Yazgı
Bronz Üye
-
- Katılım
- Nisan 13, 2019
-
- Mesajlar
- 3,544
-
- Tepkime puanı
- 3,712
-
- Puanları
- 348
-
- Konum
- Kendi dünyasında
Ne çok anlam yükledik şu yalan dünyaya. Oysa ki sarılacağımız iki metre kumaştı. Hırslandıkça hırslandık kavgamız da bitmedi bir türlü ne insanlarla ne de kaderimizle. Tek yapmamız gereken sevebilmekti yaradandan ötürü yaradılan her şeyi. Yok beceremedik , elimize yüzümüze bulaştırdık.
Bir yanda savaşlar ve açlıktan ölen çocuklar bıraktık bu dünyanın diğer yanında yedikçe doymayan para delilerini. Adaletin bu mu dünya dedik Neşet baba gibi. Oysa ki Allah her şeyi sonsuz bir düzen içerisinde yaratmıştı. Zengine zenginliğini fakirle paylaşsın diye vermişti. Zengin malını kendinin sandı sahiplendi , güçlü olan mazlum olanı hep ezdi. Bütün dünya bütün insanlık da bunu sadece film izler gibi izledi.
Bir belgeselde gördüm bir anne eşini kaybetmiş dört çocuğuyla ortada kalmış elde yok avuçta yok. En büyüğü 12 yaşında bir çocuk. Çalışıp evini geçindirmeye çalışıyor. Kadıncağız dışarıdan odun toplayıp ateş yakıyor siyah bir kabın içinde komşularına yemek pişiriyor. Etli yemekler.. En küçüğü anne et diyor , yemek istiyor birazdan hazır olacak diyor annesi oyalıyor. Oysa ki komşusuna para karşılığı yaptığı yemek bir parça bile veremiyor çocuğuna. Yeşil çaya ekmek batırıp yiyorlar hem de her öğün. Bugün anneler günü ya hani düşünüyorum da bir annenin en büyük çaresizliği ne olabilir diye? Bu manzara günlerdir aklımdan çıkmıyor. Bu dünya nasıl kötü bir yer Allahım? O komşu o ayeti bilmiyor. ‘Komşusu açken tok yatan bizden değildir.’ Müslüman bir ülkeydi ama neresiydi hatırlamıyorum. Yemeğini pişirttirip para vereceğine bir kap yemek de onlara verseydin ya be insan.
Nasıl varlıklarız, nasıl bu kadar vicdansızız biz anlayamıyorum.
Unutmuşuz amacımızdan şaşmışız.
Bu dünya adil bir yer değil ama bu adaleti sağlayamayan da yine bizleriz.
Yazgı
12.05.2019
Bir yanda savaşlar ve açlıktan ölen çocuklar bıraktık bu dünyanın diğer yanında yedikçe doymayan para delilerini. Adaletin bu mu dünya dedik Neşet baba gibi. Oysa ki Allah her şeyi sonsuz bir düzen içerisinde yaratmıştı. Zengine zenginliğini fakirle paylaşsın diye vermişti. Zengin malını kendinin sandı sahiplendi , güçlü olan mazlum olanı hep ezdi. Bütün dünya bütün insanlık da bunu sadece film izler gibi izledi.
Bir belgeselde gördüm bir anne eşini kaybetmiş dört çocuğuyla ortada kalmış elde yok avuçta yok. En büyüğü 12 yaşında bir çocuk. Çalışıp evini geçindirmeye çalışıyor. Kadıncağız dışarıdan odun toplayıp ateş yakıyor siyah bir kabın içinde komşularına yemek pişiriyor. Etli yemekler.. En küçüğü anne et diyor , yemek istiyor birazdan hazır olacak diyor annesi oyalıyor. Oysa ki komşusuna para karşılığı yaptığı yemek bir parça bile veremiyor çocuğuna. Yeşil çaya ekmek batırıp yiyorlar hem de her öğün. Bugün anneler günü ya hani düşünüyorum da bir annenin en büyük çaresizliği ne olabilir diye? Bu manzara günlerdir aklımdan çıkmıyor. Bu dünya nasıl kötü bir yer Allahım? O komşu o ayeti bilmiyor. ‘Komşusu açken tok yatan bizden değildir.’ Müslüman bir ülkeydi ama neresiydi hatırlamıyorum. Yemeğini pişirttirip para vereceğine bir kap yemek de onlara verseydin ya be insan.
Nasıl varlıklarız, nasıl bu kadar vicdansızız biz anlayamıyorum.
Unutmuşuz amacımızdan şaşmışız.
Bu dünya adil bir yer değil ama bu adaleti sağlayamayan da yine bizleriz.
Yazgı
12.05.2019