BirDevrinSonu
Üye
-
- Katılım
- Ocak 10, 2010
-
- Mesajlar
- 38,600
-
- Tepkime puanı
- 3,180
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Napıcan ?
Yazdım...
Elimde çare yoktu sade yazdım
Çaresizliğime şahit oldu kainat
Bu terk edilmiş diyarda ben sahi onsuz ne yapacağım?
Sonsuzluğa bağırıyordum adeta
Etraf sakindi duyan da yoktu
Ölüyordum uykundan uyanmıyordun
Seni dilemiştim içimde bu yangın oldu
Güller iş işten geçmeden sulanmıyordu
İnsan da aynı misal
Yıllar boyu yaşarken değil öldüğünde değerlenir
Yıllar önce öldürdüğünü hatırlatırım
Hala değersiz olarak görüyorsan eğer beni
Hayatım tepe taklak
İçimdeki yangının büyüklüğünü sen hesapla
Mümkün mü alevler ortasında nefes almak?
Yanmaktan korkuyorsan içimdeki eve saklan
Can haliyle gir paramparça et
Kırılmadık cam bırakma nasıl olsa senin bu ev
Belli benim olmayacaksın
Bu yüzden elim seninle değil de kağıt kalemle gelin güvey
Adına yıllarca karalamakte marifet değil
Bekledim... mutluluğu tarif etmeni
İçimdeki umutsuzluğu tahrip etmedim
Çünkü; onunla afiyettesin
Sen yeter ki mutlu ol da
Yoksa insanlar ayrılığı mı kutluyorlar?
Düşünme beni; hayata yutkun onla
Neden insanlar verdiği sözleri tutmuyorlar?
Bensiz doğdun madem benimle öl bari
Başkasıyla öldüğünü gösterirse kör talih
Acizane vücudumu açıkta bırakma
Toprak kokan saçlarımla üstünü ört bari
Alınmadın demek son sözümden bile
Gözbebeklerinin içi gökyüzünden bir renk
Korkma diye yanına yanaşmıştım
Kim bilir belki birden bire gök gürülder diye
İçimde şimşekler çakıyorken korkmadan yapabilir misin?
Ya seninle aklımı kaçırdım ya da bilinçsizim
Seviyorum demen en gözde yalanlarının birincisi
Sen kalp denen yanardağını bilir misin?
Yaklaşık üç aydır patlamaya hazır
Seni hatırlatan her anı içimden atlamaya hazır
Bil ki her hücrem telaşe içinde
Emrine amade...
İster nankör istersen ağma de
Gözümden düştün de yere çarptın
Umarım iyisindir
Malum gözümde fazlasıyla büyütmüştüm seni ve yer alçaktı
Yerin hiçbir suçu yok tümüyle sen alçaktın
İçimde arama seni, sensin yara sebebim
En kuytu karanlık sen, kanadı kırık yarasa benim
Eğer ki o karanlıkta aklın arasa beni
Küre-i arzı aydınlatıp gösteririm sana seveni
İçim zift karası hemde kömürden derin
İstemiyorsan hay hya görünmem peki
Zulüm görmüş bir ülkeyim sömürgendeki
Her insan çift yaratılır ama ölürken tekiz
Yıldızlarla seni andık az evvel
Ve sonrası hüzün kokan şu gazeller
İçinde sen yoksan dünyadan haz etmem
Bu gecelik gel rüyama; naz etme!
Razıyım... İstersen kabusum ol
Şerefim,haysiyetim,namusum o
Aşk silahsa bende namlusu yok
Vuruldum her hücrem kan kusuyor
Şikayetçi elim yazamamaktan
Aşkı kaybeden değil kazanan anlar
Kaybettim...
Aşk adına daha fazla yazamam anla!
Neyin nesi bu ayrılık?
Ayrılık deyip geçme o bile Rabbimin bir hayrıdır
İnsanoğlu nankördür...
Aşkı bulduğunda teşekkür etmez konu ayrılık olunca haykırır...
Elimde çare yoktu sade yazdım
Çaresizliğime şahit oldu kainat
Bu terk edilmiş diyarda ben sahi onsuz ne yapacağım?
Sonsuzluğa bağırıyordum adeta
Etraf sakindi duyan da yoktu
Ölüyordum uykundan uyanmıyordun
Seni dilemiştim içimde bu yangın oldu
Güller iş işten geçmeden sulanmıyordu
İnsan da aynı misal
Yıllar boyu yaşarken değil öldüğünde değerlenir
Yıllar önce öldürdüğünü hatırlatırım
Hala değersiz olarak görüyorsan eğer beni
Hayatım tepe taklak
İçimdeki yangının büyüklüğünü sen hesapla
Mümkün mü alevler ortasında nefes almak?
Yanmaktan korkuyorsan içimdeki eve saklan
Can haliyle gir paramparça et
Kırılmadık cam bırakma nasıl olsa senin bu ev
Belli benim olmayacaksın
Bu yüzden elim seninle değil de kağıt kalemle gelin güvey
Adına yıllarca karalamakte marifet değil
Bekledim... mutluluğu tarif etmeni
İçimdeki umutsuzluğu tahrip etmedim
Çünkü; onunla afiyettesin
Sen yeter ki mutlu ol da
Yoksa insanlar ayrılığı mı kutluyorlar?
Düşünme beni; hayata yutkun onla
Neden insanlar verdiği sözleri tutmuyorlar?
Bensiz doğdun madem benimle öl bari
Başkasıyla öldüğünü gösterirse kör talih
Acizane vücudumu açıkta bırakma
Toprak kokan saçlarımla üstünü ört bari
Alınmadın demek son sözümden bile
Gözbebeklerinin içi gökyüzünden bir renk
Korkma diye yanına yanaşmıştım
Kim bilir belki birden bire gök gürülder diye
İçimde şimşekler çakıyorken korkmadan yapabilir misin?
Ya seninle aklımı kaçırdım ya da bilinçsizim
Seviyorum demen en gözde yalanlarının birincisi
Sen kalp denen yanardağını bilir misin?
Yaklaşık üç aydır patlamaya hazır
Seni hatırlatan her anı içimden atlamaya hazır
Bil ki her hücrem telaşe içinde
Emrine amade...
İster nankör istersen ağma de
Gözümden düştün de yere çarptın
Umarım iyisindir
Malum gözümde fazlasıyla büyütmüştüm seni ve yer alçaktı
Yerin hiçbir suçu yok tümüyle sen alçaktın
İçimde arama seni, sensin yara sebebim
En kuytu karanlık sen, kanadı kırık yarasa benim
Eğer ki o karanlıkta aklın arasa beni
Küre-i arzı aydınlatıp gösteririm sana seveni
İçim zift karası hemde kömürden derin
İstemiyorsan hay hya görünmem peki
Zulüm görmüş bir ülkeyim sömürgendeki
Her insan çift yaratılır ama ölürken tekiz
Yıldızlarla seni andık az evvel
Ve sonrası hüzün kokan şu gazeller
İçinde sen yoksan dünyadan haz etmem
Bu gecelik gel rüyama; naz etme!
Razıyım... İstersen kabusum ol
Şerefim,haysiyetim,namusum o
Aşk silahsa bende namlusu yok
Vuruldum her hücrem kan kusuyor
Şikayetçi elim yazamamaktan
Aşkı kaybeden değil kazanan anlar
Kaybettim...
Aşk adına daha fazla yazamam anla!
Neyin nesi bu ayrılık?
Ayrılık deyip geçme o bile Rabbimin bir hayrıdır
İnsanoğlu nankördür...
Aşkı bulduğunda teşekkür etmez konu ayrılık olunca haykırır...