Çoğu zaman bende susmayı tercih edenlerdenim. Okul hayatımda genellikle hep bir köşeye çekilip insanları izlemek ve onları gözlemlemek oldu. bunu neden yapıyordum bilmiyorum anlamda veremiyordum. İnsan yalnızlığa da alışınca bu sefer daha da çok susmak istiyor. Ben üniversite de iken 1 yıl yalnız kirada kaldım. Arkadaşlarım diyordu burada nasıl tek kalıyorsun sıkılmıyormusun diyorlardı. ama bilmiyorlar ki ben genelde insanlar içinde sıkılıyordum. Çoğu yapmacık, kendini sürekli öven , kendini zirvede görenlerdi. Asıl ben bunlardan sıkıldığımı anladım bir süre sonra. Böyle insanlarla muhatap olmak yerine susmanın tek çözüm olduğuna karar verdim.