Nuri Bilge Ceylan’a Göre 21. Yüzyılın En İyi Filmleri

Sinema, yalnızca hikâye anlatmak değil; aynı zamanda bir dünyayı, bir ruh halini, bir sezgiyi yansıtmaktır. Kimi yönetmenler vardır ki bu dili bir şairin kalemi gibi kullanır. Nuri Bilge Ceylan, işte bu ustalardan biri. Onun sinema anlayışı; doğrudan anlatılmayan duygulara, sessizliklerde saklı gerilimlere ve insan ruhunun gölgelerine odaklanır. Bu yüzden önerdiği filmler de benzer bir şiirsellik, dinginlik ve derinlik taşır. Ceylan’ın 21. yüzyıldan seçtiği en iyi 10 film, yalnızca sanatsal bakımdan değil, insanın varoluşuna dair sundukları bakışla da dikkat çeker. Bu filmler, bir anlamda onun estetik ve felsefi tercihlerinin izdüşümüdür. Aksiyonla değil atmosferle, konuşmalarla değil suskunluklarla ilerleyen bu yapımlar; sabırlı izleyicisini ödüllendiren, sindirerek izlenmesi gereken sinema örnekleri. İşte Nuri Bilge Ceylan’a göre 21. yüzyılın en iyi filmleri…

1. Sonsuzluk Üzerine – About Endlessness (2019)

Yönetmen: Roy Andersson

Hayatın sıradan ama evrensel anlarını, durağan kadrajlarla ve hafif bir mizahla anlatan bu film; savaş, aşk, umutsuzluk ve mutluluk gibi temaları adeta bir tablo gibi sunuyor. Andersson, insanlık tarihine hem hüzünle hem de anlayışla bakan benzersiz bir bakış açısı sunuyor.

2. İhtiyarlara Yer Yok – No Country For Old Men (2007)​

Yönetmenler: Joel & Ethan Coen



Amerikan rüyasının karanlık yüzünü ortaya seren bu film, suç ve şiddet dolu bir dünyada ahlaki pusulasını kaybetmiş karakterleriyle sizi sorgulamaya davet ediyor. Javier Bardem’in tüyler ürpertici performansı hâlâ hafızalardan silinmiş değil.

3. Oslo, 31 Ağustos – Oslo, August 31st (2011)​

Yönetmen: Joachim Trier

Uyuşturucu rehabilitasyonundan çıkan bir adamın sadece bir gününü izliyoruz ama aslında onun bütün geçmişini, pişmanlıklarını ve geleceksizliğini hissediyoruz. Modern yalnızlığın soğuk bir portresi.

4. Hors Satan (2011)​

Yönetmen: Bruno Dumont

Fransa’nın kıyısında geçen, sessiz ve rahatsız edici bir ilişki… İyilik ile kötülüğün birbirine karıştığı bir dünyada, kelimeler az ama duygular yoğun. Dumont’un stilize edilmemiş gerçekçiliğiyle tanışmak isteyenler için çarpıcı bir deneyim.

5. Sessiz Işık – Silent Light (2007)​

Yönetmen: Carlos Reygadas



Meksika’daki Mennonit bir topluluğun içine girip bir aşk üçgeninin ruhsal ağırlığına tanık oluyoruz. İnanç, sadakat ve arzunun çatışması öyle sade ve dingin bir dille anlatılmış ki, izlerken zaman duruyor gibi.

6. Bay Lazarescu’nun Ölümü – The Death of Mr. Lazarescu (2005)​

Yönetmen: Cristi Puiu

Romanya’nın sağlık sistemine dair keskin bir eleştiri gibi görünse de, aslında bürokrasinin insan hayatı karşısındaki umursamazlığına dair evrensel bir ağıt. Kara mizah ile hüznü böylesine ustaca birleştiren film az bulunur.

7. Torino Atı – The Turin Horse (2011)​

Yönetmen: Béla Tarr

Nietzsche’nin meşhur at hikâyesinden ilhamla çekilen bu film, insanın doğayla ve kaderle olan sessiz mücadelesini anlatıyor. Gri tonlar, tekrarlar ve sessizliklerle bezeli bu yapım, sabrınızı sınasa da zihninizde uzun süre kalır.

8. Amcam Önceki Hayatlarını Hatırlıyor – Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (2010)​

Yönetmen: Apichatpong Weerasethakul



Ölüm döşeğindeki bir adamın ruhani ziyaretçileriyle geçirdiği günler üzerinden Tay kültürüne, reenkarnasyona ve insanın doğayla ilişkisine dair büyülü bir anlatı. Gerçek ile hayal arasındaki çizgiyi ustalıkla siliyor.

9. Bilinmeyen Zevkler – Unknown Pleasures (2002)​

Yönetmen: Jia Zhang-ke

Çin’in kıyısında yaşayan iki işsiz gencin hayatı üzerinden küreselleşmenin çelişkilerine, umutsuz gençliğe ve anlam arayışına odaklanıyor. Ne büyük olaylar ne de büyük kahramanlar var; sadece gerçeklik var.

10. Zama (2017)​

Yönetmen: Lucrecia Martel

18. yüzyıl Paraguay’ında görev yapan bir İspanyol yetkili, yükselme umuduyla beklerken yavaş yavaş aklını ve kimliğini yitirir. Kolonyalizmin insan ruhunu çürüten yönlerini görkemli bir görsellikle anlatıyor.