Kurtla Kuzu - La Fonten Masalları
Kurtla Kuzu
Kim daha güçlüyse hep odur haklı;
İnanmayan dinlesin bu masalı.
Kuzunun biri su içiyormuş
Pırıl pırıl bir dereden.
Aç bir kurt çıkagelmiş yukarıdan,
Av peşinde besbelli.
— Vay, demiş öfkeyle;
Sen kim oluyorsun da,
Suyumu bulandırıyorsun benim?
Şimdi anlatırım ben sana.
— Aman efendim, demiş kuzu;
— Kızmayın da bir bakın neredeyim?
— Ben nasıl bulandırırım suyunuzu,
— Akıntı benden yana.
— Siz yukardasınız. Ben yirmi adım aşağıda.
— Onu tunu bilmem, demiş canavar;
— Bulandırıyorsun işte, o kadar.
Hem dahası var, hımbıl:
Sen bana küfretmişsin geçen yıl.
— Nasıl olur Devletlim, demiş kuzu;
— Geçen, yıl dünyada yoktum.
— Süt kuzusuyum, baksanıza.
— Sen değilsen kardeşindir, ukalâ.
— Kardeşim yok ki küfretsin size.
— Seninkilerden biridir öyleyse;
İşiniz gücünüz beni çekiştirmek,
Çobanlarınız, köpeklerinizle birleşerek.
Hepsini anlattılar bana.
Size artık haddinizi bildirmeli,
Deyip kesmiş devletli;
Kaptığı gibi kuzuyu doğru ormana
Ve orada
Görmüş hesabını güzelce:
Danıştayı, yargıtayı, hepsi içinde.