Hayatıma giren tüm kadınlara aşık olabildim. Her kadının gülüşündeki coşkusu, gözlerinin ışıltısı, teninin kokusu, saçlarının savruluşu birbirinden nihayetinde farklıydı. Hepsini bir süreliğine aynı dünyada buluşturan onlarca insan arasında beni bulmuş ve seçmiş olmalarıydı. Sevdiler, aşık oldular, gülümsediler ve güvendiler. Hayatın naciz karakterime kattığı bir takım tecrübeler dolayısı ile anlamış bulunmaktayım ki kadınlar güzel ve teslim olarak seviyorlar. Makam, mevki, para gibi şeyler herkesin istediği parametreler olsa da bir kadın önce seni sevip diğerlerinin de zamanla olabilmesi ihtimalini düşünüyor. Yeri gelip ailesine baş kaldırıyor, yeri gelip kendini içinde senin olmadığın herşeyden ve herkesten soyutluyor. Ve biz birçok erkek olarak haysiyetimizi bir kenara bırakıp bizi seven kadının yine tamamı biz olduğumuz dünyasını yıkıyoruz. Kimse yalnız kalmaz elbette fakat bir insanın umutlarını ve zamanını çalmamız karaktersizliğin dik alası olsa gerek. Şahanelik ile beyan etmek isterim ki hiç bir ilişkimde ihaneti tatmadım ve tattırmadım. Bana göre devam edebilmemin bir sebebi de ihanetin bana tattırılmamış olması ve umudumu yitirmemiş olmamdı.
İhanet asla affedilmesin..