-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Konulardan Bağımsız
- Kullanıcı Süreyya
- Başlangıç tarihi
- - Genel Tartışma
Bu adaptasyonu ben de yapıyorum arada.
Sokrates haklı. ''Yüzyıllar da geçse insanlar aynı.''
Evet apolojide yargilandigi konular da cok güncel.Bu adaptasyonu ben de yapıyorum arada.
Sokrates haklı. ''Yüzyıllar da geçse insanlar aynı.''
Çok haklısın. Yaşam ve insan var oldukça güncelliğini hiç kaybetmeyecek de.
Bu yüzden yüzyıllar sonra itibarı iade edilmişti, ikinci bir Sokrates'in Savunmasında.
Oligarşik kesim bunu reddediyor.
Umarim yeni yeni Sokratlar gelir bu zamana.
Keza insanlik, machiavellist bir yönetim sekli ile global bir Schumpeter Firtinasi'na sürüklenmekte.
Ne kadar garip.
Rasyonel olmamiz gerekir iken bu dönemde, haddinden fazla duygularimiz sayesinde yönetilmeye calisiliyoruz.
Bakalim nereye kadar?
Bu fotografi hatirliyorum.
Cocuk hangi olaydan sonra yeni bir cift papuca kavusuyordu?..hatirlamiyorum.Ama yeni bir cift papuvlara kavusmanin mutlulugu bu fotografda tutulan.
Sarki secimi de, cocugun hayata tutunusu ve kendi omuzlarina yüklemesi acisindan,Kirkegaard'i hatirlatmiyor mu sence hocam?
Ya da hayat geciyorun..baska bir deyimle zamanin gecisi..yine ilac konumuna girisi..Hegel in paradoksu gibi;şu an,gecmisteki su an..
Zaman geciyor ama yine de duragan.
İnsanın paradoksu daima sürer.Bir insan olarak tüm tezatları kendisinde bir araya getirerek yücelir.
Tıpkı Parmenides'in Bir Varlık'taki görünüşün yanıltıcılığı ve değişimin aslında yanılgı olduğunu söylemesi gibi Lao Tse'da şekillenen tezatların dengesi.
Yaşamda içkin ve aşkın her hissedişi bilinçte sentezliyor insan. Hem o hem o değil, ama aslında yeni bir yükseliş.
Bu bana yaşamın bir sistem olmadığını düşündürüyor Süreyya hocam. Yapılanmış bütünlükler yerine Kierkegaard'daki yüzleşmeler daha makul görünüyor. Ne olduğu gerçeğiyle yüzleşerek hem geçmişi hem şu anı kucaklayan bir var oluş daha belirleyici.
Onca "belirsizligin" ve ya neye ait olmadiginin bilinci (tezatlarin sentezi) icinde, var olusu oldugu gibi kabullenip kucaklamak,yükselisten alcalisa gecmez mi hocam?İnsanın paradoksu daima sürer.Bir insan olarak tüm tezatları kendisinde bir araya getirerek yücelir.
Tıpkı Parmenides'in Bir Varlık'taki görünüşün yanıltıcılığı ve değişimin aslında yanılgı olduğunu söylemesi gibi Lao Tse'da şekillenen tezatların dengesi.
Yaşamda içkin ve aşkın her hissedişi bilinçte sentezliyor insan. Hem o hem o değil, ama aslında yeni bir yükseliş.
Bu bana yaşamın bir sistem olmadığını düşündürüyor Süreyya hocam. Yapılanmış bütünlükler yerine Kierkegaard'daki yüzleşmeler daha makul görünüyor. Ne olduğu gerçeğiyle yüzleşerek hem geçmişi hem şu anı kucaklayan bir var oluş daha belirleyici.
Bunca caresizligin icinde kavrulur iken..bir papatya fali ile yönlendirme arzusu doguyor, kisisel determinizmimi.
O da "Cifte Hakikat."
.ddd
Her oluş,madalyonun diger yüzü ile yüzlesmeli mi?
Ah su papatya fallari.ddd
Yüzleşmeli ki ne olmadığı kavranarak ne olabileceği de yansısın ruhun gizli dehlizlerinden.
Evet, alçalış da mümkün. İntiharların bir nedeni de belki budur. Aynı zamanda olabilme cesaretini yitirmektir de. Ama burada bir açmaz da var: Kendini başkalarında arayıp hiçbir şeye bağlanamayınca yitmek gibi. Oysa hakikate dayalı arayış özde gizli. Bunaltı da acı da gerekli ki sarssın kişiyi.
Yaşadıkça keskinleşen bir oluşta direnç ve umut hep olacaktır kanımca.
Devrimler düz bir yolda gerçekleşmiyor.
Can you translate this arabic sentence?
How to irritate Europeans with one sentence https://t.co/xAa199yJdQ
How to irritate Europeans with one sentence https://t.co/xAa199yJdQ