İnsan büyüdükçe kalbi küçülürmüş.
Birçok kişi vicdan demiş. Haklılar da. Mutlak benliğimizin izafi varlığımıza isyan ettiği çığlıktır aslında vicdan.
Ve biz büyüdükçe, çevremizi, insanları tanıdıkça öğreniyoruz böyle bir kavramın varlığını.
Vicdan ise , insanda ya vardır, ya da yoktur. Ortası yoktur çünkü bu kavramın. Zaten mantık ilkesine göre de böyledir: kapı ya açıktır , ya da kapalıdır ; ortası yoktur.
Bu bağlamda , insanı insan yapan yegane özelliklerden biri de vicdandır aslında.
Çünkü ,vicdan sahibi bir insan çevresine ve kendisine saygılı olur. Ahlak kavramını hayatının merkezine alır.
.