Şimdi sensiz "sensizliğimi" noktalıyorum

İçimde öfkeler birikti
Patlamak üzere şuurum
Yenemedim gitti
Yine galip çıktı gururum

Kahpesin dünya
Yine rüzgarlara attın beni
Savurdun
Vurdun yerden yere

Ne varsa aldın elimden
Sus vurdun dudaklarıma
Neşemi, kederimi bile
İyi kötü çocukluğumu sokaklardan

Bırak beni umuda sarılayım
Bırak ki yaşayayım
Durmaz içim de bu deli öfke
Bırak beni


Bugün sensiz, sensizliğe uyandım
Kayalara çarpan dalgalar misali
İçimde fırtınalar koptu
Sensizliği hak etmemiştim!
Ne nefes almayı, ne de yaşamayı
Sensiz sensizliği yaşarken, içimde hep SEN vardın!
Bu nasıl sensizlik?!
Şimdi sensiz "sensizliğimi" noktalıyorum

Gidiyorum



seni asla lekeleyemem,çünkü
en derinimdesin
buluşmak için çırpındığım o ta içimde
seni asla lekeleyemem,çünkü
günlük,basit,sıradan hayatımda yoksun
yasakların geri çekildiği,
korkunun sustuğu
o saf anlarda beliriyor kalbinkalbime