A
aXi
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Kadınlar herşeyi hissederler..Güzel bir hikaye.
Karımı 1998′in sonbaharında kaybettim…
Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi
...
için hastaneIerde geçirmiştik.
...
Karım, her evlilik yıIdönümümüzde
ikimizin fotoğrafını çerçeveIer,
“Bunlar bizim hayatımızın
gölgeleri” derdi..
ÖIdüğünde, yedi tane resmimiz vardı.
97′nin bir gecesinde onu
aIdattım. Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi
ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söyIerdim.
Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarIadım.
Tuhaf bir güIümsemeyle baktı bana ve sadece:
“Biliyorum” dedi.
İzmire kar yağdığı gün, yani bir ay önce, evdeydim.
Fotoğraflarımıza bakıyordum yine…
Her çerçevenin altında bir harf
oIduğunu ilk kez o gün fark ettim.
A.
R.
K.
A.
S.
I.
N
Gerisi için yılları yetmemişti. Ama sanırım “Arkasına bak”
yazmaya filan niyetlenmişti. Hemen çerçevelerin
arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu.
Sonra bir şey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm.
Her birinin arkasından bir mektup çıktı!
Geçirdiğimiz her sene için sevgi doIu sözler yazmıştı.
1997′deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı.
Ve içinde şu sözIer yazılıydı:
“14 Mart 1997
GözIerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı.
SöyIemene gerek yok,biIiyorum…”
Onu kaybedeIi 4, aIdataIı 5 yıI oIuyor.
İçim acıyor şimdi. Çünkü kadınIar biIiyor, hissediyor…
“Seni Seviyorum” diyenin sevgisinden şüphe et,
çünkü; aşk sessiz, sevgi dilsizdir…
Karımı 1998′in sonbaharında kaybettim…
Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi
...
için hastaneIerde geçirmiştik.
...
Karım, her evlilik yıIdönümümüzde
ikimizin fotoğrafını çerçeveIer,
“Bunlar bizim hayatımızın
gölgeleri” derdi..
ÖIdüğünde, yedi tane resmimiz vardı.
97′nin bir gecesinde onu
aIdattım. Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi
ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söyIerdim.
Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarIadım.
Tuhaf bir güIümsemeyle baktı bana ve sadece:
“Biliyorum” dedi.
İzmire kar yağdığı gün, yani bir ay önce, evdeydim.
Fotoğraflarımıza bakıyordum yine…
Her çerçevenin altında bir harf
oIduğunu ilk kez o gün fark ettim.
A.
R.
K.
A.
S.
I.
N
Gerisi için yılları yetmemişti. Ama sanırım “Arkasına bak”
yazmaya filan niyetlenmişti. Hemen çerçevelerin
arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu.
Sonra bir şey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm.
Her birinin arkasından bir mektup çıktı!
Geçirdiğimiz her sene için sevgi doIu sözler yazmıştı.
1997′deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı.
Ve içinde şu sözIer yazılıydı:
“14 Mart 1997
GözIerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı.
SöyIemene gerek yok,biIiyorum…”
Onu kaybedeIi 4, aIdataIı 5 yıI oIuyor.
İçim acıyor şimdi. Çünkü kadınIar biIiyor, hissediyor…
“Seni Seviyorum” diyenin sevgisinden şüphe et,
çünkü; aşk sessiz, sevgi dilsizdir…