19
yy başlarında Londra'nın gözde bekârlarından olan bir dükle
anılarının altında ezilmiş bir kontesin hikâyesi
Yaşlı kadın eteklerini bir o yana bir bu yana çekiştiriyor
yüzünü buruşturup duruyordu
"Sence de biraz uzun değil mi? Bugün hava yağmurlu tatlım
Kirlenmelerini istemeyiz
" Vivian gülümsedi fakat cevap vermedi
Şu anda endişelendiği son şey
çamurlu eteklerdi
Genç kadının içindeki deniz tamamen bir çamur kütlesine dönüşmüştü
Benliği çamura bulanmışken etekler kimin umurundaydı ki?
Susanne yavaşça kalktı ve Vivian'ın omzuna elini koyarken yüzüne anlayış dolu bir ifade yerleştirdi
"Endişelendiğini biliyorum
" dedi
Vivian aynadaki yansımasında onun gözlerine dikti gözlerini
"Her gelin endişelenir
"
