M
Mihrimah
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Yürüme âdâbı
Yolda, çarşıda yürümek bile insanın kişiliği için ölçü olabilir Kurân-ı Kerimde, büyüklük taslayarak yürüme yasaklanmaktadır:
Yürüme âdâbı
“Yeryüzünde şımarıklık taslayarak yürüme Çünkü sen ne yeri delebilirsin ve ne de boyca dağlara erebilirsin”1
“Allahın has kulları onlardır ki, yeryüzünde sükûnetle, vakarla yürürler”2
“İnsanlardan büyüklük taslayarak yüzünü çevirme, yeryüzünde çalımlı çalımlı yürüme Şüphesiz ki Allah, her böbürlenen kendini beğenmişi sevmez”3
Cenâb-ı Hak nasıl yürünmeyeceğini belirtirken, ne şekilde yürümek gerektiğini de ifade etmektedir:
“Yürüyüşünde mutedil ol, sesini alçalt…”4
Hz Lokmanın (as) oğluna yaptığı tavsiyelerde de bu konuya yer verilmektedir:
“Yavrucuğum, böbürlenip çalımlı yürüme Yolda yürürken, ne çok acele et, ne de ağır davran Bu ikisi arasında ortalama bir ölçüyle yürü”
Kurân-ı Kerimin en iyi uygulayıcısı, şüphesiz, Peygamber Efendimizdir (asm) Ebû Hureyre şöyle anlatır: “Resûlullah (asm), ayağının bütünü ile yere basardı, ayağında boşluk olmazdı Bütün vücudu ile öne döner ve bütün vücudu ile geri dönerdi Ne ondan önce, ne de ondan sonra Onun gibisini (güzellikte) görmedim”5
Hanımlara da özel bir tavsiye vardır Cenâb-ı Hak, Kurân-ı Kerimde Hz Peygamberin (asm) hanımlarına şöyle buyurur: “Evlerinizde (vakar ile) oturun Evvelki cahiliyet devri kadınlarının kırıla döküle, süslerini göstere göstere yürüyüşü gibi yürümeyin”6
Bu emirlerin sadece Allah Resûlünün hanımlarına ait olması düşünülemez Onlar, müminlerin anneleri oldukları halde böyle olmaları istenirse, diğer Müslüman hanımlarından herhalde öncelikle istenir
Grup halinde yürümelerde, bir kişinin önden veya arkadan yürümesi arkadaşları arasında tenkit sebebi olabilir Devamlı önde yürümeyi gurura yükleyen, arkadan gelmeyi de yakınlarını kontrol eden bir göze bağlayanlar çıkabilir Bu meselede Peygamberimizin (asm) uygulaması ortadadır Sahabelerin arasında yürür, alçak gönüllülüğünü gösterirdi
Uzun yola çıkacak kişilere de Peygamber Efendimiz (asm), şu tavsiyede bulunur: “Üç kişi yolculuğa çıktıkları vakit içlerinden birini başkan seçsinler”7
Yolda, çarşıda yürümek bile insanın kişiliği için ölçü olabilir Kurân-ı Kerimde, büyüklük taslayarak yürüme yasaklanmaktadır:
Yürüme âdâbı
“Yeryüzünde şımarıklık taslayarak yürüme Çünkü sen ne yeri delebilirsin ve ne de boyca dağlara erebilirsin”1
“Allahın has kulları onlardır ki, yeryüzünde sükûnetle, vakarla yürürler”2
“İnsanlardan büyüklük taslayarak yüzünü çevirme, yeryüzünde çalımlı çalımlı yürüme Şüphesiz ki Allah, her böbürlenen kendini beğenmişi sevmez”3
Cenâb-ı Hak nasıl yürünmeyeceğini belirtirken, ne şekilde yürümek gerektiğini de ifade etmektedir:
“Yürüyüşünde mutedil ol, sesini alçalt…”4
Hz Lokmanın (as) oğluna yaptığı tavsiyelerde de bu konuya yer verilmektedir:
“Yavrucuğum, böbürlenip çalımlı yürüme Yolda yürürken, ne çok acele et, ne de ağır davran Bu ikisi arasında ortalama bir ölçüyle yürü”
Kurân-ı Kerimin en iyi uygulayıcısı, şüphesiz, Peygamber Efendimizdir (asm) Ebû Hureyre şöyle anlatır: “Resûlullah (asm), ayağının bütünü ile yere basardı, ayağında boşluk olmazdı Bütün vücudu ile öne döner ve bütün vücudu ile geri dönerdi Ne ondan önce, ne de ondan sonra Onun gibisini (güzellikte) görmedim”5
Hanımlara da özel bir tavsiye vardır Cenâb-ı Hak, Kurân-ı Kerimde Hz Peygamberin (asm) hanımlarına şöyle buyurur: “Evlerinizde (vakar ile) oturun Evvelki cahiliyet devri kadınlarının kırıla döküle, süslerini göstere göstere yürüyüşü gibi yürümeyin”6
Bu emirlerin sadece Allah Resûlünün hanımlarına ait olması düşünülemez Onlar, müminlerin anneleri oldukları halde böyle olmaları istenirse, diğer Müslüman hanımlarından herhalde öncelikle istenir
Grup halinde yürümelerde, bir kişinin önden veya arkadan yürümesi arkadaşları arasında tenkit sebebi olabilir Devamlı önde yürümeyi gurura yükleyen, arkadan gelmeyi de yakınlarını kontrol eden bir göze bağlayanlar çıkabilir Bu meselede Peygamberimizin (asm) uygulaması ortadadır Sahabelerin arasında yürür, alçak gönüllülüğünü gösterirdi
Uzun yola çıkacak kişilere de Peygamber Efendimiz (asm), şu tavsiyede bulunur: “Üç kişi yolculuğa çıktıkları vakit içlerinden birini başkan seçsinler”7