J
Jigsaw
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Bazen düşünüyorum ''neden ?'' diyorum.Ben mi çok safım,yoksa çevremdekiler mi çok akıllı yada başka başka şeyler.Bir arkadaşım demişti ki bana ''Bu dünyada iyi bir insan yok.İyiler ölürler,tutunamazlar.Sende bende yaşayan herkes hepimiz kötüyüz'' ilk başta çok önyargılı değerlendirmiştim bu görüşünü.Yada çokça ihanete uğradığını o yüzden bu denli karamsar olduğunu düşünmüştüm.En basitinden kendi hayatıma bir göz geçirdim.Buzamana kadar üzüldüğüm hayatımdan ödün verdiğim her anıya göz gezdirdim.Yaptığım hataların nedenini sorguladım.Beni çok sevdiğini söyleyipte giden dahada aramayanlardan tut,biz çok iyi dost olacağıza kadar pek çok insanın kardaki izlerini silmiş olduğunu tespit ettim.Neden peki ? neden çoğumuz ''Ben seni sevmiyorum ! '' diyemiyor.''Seni seviyorum ama herzaman olamayabilir'' diyemiyor.Yada olumsuz düşüncelerini sineye çekip o kişinin yüzüne değilde duyması fuzuli olan kişilere aktarıyor ? bu konudaki amaç ne olabilir yada o eylemi yapan insan hangi konuda kendini tatmin etmeye çalışıyor olabilir ? Bir söz vardı: ''İkizyüzlü birlikteliktense,dürüst yalnızlık daha yeğdir'' diye.Bencede öyle.Keşke herkes küstahlık boyunutunada varsa açık sözlü olabilse.Eğlence anlayışı uğruna karşısındaki insanı yitirmemeyi bilse.Hepimiz insanız hatalarımızla,erdemlerimizle...Bizi biz yapan unsurları unutup hataları telafi etmeye çalışmak varken,insanlara boş ümitler vermemek varken 3 günlük dünya için boş küskünlükler,dargınlıklar neden var ? nedeni çok basit aslında düşüncelerimizi kısmen yada tamamen saklamamız.Yada egomuzun karşımızdaki insandan daha büyük olması...
M.S.
M.S.