Rahmetli babannemin bir lafı vardır, ne anasızlık ne babasızlık ne kocasızlık, ille de parasızlık" derdi.
Yani, anasız babasız kocasız karısız kalırsın da, parasızlık büyük zorluktur.
Benim de oldu, çok oldu, hatta hiç unutmam hayatımda ilk ve tek defa bir pizza yemiştim bana ısmarlanan, bir hanımefendi tarafından. Serde delikanlılık var fakat cepte para yok, hani şöyle kalkarken "al gülüm" deyip garsona sıkıştıracak param bile yok.
Parasız erkeki annesi bile sevmez, Keloğlan'ın annesi gibi yer kafanı "iş bul da biraz paralan" diye.
Allah'a şükür şimdi soruyorum "-Kaç kişi çalışıyorsunuz?" diye, bahşiş kalpten kopan bir şeydir, cepten değil, Allah verene verir.
İşsiz ve parasız kalmak çok zordur.
