Kalem de kırılır bir gün!

Konu sahibi son olarak 2222 gün önce görüldü
Aşk Yüreklerden Cüzdanlara İndiği Günden Beri ;

- Ne Tadımız Kaldı Ne de Tuzumuz . . !
 
Ben hep sahnedeyim; Dostumada, düşmanımada iyi seyirler ! Unutmayın sıradan ve ucuz insanlar İHANET eder, digerleri ise VEDA eder..
 
Kac Gecedir Yatagımda Uykusuz Bir Oyana Bir Buyana Dönüp Durdum Görmek
icindi hayaLimde Durmak icin Sesini Kac kere eLLerim uzandı
telefona aŞk'ı Oyun Bilirdim Sen aklıma geLdin Vazgectim Son
Bir Af Dilemek icin Kac kez GururunLa Baş Başa kaLdın Kac kez
yıkılmaz dedigin onurumu Yıktın. Göremedigim YarınLarı Getirecektim
Yanı Başına Umursuzlugun akLıma geLdi Vazgectimm. Oysa Daha
Yaşanmamışlar vardı Ne ŞiirLer Yazacaktım Sana Ne masaLLar
Anlatacaktım YarınLarla YanLızlıgını kaLdıracaktım bu hayatın.
Duygusuz Dedigin akLıma Geldi Vazgectimm. Bu Şehrin KaranLıgına
inat Bütün ışıkLarı Yakacaktım yoLLarına Tüm KaranLıklar Son
buLacaktı. AyrıLık Diye Bir Söz oLmayacaktı Dudaklarda Korkak
Dedigin akLıma GeLdi Vazgectimm. HayaL Kurup Sen Diye.
AgacLara DagLara TaşLara SarıLdım Kötü SözLeri Unutup Gecmişi Cöpe Attım
eLLeri GüLdürecektim haLime Unut Deyişin akLıma geLdi Vazgectimm.
Gittigimiz yerLere Gittim Senden Tek bir Sararım TopLadın Bende kaLmış
HatıraLarı Sevdigin Sevdigin Herşeyi Yanıma aLıp anSızım Cıkacaktım
Karşına VedaLaşmadan Gidişin geLdi akLıma Vazgectimm. YasakLarını
Carmaga Gerip DinLedigin Şarkıları Sürgüne Gönderip Yep yeni GüneşLerin
Dogmasını istedim Unuttum Kötü SözLerini Unuttum Kapında bekLetildigimi
Seni ve SensizLigi Unutup Son Bir Şans isteyecektim Af diLeyecektim
Gözlerine Bakıp Her TürLü Cezana Razı oLacaktım. Başkasını Sevdigin
Başkasını Sevdigin geLdi AkLıma Vazgectim Vazgectim. Vazgectim.
 
Sana duyduqum aSk, En Sewdiğim bir yaNıLqıydı. Ve yinede verdikLerimi qeri aLamam Ben, Çünkü Senin karŞıLık bekLeyereK verdiqiN aSk, Benim Sana Armağanımdı...
 
Tuttuqum aLtın oLuyOr, Bıraktığımda Kendini BozduruyOr...
 
'
Eğer Sustuğumu Görürsen ;
Gözlerimizdeki Kırmızığıla İyi Bak , O Anlatsın Herşeyi .
 
httpxf8cn1rq6ve7.gif



Gittin
Bu gidiş hiçbir kelimeye yakışmadı
Binlerce hece yokluğunla düş kırıklıgında!!!
Yoksun!!
Zaman hep isyankâr yüreğimde…
An be an aklındasın yüreğimin…
Hayat hep seni sen geçiyor buralarda
Buralar…
Buralarsa sessiz ve hasret varlıgına
Varlığınsa musalla yokluğuma
Yokluğum!!
Varlığınla anlamda…
Bütün anlamlarımsa ‘SEN'parantezli cümlelerimde
Cümlelerim yarım
Yüklemsiz bir özneyim sensizlikte
Sensizlik!!
Tükenişkaranlık…
Bir yaprağın dalından mevsimsiz düşüşü…
Bir gülün boynunu büküşü…
Ay’ın geceye küsüşü…
Gece!!
Yoksun diye hep var olan…
Bitmek bilmeyen karanlık…
Tükenmez yalnızlık…
Yalnızlık!!
Varlığın…
Ben ben hep yalnızdım zaten…
Yalnızım çünkü ‘SEN’ varsın
‘SEN’!!
Giden…
Gitmesi gereken…
El yüzlülere sevdalı…
‘SEN’!!
Aşk…
Ayrılık…
Hasret…
Özlenen…
‘SEN’!!
Kalması gereken…
Ama gitmesi gereken
Ve gitmelerin en yakıştığı
Yollara sevdalı yolcu
‘SEN’!!
Tükenişim…
Hasretim
Gözyaşım…
Gülüşüm…
‘SEN’!!
SEN… bitmek bilmeyen kaçışım…
Bu kadar bendeyken
Bu kadar SEN ’ ken
Yoksun işte…
Yoksun…
Ve yokluğunla firarda harflerim…………​
 
Özledim !
Şimdi Sensizlik Oturuyor,
Kalkıp Gittiğin yerde​
 

canım olsa vermezmiydim



sermezmiydim yollarına



en sevdiğindir bilirim ezip geçmek



hadi kır kalbimi defalarca



hadi vur son şansın çarpıyorken kalbim tek başına







yalnızlık dört yanımı sarmış olsada



sensizlik yollarımı tutmuş olsada







zamansız bir depreme tutuldu kalbim



tutulsun sensiz ölmek zamanı şimdi









ah yangın kor ateşler beni sarsada



sensizlik yollarıma yağmış olsada



zamansız bir ölüme seyirci kaldım



alkışla sensiz ölmek zamanı şimdi​
 
Şimdi tam zamanı


Dedim kendime bugün.
Önce kalktım, oturduğum yerden.
Sonra ilk kez açtım gözlerimi dünyaya.
Şaşırdım.
Derin bir nefes aldım.
"Ben"le doldurdum, kaybettiğim bedenimi.
Ve aynı koltuğa ilk kez oturdum.
İlk kez gördüm, her gün baktığım bilgisayar ekranını.
Meraklandım.
Birdenbire her yanımı saran enerjiden korktum,
Sonra sevdim onu.
Ve onunla birlikte "ben"i.
Bana yabancı "ben"i.
Peki ya siz?
Ne zamandır sürdürmektesiniz, yüzyıllık uykunuzu?
Ne zamandır boşvermişliğin karşı konulmaz çekimiyle kovalıyorsunuz günleri?
Ve uyanmaya değil, yeniden uyumaya açıyorsunuz gözlerinizi her sabah?
Çoook uzun zamandır, değil mi?
Her sabah, bir ertesine "erteliyorsunuz" planlarınızı.
Hiç gelmeyecek işaretleri bekliyorsunuz, silkinmek için.
Uzayda salınan bir cisim gibi hissediyorsunuz kendinizi.
Ve gizli gizli zevk alıyorsunuz, "bekleme odası"ndaki yaşantınızdan.
Çünkü korkuyorsunuz.
Düşlere sizden başka kimse dokunamazken,
Eylemlere dokunurlar, diye korkuyorsunuz.
Beklemek umutları cam fanusta tutarken,
Hareket onları yok eder, diye korkuyorsunuz.
Ve itiraf edemiyorsunuz bir türlüiz hayallerinizin, sizden büyük olması olasılığından kaçıyorsunuz.
Üstelik bahaneniz de hazır şu sıralar.
Bahar yorgunusunuz işte.
Havalar bir düzelsin, siz de düzeleceksiniz.
Güneş bir çıksın, dayanacaksınız patronun kapısına,
Anlatacaksınız koskoca planlarınızı.
Tatil ilanları gazetelerde çıkmaya görsün,
Ne zamandır isteyip bir türlü el süremediğiniz kitabın kapağını açacaksınız.
Ve o zaman, çiçekler açtığı zaman başlayacaksınız "siz" olmaya.
Değil, mi?
Artık değil.
Çünkü artık havalar düzeldi.
Güneş pırıl pırıl gökyüzünde.
Çiçekler bahçeleri kapladı bile.
Okuma listenizin başındaki kitap ikinci baskısını yaptı.
Ve siz, "siz"i kaybedecek kadar çok beklediniz.
O zaman aynayı alın elinize şimdi.
Alın da görün önce güzel gözlerinizi, ardından içlerindeki pırıltıyı.
Görün de yakalayın, kaybettiğiniz zamanı.
Ve başlayın da yaşamaya,
Siz de anlatan olun, "bekleyenler"in hikayelerini.​
 
Gitme,kal diyemedim
Biraz öfke,biraz gururumdan
Sanki tutuldu o an dilim
Kala kaldım öylece ardından​
 
Ben hala bekliyorum
Yalnızlığım içimde dört duvar
Herşeye rağmen yaşıyorum
Bana düşen ne varsa o kadar
 
Sensizlik...

Her tarafımda yokluk esiyor; ya da bana öyle geliyor.



Yürüyorum...

Nerelerden geçiyorum inan hiç bilmiyorum. Yanlış bir kaldırım taşına basıyorum sendeliyorum. İçimde bir yer beni sana doğru çekiyor; ya da bana öyle geliyor...



Bir yağmur damlası daha düşüyor kirpiğimin ucuna seni damlıyorum. Yüreğimin derinine bir ezgi düşüyor darmadağın oluyorum ; bütün harflerim sende çoğalıyor... “sevgilim” diyorsun “bedenimin ruhu”Sızıma sızın değiyor; o ezgi “ayrılamam” diye ağlıyor. Ya da yağmura öyle geliyor...



Mevsimin sert soğuğunda karışıyor avuçlarının masum sıcaklığı. Sen bana yağmur olup karışıyorsun ben seni damlıyorum...



Ayrı yollar da dağılmayı bekleyen kalabalıkta içimde bir fısıltı duyuyorum “ seni seviyorum.” Ya da aşka öyle geliyor...


Her yağmur da seni damlıyorum. gözlerinde bulunuyorum... ya da öyle işte!..
 
AnLamayana Az GeLirim, AnLayana Çok!!
 
Gitme Zamanının Ertelenmiş Halidir Susmak..
Senden Geriye Kalan Sadece Haykıran Düşlerim..
Yokluğunun Kokusu Kalacak...​
 
YıkabiLirsén duvarLarımı,sakın bırakma béni,
tüm tutkuLarım vé gücümün arkasında...
haLa minik bir çocuğum,büyütémézsén kayboLurum ...​
 

UnuTma
Göğün aSıL Rengi MavidiR..En KöR Gece biLe SabahtıR Sonunda
GeçeRken aCıLaRdan güLmeyi uNutma..fıRtanaLaRa diRenmekTiR yaŞamaK biRaz da
kuRduĞun haYaLLeRi YağmuRLaR yıKSada..Sen YeteR Ki Hep üMiT eT
HayaT DöneR Sana.
 
Yalnızlık ‘’ağır’’ bir yüktür…

Soğuktur…
Suratsızdır…
Kendine aşıktır…
Bencildir…


Sen o’na sarılırsın
‘’O’’ seni küçümser…

Haksız da değildir esasında…


Bilir ki çaresizsindir…
Yorgunsundur…
Ve o’na muhtaçsındır…

-Ama…
-Şşşş susssssssss!
-Konuşmanın ne yeri ne de zamanı kalbim… Sadece dinle… Dinle ki anla… Anla ki ağlama!


Koşulsuzdur ‘’yalnızlık’’…


Sen istesen de istemesen de ‘’o’’ hep vardır
Ve gitmeyen/yitmeyen tek duygudur…

Lakin bu oyunda ne sen ne de o suçlu makamındadır…


Madem suskun ruhundan arta kalan kırık dökük sesler yalnızlığa düşmüştür
Alıp götürdüklerini ‘’hiç’’ saymak yapabileceğin en onurlu davranıştır…

-Al senin olsun varlığım…
-İncitme kırma…
-Ve hep yanımda kal… Sende gitme… Ne olur…


Zafer ‘’her zaman’’ o’nundur…


Dedim ya;
‘’Sen istesen de istemesen de…’’

Yalnızlığın kalıcı tek yanındır…

- Saat gece yarısını çoktan geçti… Sessizlik çöktü içime ansızın…
- Güldüm… Düşündüm…
- İyi ki ‘’o’’ var…


Sessiz…
Yorgun…
Uzun bir gecenin çığlığına ‘’merhaba’’…
‘’Hoşça kal’’ demek için öyle sus-pus ki gece​
 
GİTME KAL...

Gitme!.. Gitme kal diyorsam...
Bu bir yalvarış değil.
Bu,
Gururumu hiçe sayan
Kalbimin sesidir.

Gitme..
Bir inat uğruna bu sevdayı bitirme...
Benisensiz olduğum
Sessiz kaldığım zamanlara teslim etme.
Ziyan olurum..
Bitertükenir yok olurum.
Bu dünyada bir daha ben-ben olmam.

Gitme kal diyorsam,
Bu bir yakarış
Diz çöküp ağlayış değil.
Bu,
Gururumu hiçe sayan
Kalbimin sesidir.

Gitme..
Yalnızlığımı kadehlere döküp..
Geçmek bilmez kör gecelerin
Çilingir sofralarında beni meze etme..
Senin bende olmadığın her günde
Heyecanım sevinçlerim
Acılar içinde birer birer ölür.
Kala kala hüzünler kalır geride..
Kahırlarla yüklenirim.
İçim kurur.
Ne yaparsam yapayım
Bütün belalar
Dönüp dolaşıp beni bulur.

Gitme kal diyorsam,
Bu bir korku değil.
Sensiz havasız susuz kalacağım hiç değil.
Bu,
Gururumu hiçe sayan
Kalbimin sesidir.

Gitme.
Seni her gördüğüm güne şükrederken..
Bilmediğim duaları ezbere söylerken..
Kendini gizleyip
Aramıza perdeler koyup örtme...
Adımı asiye çıkarıp isyankar etme.
Çılgınlıklar yaptırma bana...
Sen yanımda olduğun zaman
İnsan olduğumu anlıyorum.
Öyle sıradan birisi gibi değil.
Sanki bir kral bir imparator oluyor
Dünyaya meydan okuyorum.
Sen gecelerime geldiğin zaman..
Gökyüzündeki bütün yıldızları tek tek toplayıp
Adını yazıyorum sokağıma.
Işıl ışıl parlıyor her yer..
Her yıldız sen oluyorsun.

Gitme kal diyorsam,
Bu kendi kendimi kandırış değil.
Bu zamanı ertelemek hiç değil.
Bu,
Gururumu hiçe sayan
Seni seven
Kalbimin sesidir...

Gitme...
Gidişinle ölüm fermanını imzalar yalnızlığım.
Kırılır sonunda kalemler..
Dünyaya geldiğime bin pişman olurum.
Elinden oyuncağı alınmış bir çocuk gibi..
Süt dökmüş kedi gibi olurum.
Ellerimde kocaman bir hiç..
Gözlerimde boş bakışlar kalır..

Gitme kal diyorsam,
Bu bir yalvarış değil.
Bu,
Gururumu hiçe sayan..
Seni seven
Kalbimin sesidir...

Gitme..
Bir bakışını
Bir gülüşünü benden esirgeme..
Dudaklarındandudaklarıma dokunan bir sıcaklıkla
Günlerce kendimi avuturum.
Bu dünyanın çirkinliklerini görmez unuturum...
Sana bu kadar yakınken..
Kendini benden uzak etme..
''Bu sevda yürümez''diyen
Düşüncelerimi vezir
Yüreğimi rezil etme...

Gitme...Gitme
Gitme kal diyorsam.
Bu
Sensiz olmaz, sensiz yaşanmaz diyen
Kalbimin sesidir.​
 
Geri