1.4. Enfeksiyon Hastalıklarının Genel Belirtileri
Mikroorganizmalar, çeĢitli organlarda hastalık yaptıkları için vücutta farklı belirtiler
gösterir. Aynı hastalık kiĢiden kiĢiye değiĢen belirtiler gösterebilmektedir.
Prodrom (baĢlangıç) belirtileri: Kuluçka döneminin bitiminde baĢlayıp tipik
klinik belirtilerin görülmesine kadar sürer. Bu dönem, her hastalıkta görülmez.
Bazı hastalıklar doğrudan spesifik belirtilerle baĢlar.
Spesifik (özel) belirtiler: Hastalıkların özel belirtileridir. Lokal ve genel
belirtilerle birlikte etkenin yerleĢmiĢ olduğu sistemde görülür. Hastalıkların
tanısının konulmasında yardımcı belirtilerdir.
Genel belirtiler: Birçok enfeksiyon hastalığında ortak olarak görülen
belirtilerdir. En sık görülen genel belirtiler; ateĢ, hâlsizlik, iĢtahsızlık, kilo
kaybı, deri döküntüleri ve ağrılardır. Bunların içinde en önemlisi ateĢtir.
Enfeksiyon hastalıklarının tamamına yakınında ateĢ artar ve bu artıĢ özel patolojik bir
durumdur. Vücut ısısının yüksek olmasına hipertermi denir. Vücuda girip çoğalan
mikroorganizmaların cisimleri veya toksinleri ile vücut savunma hücreleri arasındaki savaĢ
sonucu ısı merkezi uyarılır. Bu uyarılma sonucu vücutta ısı üretimi artar, böylece ateĢ
yükselmiĢ olur.
AteĢin yükselmesi, ani olarak üĢüme ve titreme ile baĢlar. 24 saatte en yüksek düzeye
çıkar (tifüs, lober pnömoni gibi) veya hafif kırgınlık, hâlsizlik gibi prodrom belirtilerle baĢlar
ve yavaĢ yavaĢ yükselerek bir hafta sonra en yüksek düzeye çıkar (tifo ateĢi gibi). AteĢin bol
terlemeyle birden bire 37 ºC'nin altına düĢmesine kriz denir. AteĢin yavaĢ yavaĢ düĢerek 5-
10 gün içinde normal düzeye inmesine de liziz denir.
Mikroorganizmalar, çeĢitli organlarda hastalık yaptıkları için vücutta farklı belirtiler
gösterir. Aynı hastalık kiĢiden kiĢiye değiĢen belirtiler gösterebilmektedir.
Prodrom (baĢlangıç) belirtileri: Kuluçka döneminin bitiminde baĢlayıp tipik
klinik belirtilerin görülmesine kadar sürer. Bu dönem, her hastalıkta görülmez.
Bazı hastalıklar doğrudan spesifik belirtilerle baĢlar.
Spesifik (özel) belirtiler: Hastalıkların özel belirtileridir. Lokal ve genel
belirtilerle birlikte etkenin yerleĢmiĢ olduğu sistemde görülür. Hastalıkların
tanısının konulmasında yardımcı belirtilerdir.
Genel belirtiler: Birçok enfeksiyon hastalığında ortak olarak görülen
belirtilerdir. En sık görülen genel belirtiler; ateĢ, hâlsizlik, iĢtahsızlık, kilo
kaybı, deri döküntüleri ve ağrılardır. Bunların içinde en önemlisi ateĢtir.
Enfeksiyon hastalıklarının tamamına yakınında ateĢ artar ve bu artıĢ özel patolojik bir
durumdur. Vücut ısısının yüksek olmasına hipertermi denir. Vücuda girip çoğalan
mikroorganizmaların cisimleri veya toksinleri ile vücut savunma hücreleri arasındaki savaĢ
sonucu ısı merkezi uyarılır. Bu uyarılma sonucu vücutta ısı üretimi artar, böylece ateĢ
yükselmiĢ olur.
AteĢin yükselmesi, ani olarak üĢüme ve titreme ile baĢlar. 24 saatte en yüksek düzeye
çıkar (tifüs, lober pnömoni gibi) veya hafif kırgınlık, hâlsizlik gibi prodrom belirtilerle baĢlar
ve yavaĢ yavaĢ yükselerek bir hafta sonra en yüksek düzeye çıkar (tifo ateĢi gibi). AteĢin bol
terlemeyle birden bire 37 ºC'nin altına düĢmesine kriz denir. AteĢin yavaĢ yavaĢ düĢerek 5-
10 gün içinde normal düzeye inmesine de liziz denir.
