Gidiyor musun diye sorma bana!

E
⚪ Konu sahibi son olarak 1891 gün önce görüldü
Gidiyor musun diye sorma bana!
Gönderen sensin...
Ne terk etmeyi istedim seni,
Ne de daha yaşamadığımız bu aşkı toprağa gömmeyi...
Senin kadar öfkeliyim ben de... Senin kadar endişeli...
Bir dokunuşunla bin kenti yıkacak güç verirdin bana... Ama inandıramadım seni...
Sen, sorgularken beni kafanda,
Ben gözlerinin içine bakıyordum kuşkuyla...
Bir tek sözün bağlardı beni sana...
Oysa sen hep susmaların koynunda...
Aşkın içine bir kez girdi mi kuşku,
Teslim alır bedenleri de...
Sütten çıkmış ak kaşık değildim,
Ama yalanı sokmadım iki kişilik dünyamıza...
O dünya ki bazen minicik bir odada,
Bazen kentin ortasında şekillendi...
Nasıl da güzeldi...
Zaten varsın diye her şey güzeldi...
Ama, sen buna inanmadın...

Ah bu sorular...
Yaşamak varken sevdayı delice,niye boğarız sorularla? Nasıl ikna edebilirdim seni?
Ben, aşk dedikçe sen, dur dedin...
Ben, seninleyim dedikçe, Sen hayır dedin...
Zaten az konuşan sen,
Olumsuz ne kadar sözcük varsa bulup çıkardın ortaya...
Bense hiç bir şey diyemedim...
Ne kadar zarar vermişim sana meğer...
Nasıl değiştirmişim seni...
Oysa hiç böyle düşünmemiştim...
Kimseye zarar vermek istemem ben...
Kimseyi olduğundan farklı bir hale getirmek istemem... Ama öyle oldu işte...
Demek ki; gitmelerin zamanı şimdi...
Çocukluğuna sığınır atlatırsın bu acıyı...
Ne sevişmelerimiz kalır aklında,
Ne sevda sözlerimiz...
Rahat değilim diyordun ya, rahat ol artık...
Gülüşlerini saklaman için bir neden kalmadı...
Tedirginliğinin sebebi de kalktı ortadan...
Biliyor musun bir tanem!
Gidişim yürekten değil, zorunluluktan...
Sanma ki, bu toy sevdayı başka kimliklere taşırım... Sanma ki, benden sakladığın gülüşleri
Yalancı yüzlerde ararım...
Seni de götürürüm yüreğimde...
Her zaman yokluğunu taşırım...
Bulup, bulup kaybettim seni bebeğim...
Ne yazık ki, toz duman edemedim kuşkularını...
Ne yazık ki, kalamadın bana...
Öpücüğümün kokusu kalacak kapının eşiğinde...
Kokladıkça
Bizi bir yanlışa mahkum ettiğini anlayacaksın​
 
Mutlu Olma Şansı



Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili,
biz kendimizden başka herkesin üzüntüsünü üzüntümüz acısını acımız yaptık çünkü.
Dünyanın öbür ucunda hiç tanımadığımız bir insanın göz yaşı bile içimizi parçaladı.
Kedilere ağladık, kuşların yasını tuttuk...
Yüreğimizin zayıflığı kimi zaman hayat karşısında bizi zayıf yaptı. Aslında ne güzel şeydir insanın insana yanması sevgili...
Ne güzeldir bilmediğin birinin derdine üzülebilmek ve çare aramak. Ben bütün hayatımda hep üzüldüm, hep yandım.
Yaşamak ne güzeldir be sevgili...
Sevinerek, severek, sevilerek, düşünerek...
Ve o vaz geçilmez sancılarını duyarak hayatın... ​
 
Yarınımı bilinmeyene hapsettim…
Kaybettim, bulamıyorum…
Sana gelecek biliyorum..
Kabullenemedi sensizligi..
Aldırma sakın..
Geldigi gibi, geri gönder olur mu?


Gözyaslarımı esir etmiştim ruhuma..
Dün gece, özgür bıraktım..
Düştü her bir damla, durmaksızın…
Son damla da az önce düştü…
Bitirdim gözyaslarımı..


Bildigim hicbirseyden emin degilim simdi…
Bilmediklerime gidiyorum, koşar adımlarla…
Belki, bilmediklerim anlam olur düşüncelerime..

İyi olan herseyi götürmedin mi dünyamdan..
Seninle gelen hersey, seninle gitti…
Bir rüya idi, bitti…
Erken yada geç..
Fark eder mi?
Gidişine bahane aramıyorum ki…!


Korkma, ‘’gel’’ demeyecegim sana…
Çünkü; gelme…
Şimdi alısmanın semahında iken,
Yine, yeni bastan acıya mahkum etme düşlerimi…
Bir onlar, umutlu..

Umuduma el sürme…

Hayalimdeki mutluluga gölge düşürmesin, gecici duyguların…
Bırak onlar sensiz olsun…

Sen, sensiz olan düşünceye bile tahammül edemezsin…
Bende, sensiz bırakıyorum bana ait herseyi…
Sırf yanılıpta, dönme diye…
Duydun mu?

Gelme…!

Yuttum kelimeleri…
Bogazımda dügümlendi tüm sözcükler…

Kapadım gözlerimi..
Görmüyorum kimseyi..
En başta kendimi!

Yok artık, hicbirsey yok….
Gömdüm sessiz vurgunları, caresiz bir yürege…

Öldürüyorum birer birer, senden gelen her ne varsa!!!

Yeniden başlıyorum…
İzin verir misin?
Yalnız bir şartım var!

Bu kez ‘’sensiz’’…​
 
Aşk

sen varken kötü diye birşey bilmiyorduk
mutsuzluklar, bu karalar yaşamada yoktu
sensiz karanlığın çizgisine koymuşlar umudu
sensiz esenliğimizin üstünü çizmişler
nicedir bir pencereden deniz güzel değil
nicedir ışımayan insanlığımız sensizliğimizden
sen gel bizi yeni vakitlere çıkar ​
 
Aşkım İsyandır Benim

Yanarım; öyle bakma yüzüme yağmur gibi
Dağıt kalbini saran hasret bulutlarını
Damlasın gözlerine sonsuzluk usaresi
Dalgınlık evlerinin en güzel melikesi
Sevemem; tozlu raflar arasına girmeden
Çöllerim kandır benim
Sevemem; karanlığı bir daha devirmeden
Aşkım isyandır benim ​
 

 İşte böyledir karşılıksız sevmek …

Bir umutla cıkarsın yola önüne engeller çıkar …şarkılar dinlersin şiirler yazarsın ama nafile hiç biri başlayamamış bir sevginin avuntusu olamaz ? sonra düşünürsün neden olmadı neden? Hep ben mi dersin oysaki etrafına baktıgında senin gibi bir çok insan wardır. Bitti artık buraya kadar artık dersin onu görmek bile istemiyorum dersin ama buda kendine söz werdigin bi yalandır. Ne zaman ki bir odada yalnız kalsan hemen aklına o gelir ve oturur düşünürsün acaba olsaydı nasıl olcaktı?.

Gece olunca rüyanda onu görürsün sabah onunla uyanırsın ve bir kere daha hayata lanet edersin senin olmadıgı için ! ama ne zaman ki sokaktan gecse ne zaman ki onu görsen yada geldigini fark etsen elin ayagına dolaşır çünkü sevmişsindir bi kere ne kadarda olmasada baslamasada onu görünce kalp atışlarının hızlanmasına ne sen engel olabilirsin ne de baska biri?

Sonra kendini teselli etmek için başka birini bulmaya calışırsın beklide bulursun ama O hep wardır senin hayatında? başka biri hiçbir zaman onun yerini tutamaz yalnızca geçici bir boşlugu doldurmaktır görevi! Teselliye devam edersin iyikide olmadı felan türünden laflar edersin ama bunlarda içini acıtmaktan başka bi işe yaramaz.

İşte böyledir karşılıksız sevmek gecen gündüzünle birleşir uyumak sana uzak bir kavram olur.Sen atmışsındır ilk adımı ama o elini uzatmamıştır sana. eger ki halen seviyorsan beklemekten baska bi çaren yoktur? Beklide bir ömür boyu o elin sana uzanmasını bekleyeceksin…yıkılmış hayallerin tükenmiş umutlarınla…​
 
ßir turLu sonu geLmeyen hayaLLerdeydim
yuregime dusen goLgeydi ayrıLık
seni gokyuzunun gorunmedigi geceLerde sevdim guzun yaprak doktugu ßahceLerde,sessizce koL gezerken gozLerimde yaLnızLık...

hic umudu kaLmayan insanLar gibi
kendimden gecerek,herseyi goze aLarak sevdim iste o zaman anLadım tutusmus yurekLerin acısını o zaman hissettim gonuLLerde hic sonmeyen yangının dinmeyen yasını...
oysa bir gokkusagı guzeLLigindeydi yasamak bastan cIkarIyordu ßirdenßire geri geLmeyecegini biLe biLe gidenLerin bekLemek bir oLumdu ve tutsak oLmak sabırsız ßekLeyisLere...

ßir turlu sonu geLmeyen hayaLLerdeydim
ßir gun nasIL oLsa yaLnız kaLacaktım
nasıL oLsa geceLer boyu agLayacaktım
ßiLİyordum ßir cıg gibi dusecekti yuregime ama oLsun,sevmesem deLi oLacaktım
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri