Serendipçe

Sade
  • Kullanıcı Sade
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
🕒 Konu sahibi 1 saat önce aktifti
Bazen gezinirim ve metrolarda insanları dinlerim. Ya da büfelerde dinlerim ve biliyor musun? Neyi? İnsanlar hiçbir şey konuşmuyorlar.? Hayır, konuşmaları gerek!? Hayır, hiçbir şey konuşmuyorlar. Çoğunlukla, arabaların, elbiselerin ve yüzme havuzlarının isimlerini sayıyorlar ve ne kadar harika olduklarını söylüyorlar. Hiç kimse diğerlerinden farklı bir şey söylemiyor.Onlar aslında konuşmuyorlar..

Fahrenheit 451 / Ray Bradbury
 
Bazen insan birine ihtiyaç duyar. Arkasında dağ gibi dursun diye, bir yanlışı olduğunda bir şeyler öğretsin diye, içi dolup taştığında omzunu ona yaslasın diye. Bazen insan birine ihtiyaç duyar sadece sevilmek için değil, bir olup tamamlanmak için.
 
Birinin sen yanında değilken de seni düşünmesi ne kıymetli. Güzel bir an yaşarken seni yanında düşünüyor mesela ya da bir şeyleri seni düşünerek alıyor, seversin diye. İki kişinin arasında gelinebilecek en kıymetli seviyelerden biri bu. Biz olmak böyle bir şey, uzak ya da yakın.
 
Elticigim bunlar saftirik ellam .p islanmayi romantizm saniyorlar....
 
Sırf birisini kaybetmek istemediğin için daha fazla anlayışlı ve affedici olmaya çalıştıkça, karşındakine de hak vermeye, düzeltir sanarak konuyu kapatmaya çalıştıkça, kimse seni kaybetmekten de incitmekten de korkmamaya başlıyormuş. Hayattan aldığım en büyük derslerden biri bu.
 
“Bazı insanlardan neden soğuduğumu veya uzaklaştığımı hiç bulamıyordum. Sonra şöyle enine boyuna bir düşündüm. Meğer insan, ruhunun ışığını söndüren insanlara ne yapsa tekrar ısınamıyormuş..“
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri