,
Ve sonra bir şaire zangoç dememek....
İşte buyuran bunlar benim vicdanıma.
Benim ayinim düşünüp yapmaktır,
Benim dinim insan gibi yaşamaktır.
İnanmışım: Taparım ben varlığa,
Her kanat bana bir melek sesi getirir.
Ne işim var peygamberle benim,
Beni Hakka bir örümcek götürür.
Kitabım işte yeryüzü kitabı,
Bendedir iyilik,kötülük tohumu.
Varırım hep böyle ta mezara dek,
Yeniden dirilmek bizim nemize gerek.
Taşır insanların hem aşkını,hem acısını,
Bağrımdaki şu deli,şu ince yürek.
İnsan gibi yaşamaktır bugün gerçek din,
İnsan gibi yaşamak.
TEVFİK FİKRET
alııntı
Paraya hiç dayanmayan bir şairmişim,
Zangoçluk edermişim protestanlara gider.
Size edebi saygılarımı sunarım efendim,
Yani yıldızlı bir kürsünün üstadına,
Bilgin şairine yani İslam dininin,
Molla Sırat hazretlerine yani,
Lütfen bize ne güzel
Zangoçluğu yakıştırıvermişler.
Ama aldanmış olmayasın sakın üstadım,
Müslüman oğluyum ben ne de olsa.
Sen o güzel dini anlatma bana,
O dinden senin kadar ben de anlarım.
Ben de okudum o Tanrı kitabını,
Yüreğe doğan o sözleri ben de dinledim.
Ben de dolaştım sizin gibi cami cami,
Tanrı önünde ben de oldum iki kat,
-Açılırdı hayalimde cennet yolu,
Dolardı yüreğime cehennem korkusu-
Ulu Tuba'ya ben de tırmandım.
Ben de çıktım melekler katına.
Ezanı duydum mu bayılırdım,
Nasıl koşardım o Tanrı sesine!
Ben de tesbih çektim,dua ettim,
Ben de namaz kıldım,oruç tuttum,
Hepsini hepsini yaptım,halt ettim!
Çünkü ne dendiyse inanmıştım,
Kanmıştım senin kandıklarına.
Bağlanmıştım körü körüne,
Canımı adamıştım dinime, canımı.
Tanrıyı da sevmiştim peygamberi de.
Ama onlar bugün çok uzaklarda.
Anladım ben asıl gerçek ne,
Anladım Hanya'yı,Konya'yı,
Bizi Hakka götüren yol başka.
Senin şu saydıkların var ya hani,
Şu şaşılacak şeyler hani doğaüstü,
Onlar hep masal,hep kafadan atma,
Bugün hiç durmadan arıyor insan,
Gitgide görüyor işin içyüzünü de,
Senin hokkabazlar unutmuşlar geleceği.
İsa ile Musa,aldatılan ve aldatan,
O büyülü değnek,bir koca kuyruklu yalan.
İşte insanoğlu bir yerde böyle sapık,
Kendi yapar putunu,
Sonra tapar yine kendi.
Git ara kiliseyi,dolaş Kabe'yi,
Çan sesini duy,tekbiri dinle,
Umduğun,beklediğin şeyler nerde hani,
Ortada bir tek şey göreme.
Şeytanı da düzme,Allah'ı gibi,
Buda'sı düzme,Ehrimen'i düzme,Yezdan'ı düzme.
Bir korkak kuşku yaratmış bunların topunu.
Gölgeler baktım,gölgeler,gölgeler...
Sonra baktım bir karanlık uçurum.
Haydi dön geri,dön geri,dön oğlum!
Ve beynimden vurulmuş gibi devrildim.
Şimdi benim ne cennet ne cehennem umurumda.
Bakarım evrene ,şaşar şaşar kalırım.
Ne tapılan tanırım ne taptıran tanırım,
Yaradılışın kuluyum ben artık,
Ben yaradılışın kulu.
Pıtrak gibi işte gökyüzünde mescitler.
İşte onlara orda vicdanim secde eder.
İşte benim bundan böyle tapınmam bu.
İşte bundan böyle benim vaktim böyle geçer.
Artık öyle rahat,öyle rahat ki içerim,
Ayırt edemem kendimi bir kayadan.
Tapınmakta biraz minnacık bir kuşla,
Bir ishak kuşu da,lailahe illallah der,
Ben de lailahe illallah derim.
Ve doğruluk ve alçakgönüllülük ve sıkı dostluk,
Ve el uzatma ve koruma ve insaf ve acıma,
Ve sonra bir şaire zangoç dememek....
İşte buyuran bunlar benim vicdanıma.
Benim ayinim düşünüp yapmaktır,
Benim dinim insan gibi yaşamaktır.
İnanmışım: Taparım ben varlığa,
Her kanat bana bir melek sesi getirir.
Ne işim var peygamberle benim,
Beni Hakka bir örümcek götürür.
Kitabım işte yeryüzü kitabı,
Bendedir iyilik,kötülük tohumu.
Varırım hep böyle ta mezara dek,
Yeniden dirilmek bizim nemize gerek.
Taşır insanların hem aşkını,hem acısını,
Bağrımdaki şu deli,şu ince yürek.
İnsan gibi yaşamaktır bugün gerçek din,
İnsan gibi yaşamak.
TEVFİK FİKRET
alııntı