Seni Hayata Tutunmak Gibi Seviyorum

Konu sahibi son olarak 4540 gün önce görüldü
Yokluğunun bittiği yerde hayat başlıyor
Ağlıyorum yeni doğmuş gibi
seni kaybetmiş gibi
Geçmişi hayal gibi gelen bir ömürde
geleceği hayal etmeden
bu nostalji neden?
Işık gördüğün yer tünelin dibi
Tünel hayatsa eğer
seni bulamamamın sebebi bu karanlık mı?

Karanlığa gözlerim alışmadı nedense
karanlığa alışamadım
Aydınlık heyecan vermiyor aslında
karanlığı görmeden
Karanlık korkutsun hepimizi
Anlıyorum nehirlerin yer altından çıkarken heyecanını
ışığa kavuşmasının

Bakışlarını yakalamak için çabalar gösteriyorum
gizemli tutkusuz ve tutkun bakışlarını
Yollarımı eşkıya kesiyor
çarpışıyorum
kimin gözleriyse önümde duran seni almacasına
Çünkü nazarın nazarımda aydınlığın yol göstericisidir
ne kadar uzak olsan da sen getireceksin yarını


Seni üzmek bindiğim dalı kesmek gibi bir şey
bindiğim dal yüreğindeyse eğer
Yerine koyacak bir değerin olmadığı hataları yapmamayı bilmeli diyorum
O yüzden sevgilim
seni hayata tutunmak gibi seviyorum
 
Geri