Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Not: This feature may not be available in some browsers.
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Sebepsiz sevmektir aşk, Nedeni olmadan bağlanmak birine. Gözlerine baktığında erimektir içten içe. Ellerini tuttuğunda titremektir tüm benliğinle. Hatta sarılamamaktır utançtan, Çünkü utanmaktır sevmek aslında, Sevmek nedir aslen? Ölmek mi uğruna? Yaşamak mı onunla? Sevmek mi ömür boyunca? Yoksa ayrılmak mı gerekince? Nedir insanı başkasına bağlayan? Güzelliği mi? Bilmez kimse bu soruların cevabını.. Kimi sever güzelini, kimi sever özelini...
Can Yücel
Kaldır başını
Bir bak gökyüzüne
Nasılda güzel parlıyor bu gece yıldızlar.
Sanki hepsi saf tutmuş,
Senin gelişin için raks ediyorlar.
Onlar bile bir başka alemdeler bu gece.
Hiç bu kadar parlak görünmemişlerdi gözlerime
‘Gözünden akan tek damla yaşı hayatım boyunca unutmam.’ dediğinde daha önce ne kadar ağladığım hakkında hiç bir fikrin yoktu.
Aynı beni kaç kez ağlattığını bilmediğin gibi.Sen beni yalnızca bir kez ağlarken gördün.
‘Benim için ne kadar değerli olduğunu bilmiyorsun.’ dediğinde ise hayatımdaki yerini tahmin bile edemezdin. Bunları hatırlamamalıyım belki.Söylediklerine inanmamalıyım. Ama beni ayakta tutan şeyler bunlar yokluğunda. Her şey o kadar saçma ki.-Senin dışında.- Gözlerin.Ellerin.Sen. Ben o kadar özledim ki.Tarif bile edemiyorum artık. Özledim demek yetmiyor hatta bazen.Sanki o tek kelime hissettiklerimi ifade etmeye yeterli değilmiş gibi geliyor. Ama şimdi benden kilometrelerce uzaktasın.Elimde olsa beş dakika bile görmek için çıkar gelirim yanına. Ve sen o kadar yoksun ki.Tarif bile edemiyorum artık.
Biliyor musun ? Artık eskisi kadar
acıtmıyor yokluğun. Hatta
olmayışını düşünmek bile
yakmıyor canımı. İster alıştığımı
söylesinler, ister unuttu
desinler. Hiç biri değil. Bilmiyorum
işte, tek bildiğim; sen yoksun ama
acıtmıyorsun. İlk günler söylediğim
sözler, canımın
acıması, ölüyorumlar falan. Hepsi
hikayeymiş. Ama yoksun. Yani
yokluğun bende kocaman bir
boşluk artık. Gelme. Başarabilmişken acı çekmemeyi
gelme. Sakın bakma bana. Çünkü
ben sana ‘Sevdiğim’ Diyemiyorum
artık. Sakın sakın gelme..!