Sardunya'nin Dünyasi `

Silence
⚪ Konu sahibi son olarak 3658 gün önce görüldü
Olmadı diye sızlandığın duaya gün gelir olmadı diye şükredersin!...

(Şems-i Tebrizi)
 
Sabret gönül sabret sakın isyan etme
Bir gün elbet bitecek bu çile isyan etme
Dört kitaptan başlayalım istersen gel söze
Orda öyle bir isim var ki kuldan öte kuldan ziyade
Onu düşün ona sığın o senden öte benden ziyade ..
 
kaliteli-sozler.jpg
 
Bunca vefasızlıktan sonra, bazılarının ederi
kalmadı artık gönlümde..
Kaç’a deseler hiç’e sayarım.
 
Hani iftar vaktine yakın susar ya insan,
yokluğun o denli yakıyor beni.
Söyle, ne zaman okunur burda ezan,
bir yudum su gibi özledim seni.

Can YÜCEL​
 
Ölmek için doğmuştur ya insan;
O yüzden her yağmur sonrası toprak kokusunu sever.​
 
Bu dünyada neyi çok istersen, o senin imtihanındır.
- Hz.Mevlana
 
Âşiğin gönlü sevda ile surlaşir.

Öyle kavi bir kaledir ki ne ölüm yikabilir onu, ne de bir düşman ordusu.

Ancak âşik için bir kelime vardir ki, yikimina da denktir, ölümüne de...

Âşik yalniz sevda ile mutmaindir..

Öyle mest ve âsûdedir ki, ne cihanin dertleri, ne cân kaygilari bunu bozabilir..

Ama bir kelime vardir ki, âşigin ruhunu yerinden oynatir, kalbini alt üst eder, her halini bir iç yarasina baglar.

O kelime, âşik için devasiz dert, öldürücü musibet, en yikici felakettir.

işte o, ``Ayrilik``tan başkasi değildir!

Ayrilik ki, kaygilar, kederler, acilarla azap ede ede âşiği umutsuz birakir ve ölüme terk eder.

Ayrilik vehimleri bir zehir gibi ruha işlemeye başladiğinda, bir daha görüşmeme endişesi umutsuzluğa bağlandiğinda, hali nicedir âşiğin kimseler tarif edemez..

Ölüm ne, ayrilik ne âşikta fark edilemez.​
 
Öyle bir hayat yaşıyorum ki,
Cenneti
de gördüm, cehennemi de
Öyle bir aşk yaşadım ki
Tutkuyu da gördüm
pes etmeyi de.
Bazıları seyrederken hayati en önden,
Kendime bir
sahne buldum oynadım.
Öyle bir rol vermişler ki,
Okudum okudum
anlamadım.
Kendi kendime konuştum bazen evimde,
Hem kızdım hem
güldüm halime,
Sonra dedim ki "söz ver kendine"
Denizleri
seviyorsan, dalgaları da seveceksin,
Sevilmek istiyorsan, önce
sevmeyi bileceksin,
Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.
Korkarak
yaşıyorsan, yalnızca hayati seyredersin.
Öyle bir hayat yaşadım ki,
son
yolculukları erken tanıdım
Öyle çok değerliymiş ki zaman,
Hep
acele etmem bundan, anladım...

Nietzsche​
 
Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur. Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur.

 

ben sana mecburum bilemezsin
adini mih gibi aklimda tutuyorum
buyudukce buyuyor gozlerin
ben sana mecburum bilemezsin
icimi seninle isitiyorum

agaclar sonbahara hazirlaniyor
bu sehir o eski Istanbul mudur
karanlikta bulutlar parcalaniyor
sokak lambalari birden yaniyor
kaldirimlarda yagmur kokusu
ben sana mecburum sen yoksun

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
insan bir aksamustu ansizin yorulur
tutsak ustura agzinda yasamaktan
kimi zaman ellerini kirar tutkusu
birkac hayat cikarir yasamasindan
hangi kapiyi calsa kimi zaman
arkasinda yalnizligin hinzir ugultusu

Fatih`te yoksul bir gramofon caliyor
eski zamanlardan bir cuma caliyor
durup kose basinda deliksiz dinlesem
sana kullanilmamis bir gok getirsem
haftalar ellerimde ufalaniyor
ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
ben sana mecburum sen yoksun

belki Haziran`da mavi benekli cocuksun
ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
bir sileb siziyor issiz gozlerinden
belki Yesilkoy`de ucaga biniyorsun
butun islanmissin tuylerin urperiyor
belki korsun kirilmissin telas icindesin
kotu ruzgar saclarini goturuyor

ne vakit bir yasamak dusunsem
bu kurtlar sofrasinda belki zor
ayipsiz fakat ellerimizi kirletmeden
ne vakit bir yasamak dusunsem
sus deyip adinla basliyorum
icimsira kimildiyor gizli denizlerin
hayir baska turlu olmayacak
ben sana mecburum bilemezsin


Atilla ilhan şiirleri - Ben Sana Mecburum şiiri Şiir - Şiirler - Şiirleri​
 
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları…
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“O benim.” diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin…
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…


Can yücel - bağlanmayacaksın - YouTube
 
Besteler yaptık saçları kumral kadınlara
Ela gözle süsledik her şehri
Desibel rekorları kırdık acı çekerken
Kimse bizi gülerken görmedi
Görseydi ayıplanırdık
Görülseydik tutuklanırdık .

391953_241666585890508_475548876_n.jpg
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri