''Benim de zaten hic gucum yok
>
> Yuzum yok hic
>
> Umudum yok
>
> Ama bil ki
>
> Farkli bir hayaldi
>
> Iskenceydi bazen
>
> Bazen cok guzeldi
>
> Ama anliyorum sesinden
>
> Kurtulmussun
>
> Sen
>
> Nokta konmus bitmis
>
> En guzel hikâyem…''
>
> -Teoman-<
>
>
Bazen en guzel hikâyeniz hic ummadiginiz bir anda bitiverir. Sonsuza dek surecegini sanirsiniz oysa. Gozlerinizi actiginizda her sey birden eski yapay cirkinliginde yasanmaya devam ediyordur. Hâlbuki gozleriniz kapaliyken hafif sarhos bir haldeyken duydugunuz bas donmesiyle birlikte dizlerinizin titredigini hissediyordunuz. Gozlerinizi actiginiz anda bu bas donmesi de bitiyor dizlerinizdeki hafiflikte. Ardindan bir dunya agirligindaki yuku omuzlarinizda hissediyorsunuz ve kalbinizdeki buyuk boslugu. Tekrar gozunu kapamak ne ise yariyor ki. Tipki cok guzel bir ruyadan uyandiktan sonra tekrar gozlerini kapayip kaldiginiz yerden devam edememek gibi. Yani sonrasi hep husran.
Hep hayal kirikligi oturup aglamak bile istemiyorsunuz. Konusup insanlara anlatmak istemiyorsunuz. Her sey bitmis olsa bile bu hikâyenin sizin sayfalarinizda yaziyor olmasinin gururunu yasiyorsunuz belki. Bencilce kimseyle paylasmak istemiyorsunuz da. Geriye donup bu hikâyenin kahramanlarini bile istemiyorsunuz yaninizda yeni bir hikâyeye ise hic gerek yok.
>
>
Hayata bir yaniniz eksIk bakiyorsunuz yarim yasiyorsunuz her dakikayi. Ama isin ilginc tarafi yasiyorsunuz. Oylesine de olsa yasiyorsunuz kendinizle anlamsiz duygularinizla herhangi bir suratla baska bir masaaale yasiyorsunuz.
>
>
Sizi gorenler farki hemen anliyorlar; Ne olmus olabilir ki? Bir insan bir gunde nasil bu hale gelmis ki? Neden bisey anlatmiyor? Neden gozleri hep uzaklara bakiyor? Ya da kimi bekliyor olabilir? Boyle bir yerde bekleyerek nasil umudunu kaybetmiyor?
>
>
> Cevrenizde donen milyon tane soruyu duymuyorsunuz bile. Cevapsiz sorularla ne yapabilirsiniz? Anlatirsaniz hikâyenin sihiri bozulmaz mi? Anlatacak bir cumlede bulamazsiniz zaten. Onu suclamak degildir niyetiniz hikâyede son noktayi koymak ona ait olsa bile. Kimse ona kizmasin sizi bu hale getirmeyi belki o da istemezdi…
>
>
> Artik yalniz senin icin
>
> Uzuluyorum
>
> Bitti
>
> Zor oldu ama
>
> Bitti
>
> Yuzum yok hic
>
> Umudum yok
>
> Ama bil ki
>
> Farkli bir hayaldi
>
> Iskenceydi bazen
>
> Bazen cok guzeldi
>
> Ama anliyorum sesinden
>
> Kurtulmussun
>
> Sen
>
> Nokta konmus bitmis
>
> En guzel hikâyem…''
>
> -Teoman-<
>
>
Bazen en guzel hikâyeniz hic ummadiginiz bir anda bitiverir. Sonsuza dek surecegini sanirsiniz oysa. Gozlerinizi actiginizda her sey birden eski yapay cirkinliginde yasanmaya devam ediyordur. Hâlbuki gozleriniz kapaliyken hafif sarhos bir haldeyken duydugunuz bas donmesiyle birlikte dizlerinizin titredigini hissediyordunuz. Gozlerinizi actiginiz anda bu bas donmesi de bitiyor dizlerinizdeki hafiflikte. Ardindan bir dunya agirligindaki yuku omuzlarinizda hissediyorsunuz ve kalbinizdeki buyuk boslugu. Tekrar gozunu kapamak ne ise yariyor ki. Tipki cok guzel bir ruyadan uyandiktan sonra tekrar gozlerini kapayip kaldiginiz yerden devam edememek gibi. Yani sonrasi hep husran.
Hep hayal kirikligi oturup aglamak bile istemiyorsunuz. Konusup insanlara anlatmak istemiyorsunuz. Her sey bitmis olsa bile bu hikâyenin sizin sayfalarinizda yaziyor olmasinin gururunu yasiyorsunuz belki. Bencilce kimseyle paylasmak istemiyorsunuz da. Geriye donup bu hikâyenin kahramanlarini bile istemiyorsunuz yaninizda yeni bir hikâyeye ise hic gerek yok.
>
>
Hayata bir yaniniz eksIk bakiyorsunuz yarim yasiyorsunuz her dakikayi. Ama isin ilginc tarafi yasiyorsunuz. Oylesine de olsa yasiyorsunuz kendinizle anlamsiz duygularinizla herhangi bir suratla baska bir masaaale yasiyorsunuz.
>
>
Sizi gorenler farki hemen anliyorlar; Ne olmus olabilir ki? Bir insan bir gunde nasil bu hale gelmis ki? Neden bisey anlatmiyor? Neden gozleri hep uzaklara bakiyor? Ya da kimi bekliyor olabilir? Boyle bir yerde bekleyerek nasil umudunu kaybetmiyor?
>
>
> Cevrenizde donen milyon tane soruyu duymuyorsunuz bile. Cevapsiz sorularla ne yapabilirsiniz? Anlatirsaniz hikâyenin sihiri bozulmaz mi? Anlatacak bir cumlede bulamazsiniz zaten. Onu suclamak degildir niyetiniz hikâyede son noktayi koymak ona ait olsa bile. Kimse ona kizmasin sizi bu hale getirmeyi belki o da istemezdi…
>
>
> Artik yalniz senin icin
>
> Uzuluyorum
>
> Bitti
>
> Zor oldu ama
>
> Bitti