II. Meşrutiyet Dönemi Islahatları (1908 – 1918)
II. Abdülhamit’in 1878’de Mebusan Meclisi’ni kapatmasından 1908 yılına kadar geçen 30 yıllık dönemde ülke mutlakiyetle yönetilmişti. Bu dönemde bazı özgürlükler kısıtlanmış ve isyanlara neden olduğu gerekçesiyle bazı düşünürler sürgüne gönderilmişti. Ama bütün bunlara rağmen meşrutiyet yönetimini isteyenlerin çalışmaları engellenememiştir. Abdülhamit döneminde I. Meşrutiyet’in ilanını sağlamış olan Genç Osmanlılar Cemiyeti dağıtılmış olmasına rağmen, yeni kurulmuş olan İttihat ve Terakki Cemiyeti meşrutiyet yönetimine geçilmesi için çalışmalara başlamıştır. Bu cemiyetin üyelerinin büyük çoğunluğunu, Osmanlı Devleti’nin subayları oluşturmuştur.
Meşrutiyet yönetimine yeniden gelişmesini sağlamak amacıyla Makedonya’da İttihat ve Teraki Cemiyeti taraftarı olan Subay ve yöneticiler tarafından isyanlar çıkarıldı. Bu isyanları engellenemesi üzerine II. Abdulhamit , 23 Mayıs 1908 ‘ de meşrutiyet’ i yeniden ilan etti. II. Meşrutiyet döneminde, ilk kez çok partili siyasi hayata geçilmiştir. Yeniden seçimler yapılmış ve Mebusal Meclisi açılmıştır. Fakat bu dönemde yönetimde etkili olan İttihat ve terakki Cemiyeti’ne karşı oluşan tepkinin de etkisiyle Meşrutiyet yönetimine son verilmesi için 13 Nisan 1909 da isyan çıkmıştır. 31 Mart Vak’ası denen bu isyan , Selanik’ten gelen Hareket Ordusu tarafından bastırılmştır. Hareket Ordusu genellikle İttihat ve Terakki Cemiyeti olan üyesi olan subaylar tarafından yönetilmekteydi. Mustafa Kemal de, bu orduda subay olarak İstanbul’a gelmiş ve isyanın bastırılmasında etkili olmuştur. Mebusan Meclisi , bu olay sonrasında II. Abdulhamit’ indirmiş ve yerine IV. Mehmet Reşat’ı padişah yapmıştır.