03.10.15
Hayatımın bana en güzel hediyesiydin o sabah.. İlk sensiz cumartesimi geçirecektim Ankara'da. Alışmalıydım ama bin türlü hüzünle alışmalıydım yokluğuna.
Telefonumun diğer ucundasın hep her dakika ararım, mesaj atarım, ulaşırım, konuşurum diye avuturken kendimi yine o sabah saat 8:00 suları benden bir ricanın olması beni ne derece değerli kılmıştı sevgilim..
Tereddütsüz aşağı indim işini halledeyim derken arkamdan yaşlı bir amcanın taklidi ile bana yakınlaşman korku salsada arka mı döndüğümde seni görmek kalp atışlarımı hızlandırdı.. Sımsıkı sarıldım işte, sımsıkııı..... İnanamadım bian seni karşımda görünce, bu kadar mı hissettirmez insan geleceğini..
Her şeyi geçtim tayt ve tşörtle fırlamış bir kız, saçlar darmaduman , hep güzel gözükmekten yana olan ben belki de en şapşikk halimdi. Ama aşktan, özlemden ötesi yoktu bizim aramızda.. Kokunu öyle içime çektim ki gittiğinde hala o sıcak taze kokunla avundumm.. Seviyorum seni fedakar çocuk..
Bana hep özel olduğumu, değerli olduğumu hissettiren çocuk. Mesafeleri aşıp uykusuz kalan saatlerce bana ulaşmak için bilmediği şehirde yürüyen aşk.
İyi ki benimsin... Her anını bana süprizler yaparak geçiren adam en güzel mutluluğumsun ..