Ölüm kadar kanıyor sensizliğim

Konu sahibi son olarak 187 gün önce görüldü
tumblr_lpv98nlz141qluhgdo1_500.jpg


Yazarsam seni yalnızlığa akacak kalemimin mürekkebi...
Yalnızım
!



İçtiğim acılardan sarhoş oldum.
Bir üflesem kaç promil çıkar acaba mutsuzluğum?
Dilimde +18 küfürlerim tüm yaşanmışlıklarıma sövüyorum.
Düştüğüm kor kuyulardan sesleniyorum.
Çığlıklarım boğazımı kesti.
Yuttuğum harflerle boğuluyorum!


Zamansız gidişinden yorgun düşen bedenimi sensizlikte avutuyorum.
Karanlık da bir ışık yaksan; gelmişime, geçmişime, geleceğime,
Mum olup ben yanıyorum,
Eriyorum!

Çaresizliğimin son evrensindeyim.
Açtım yedi kat göğe, açtım yedi kat dibe kanlı ellerimi, bir bardak su dileniyorum!
Ateşimi söndür Ya Rab,
Yanıyorum.


Sol yanımda bir felç gibi hissediyorum saatimin sensizliğe her vuruş sesini.
Akrep yelkovanı ne zaman geçse

Ben
Sana felçleniyorum.

Yokluğunda ne bir adım ilerime, ne bir adım gerime gidebiliyorum.
Öylece kaldım bıraktığın boşluk da.
Dilerim geç olmadan gelirsin.
Yangından kurtarılmayı bekliyorum.
Kurtarılmayı bekliyorum burada sevgilim..
Umarım gelirsin.​

Bitti...
Kul oldum dağıldım yeryüzüne.
Ne kimseyle sensiz yaşayabildim!
Nede seni kimsede yaşatabildim...
Ar ve Af'ın arasında Araf da kayboldum.

Ayrılığının son cinnetindeyim artık.
Üçüncü sayfalardan girişim yapılsın gazete kupürlerine...

Ey Rabbim senden bir teşehhüt miktarı ömür!
Bir ilahe illAllah miktarı ölüm istiyorum!
'LA İLAHE İLLALLAH'...
Öldüm.
Öldü..
Öldük!

Bittim.




HÜLYA K. ~
Araf da ölümü arıyor kalemim!

Ölüm kadar kanıyor sensizliğim...



 
Geri